Spanje 2004

Karperdag.

Deze zondagmorgen werden de Vistrippers bij het ontwaken vergast op typische Spaanse ochtend geluiden, het zacht kriekende geluid van de krekels in de Olijvenboomgaard, .......maar d'r was nog een akoestische verrassing die minder op prijs werd gesteld, en dat was het geluid van pittig ritselende bladeren vanuit de boomgaard.
De jongste gebroeders Beunk namen een ochtend duik en hun geoefende vissers en schippersoog bevestigde hun vermoedens bij het ontwaken. Dat windje kon de plannen voor een visdag op zee wel eens doen stranden.
De rest van de Vistrippers kwamen ook één voor één een kijkje nemen, de Spaanse lucht beloofde wel een zonnige dag, maar de wind had 's morgens al een kracht van zo'n 5 Bft werd geschat.
Geen paniek, we waren op vakantie en hadden geen haast, eerst maar ff een bakkie doen en Marc ging alvast het lichte vistuig van de Beunken visklaar maken.
We werden rond 10 uur aan het ontbijt verwacht bij de Blokhut,........ tijd zat.
Op de tocht richting ontbijt werd ons vermoeden bevestigd. Op de Ebro stonden behoorlijke golven, wat inhield dat er in de monding niet te varen was. Aangekomen bij de Blokhut stond onze tafel reeds gedekt; jus-tje, eitje, bakkie leut, stokbrood, verschillende soorten beleg....... goed geregeld Twan.
De windschermen zorgden er voor dat het 8 minuten ei ook in de dop bleef, dat werd dus vissen op de Karper in het zijriviertje bij de sluis. Dat stukkie konden we gevaarloos met de boten afleggen, al was het even afwachten of Ad vrij van zeeziekteverschijnselen zou over komen. Mocht de wind 's middags luwen dan konden we vanuit het zijriviertje binnen een halfuur de visspullen omruilen en alsnog op zee gaan vissen.
We hadden twee boten besproken maar Twan stelde voor, wanneer we Karpers gingen vangen, om z'n grootste boot mee te nemen. Die had plaats voor 8 man en dus konden alle Vistrippers er ook moeiteloos op aanmonsteren.
Alleen was Twan niet op de hoogte van de viskwaliteiten ( of liever, het ontbreken van de vaardigheden m.b.t. het omgaan met de vishardware) en de uiteenlopende karakters van de Vistrippers.
De ruimte aan boord voor 8 personen was wel het uiterste minimum wil je gerede kans maken op het droog en heelhuids doorstaan van een visdag met dit Beunk & de Kleine zakie binnenboord !
Aan Hans z'n houding is te zien dat hij er weinig geloof in heeft en je ziet hem denken :

Hans: " alle Beunken en de Kleines in deze boot (!?)......... mij krijgen ze niet achter het roer weg,.......IK VAAR !".

Weer een historisch moment, voor het eerst in al die Vistripjaren gaan alle Beunken en de Kleines een visdag doorbrengen op één en dezelfde 8 vierkante meter ...... zou het dan toch nog kunnen evolueren tot één grote familieclan ?
Die boot had trouwens nog enkele min en pluspunten.
D'r zat een 25 pk motor achter wat niet bepaalt zou resulteren in waterskiën achter de boot, maar de zitjes aan boord waren Top. Deze konden in ieder gewenste visrichting worden gedraaid...... maar dat was ook weer een nadeel want daardoor waren de ingooi-acties van de Vistripper naast je nog minder te peilen, wat het risico van 'haakje in de buurman' aanzienlijk vergrote.
Voor vertrek werd de 'VENLO' volgestouwd met koelboxen en kilo's maïs, en zeerot Harry nam het zekere voor het onzekere:

Harry: " Twan, waar zijn de reddingsvesten" !

Trossen los en koers richting rijstvelden.
Het moment waarop we vlak voor de monding van het zijriviertje in de Ebro vaarden zagen we dat het water uit het riviertje ongewoon troebel van kleur was. Door het slechte weer van de afgelopen dagen werd er blijkbaar veel geloosd vanuit de rijstvelden. Aan boord ontstond dan ook de discussie dat deze visdag op twee verschillende wijze zou kunnen verlopen. Of de Karper lag in rotten van 1000 voor de sluisjes en was een topvangst gegarandeerd, of ze hadden geen honger meer omdat ze zich al volgevreten hadden en zou het lastig worden de Karper te haken.
Opvallend was in ieder geval dat het water hoog stond in de zijtak en we hadden het idee dat er minder vis voor de boot weg vluchte dan in voorgaande visjaren.
In een staaltje onvervalst teamwork lag de boot binnen mum van tijd vast op de gewenste visstek voor het sluisje en maakte elke Vistripper zich gereed voor de eerste inworp.
Was het de vorige vistrips na een handje mais rond je dobber direct beet, nu zaten 6 Vistrippers het eerste uur voor joker met hun hengel in het water. Ook op de pier en een vlokje brood (of stukkie kaas en ham uit het lunchpakket) zagen we geen beet. Zo af en toe kwam er een visboot langs en werden de resultaten uitgewisseld. Het bleek bij alle vissers op het riviertje slecht.
Na de lunch besloten we een ander visstek te zoeken en werden de ankers gelicht. We vaarden een stuk stroomopwaarts, daar hadden de Beunken een paar jaar terug gevist bij een ander sluisje. Nadat de ankers weer overboord waren gezet werden wederom alle aanwezige hengels uitgezet en bleek ook hier het eerste half uur de vis niet wat je noemt 'vanzelf aan boord te springen' !
Het was tenslotte Herman die de eerste vis van dit jaar aan boord wist te halen. Een meervalletje van 'ruim' 15 cm. De complimenten waren dan ook niet van de lucht:

Hans: " moet ik helpen Herman of kun je hem zelf landen".
Marc: " denk aan je slip Herman, die gaat er zo vandoor en loopt met 100 meter lijn van je spoel weg".
Harry: " laat die Beunken maar lullen Herman, wij hebben de eerste".
Eric: " Bewaren die Champion vis Herman, we laten hem opzetten voor in de Pub".
Ad: " Knap hoor Herman, jij vangt tenminste wat……. met een piertje ?".
Herman: " jij weet het tenminste te waarderen Ad, ik vertel je zo m'n vistactiek"!

D'r was weer wat leven aan boord. De eerste vis was binnen, wellicht was het pas na de middag etenstijd.
Maar helaas, de rest van de middag bleef het rustig en was het Herman die nog 2 ondermaatse meerval en een Karpertje ving, en hield Eric de Beunk-viseer ietwat in stand door ook een Karpertje te haken.
Herman werd aan het eind van de vismiddag uitgeroepen tot Daywinner en deed z'n rondje in na terugkomst bij de Blokhut.
Onder het genot van Herman z'n Biertje kwamen de andere visklanten van Twan ook terug van hun visdag. Een paar Duitsers melden dezelfde resultaten als wij. Na het tweede Biertje kwamen twee andere boten bemand door rijkelijk getatoeëerde Hollanders bij de Blokhut. Het bleek een groep Ajax supporters ( het Ajax embleem hadden enkelen borstbreed op het lijf laten vereeuwigen) uit Deventer die ook al eerder in Riomar waren geweest. Deze groep visfanaten kreeg al gauw de troetelnaam de Tokkies, ze bleken een vriendenclub te zijn die ook ieder jaar een visstek buiten de landsgrenzen opzocht. Ze hadden bij één van de eilanden een Meerval van 1.25 meter gevangen.
Een ander nieuw gezicht op het terras van de Blokhut bleek een visgids van Twan.
Naast Gert van vorig jaar was deze Alex Twan's plaatselijke viskenner. Alex was een oud beroepsvisser uit het dorp, maar had z'n rug gesloopt gedurende z'n vissersbestaan en liep in de Spaanse WAO.
Eén nadeel bezat deze Alex, hij sprak geen woord buiten de Blokhut ....... laat staan Engels, hij was alleen het onvervalste en onverstaanbare Baskisch-Catalaans machtig. Eric probeerde de weersvoorspelling van de volgende dag uit hem te krijgen maar dat bleek eenvoudiger met geïmproviseerde gebarentaal. Als Eric het goed begrepen had waren de vooruitzichten voor morgen goed ( zon en weinig wind).
En omdat een beetje beroepsvisser toch een zevende zintuig heeft voor het weer werden de plannen voor de Maandag op zee gepland. Twan zorgde voor voldoende Baracuda's en we reserveerden de twee vooraf geboekte boten.
Het Biertje en de Baco smaakte prima maar een gemis op het terras van Twan was toch wel het ontbreken van de snabbels na de ervaringen van de Tappa traktatie van de vorige dag. Voor het diner ging er bij de Vistrippers wel een lekkere hap naar binnen en werd besloten om zelf maar het nodige in de plaatselijke Supermercado aan te schaffen. Ad had wat kaas en z'n bekroonde harde worst vanuit Zwolle meegenomen en dat vooruitzicht lokte ons van de Blokhut weg richting terras + snabbel bij de bungalow.
Eerst een koele duik in het zwembad en daarna bij zonsondergang nagenieten van de visdag op het water...... Ad z'n Sokko, Hans z'n Apfelkorn, Herman & Harry hun Biertje, Eric z'n Biertje + neut en Marc aan de Baco...... blokkie kaas, stukkie worst, knabbelnootje,..... dat was goed vol te houden daar in Riomar.
Op ons terras keken we uit over de Ebro Delta en nadat we de zon erin hadden zien ondergaan maakten we aanstalten om te gaan genieten van het diner. Na een welkomst biertje aan de bar van het restaurant werden we ontvangen aan onze rondestamtafel.
Het was weer Top en tot vlak voor middernacht werd er nog nagetafeld en genoten van een door de chef aangeboden 'aperitief '. De maandagmorgen werd door de meeste Vistrippers ingezet aan de bar en Ad nam z'n afzakkertje voor de tv waar hij o.a. de hoogtepunten van de wedstrijd van Barcelona nog ff meepikte.
Wanneer de voorspelling van Alex zou uitkomen waren we er van overtuigd dat de volgende visdag Herman van z'n eerste plek zou worden gestoten. Of een Bluevis of een Palometa moest het water uit. Samen met de geplande vangst van de Snoekbaars zou het een perfecte maaltijd opleveren voor een eventuele BBQ voor later in de week.
Kort voor 01.00 uur werden de overgebleven Vistrippers door de Chef vergast op een sluitingsneut (een oranje bocht, ....... de Chef herinnerde zich blijkbaar nog hoe hij ons bij de bar weg kon krijgen! ) en werd onder een kraakheldere sterrenhemel de bungalow opgezocht. Nog een afzakkertje op het terras en alvast wegdromen onder de 'Grote Beer' met de gedachte aan de Grote Palometa & Bluefish van de volgende visdag.

Vistrippers vangen 9 Bluefish

........................................9.00 uur ...............................het krekelkoor liet zich als eerste horen..................... en voor de rest was het stil. De slaperige kop buiten de bungalow gehangen...... en...............vrijwel windstil, de weergoden waren ons goed gezind en die Alex was de eerste die het weer in al die jaren goed had voorspeld.
Het grote vismateriaal kon uit de kokers worden gehaald, met dit beetje wind konden we de golven en de stroming in de monding trotseren en de Bluefish en Palometa te schub gaan.
De ontbijttafel werd gedekt waar we bij waren want Twan c.s. hadden een latertje gehad de voorgaande nacht en waren niet instaat geweest het ontbijt om 10 uur klaar te hebben, dat werd 10 min. later.

Herman: "doe straks maar een rondje in Twan, dan hebben we het er niet meer over"!
Eric: " ik had je nog niet betaald hè Twam, ….. neem het gummetje maar mee als we gaan afrekenen" !
Twan: " doar hebbe ge die zôkemanne whêêr, alted an de cente denke"!

Tijdens het ontbijt nam de wind toch iets toe en aan de betrokken hemel te zien zou het weer er niet direct beter op worden. Het ontbijt werd dan ook sneller dan gewoonlijk achter de kiezen gewerkt zodat we voor 11 uur het ruime sop konden kiezen.
Uit ervaring wisten we dat wanneer je eenmaal de golven in de monding heelhuids was gepasseerd en op open zee was, de visdag verder op zee kon worden doorgebracht (door de combinatie van de stroming van de Ebro, de wind uit zee en de zandbanken waartussen de twee watermassa's zich met elkaar vermengden, ontwikkelden de golven in de monding zich tot maximale hoogte).
We kozen ervoor om met twee boten uit te varen, de kans dat één van beide de Mediterrané zou bereiken was zodoende het grootst. De Beunken namen dezelfde boot als de dag ervoor. Deze was groot, robuust en comfortabel.
Harry en Herman namen de speedboot waardoor hun tactiek zou zijn,...... raggen tegen die golven! Voor vertrek kregen we nog een zeer bruikbare vistip van visgids Alex. Omdat de Baracuda's bevroren waren zijn de dreggen er eenvoudig in vast te zetten. Maar wanneer ze tijdens het slepen ontdooien raken de dreggen nog wel eens los. Alex liet ons zien hoe hij dit voorkwam, hij bevestigde om elke dreg een elastiekje en wikkelde die om de Baracuda waardoor de dreg prima bleef zitten. We zouden tijdens de visdag dan ook geen Baracuda verspelen.
De koelboxen + proviand ( dachten ze op de Beunk boot !? ), de Baracuda's, de reddingsvesten ( nu wel ), het zware vismateriaal en de Vistrippers aan boord, .......... trossen los.
We werden uitgezwaaid door de rest van de visgasten. Die dachten waarschijnlijk, 'laat die Hollanders maar eerst gaan kijken. Als ze binnen het halfuur niet terug zijn dan gaan wij ook de zee op'. Aangekomen bij de monding zagen we de koppen op de golven staan maar we wilden toch een poging wagen. Hans had de vorige Vistrip met Herman een paar pogingen zien mislukken, maar volgens hem waren de omstandigheden toen iets minder gunstig. De Beunken gingen in de aanval, wij Hollanders hebben tenslotte niet voor niets de genen van de vroegere VOC schippers, veroveraars der wereldzeeën die zich door geen zeegang lieten tegenhouden ( waar een Vistripper op zo'n moment al niet aan denkt ?).
Het was zoals ze bij de 'Volvo Ocean Race' zouden zeggen ' a bumpie ride' , maar beide Vistrippersboten wisten de Middellandse Zee te bereiken, de visdag op zee kon ons niet meer worden afgenomen. Het was weer vreemd om te constateren dat de golven buiten de monding een stuk rustiger waren. Zo af en toe een hoge maar de rest van de visdag schommelden we plezierig over de woelige baren ( al zag Schipper Hans 1 keer een breker te laat aankomen waardoor de Beunk boot bijna fatale slagzij maakte).
Zelfs Ad, de Vistripper met de meest wankele zeebenen had het de gehele visdag naar z'n zin in de deinende Beunk boot. Zelfs z'n lunch hield hij binnen en ook het Biertje smaakte hem best.

Marc en Hans op zoek naar de Bluefish met op de achtergrond de 'de Kleine' boot

De de Kleine boot volgde de Beunk koers en wist de zandbanken in de monding veilig te passeren wat voor Herman op zich al een prestatie was. Hoge zeegang doet hem niks, maar wat betreft de zgn. 'vangrails ' van het vaarverkeer, de Boeien, daar ziet hij het nut niet altijd van in. Buitengaats volgden de beide boten hun eigen koers en zouden de visdag elkaar af en toe kruisen en de resultaten van de vangsten melden (later meer over een dergelijke ontmoeting).
Na een uurtje trollen was het voor het eerst raak in de Beunk boot. Hans zag één van de hengels in de zijsteunen geheel krom staan en schreeuwde ...................."BEET AAN DE RECHTER"!
Op datzelfde moment keken we achter de boot want bij voorgaande vistrips was het prachtig om te zien dat vlak na het moment van aanbeet de Bluefish veelal een mooie sprong boven het water uit maakte. Zo ook ditmaal, op ruim 100 meter achter de boot zagen we een spectaculaire salto van een mooi maatje vis.
Dat de hengel in een bocht van 45 graden stond was niet verkeerd om te zien, maar wat minder Top bleek was dat de slip of niet goed stond afgesteld, of niet functioneerde want het gebruikelijke ( en noodzakelijke) gekrijs van een werkende slip bleef uit. Eric stond het dichts bij de hengel en probeerde hem uit de steun te halen maar dat bleek onmogelijk door de spanning die op de hengel stond. Pas toen Hans de motor in z'n vrij had gezet gelukte het Eric de hengel uit de steun te wringen.
Op datzelfde moment schoot de slip los en nam de vis een paar meter lijn. Enkele tellen daarna zat de slip weer vast, de hengel boog weer diep in z'n maximale spanboog, waarop de slip weer losschoot. Dit tafereel herhaalde zich nog een paar maal en het was dus duidelijk, de hengel hadden we van Twan gehuurd en er zat een molen op die z'n beste tijd had gehad.
Onderwijl draaiden Ad, Hans en Marc de overige hengels binnen en probeerde Eric vat op de vis te krijgen. De komende minuten was Eric in gevecht met de sterke vis, en was Marc zo goed en zo kwaad als het ging in gevecht met de slip van de molen.

Marc: " ......Go ............ dat zul je net zien, heb je 4 hengels uitstaan en krijgen we beet aan de hengel die niet van ons is met een drama van een molen erop"!

(een duur foutje, want staat er in regel 1 van het visboek niet; wanneer je materiaal gebruikt dat niet van jezelf is, CONTROLEER HET MATERIAAL en dan met name DE SLIP!)
De vis was de eerste minuten geen centimeter dichter bij de boot te krijgen. We zagen hem ver van de boot een paar keer boven water springen en zagen dat dit 'visje' op z'n minst om de Daywinners prijs ging meedoen.
Konden we de vis niet bij de boot krijgen, dan maar de boot naar de vis.
Hans zette koers richting vis en op het moment dat de lijn strak naar beneden wees zette hij de motor weer in z'n vrij. De vis schoot een paar maal onder de boot door en nadat de vis Eric een paar rondjes op de boot had laten maken zagen we voor het eerst een schim van de vis. Het was een Bluefish van ver over de meter, maar tot onze schrik zagen we ook dat hij maar gehaakt zat aan 1 dreg.
Bepaalt geen prettig gevoel met een dergelijke vechtersbaas aan het uiteinde van je lijn.
De slip werkte dramatisch slecht want ook zo dicht bij de boot funktioneerde hij amper (ondanks dat we hem geheel los hadden gedraaid).
Marc had de gaffel in de aanslag, .......Hans manoeuvreerde de boot langzaam richting Bluevis, .....Ad nam de foto's..... en Eric ......die deed een schietgebed !
De Bluefish was weer op 20 meter van de boot,................op 15 meter,...............................8.........

Eén van de Beunken: " die hebben we, .......daar kunnen we 3 dagen van eten " !

...................7 meter .................6 ............... op dat moment deed de Bluefish z'n laatste en uiterste krachtsexplosie in z'n gevecht om van de BBQ te worden gered ..................de lijn werd nog 1 maal op z'n maximale lbs vermogen getest,...................... de hengel zocht nog één maal z'n uiterste buigingfactor op ....................... Eric boog geschrokken richting z'n waardige opponent, ........................... de Bluefish vloog richting hemel ...........................schoot los van de dreg ............... en dook weg in de diepblauwe water voor de Ebro Delta.......................... de Beunken verbijsterd achterlatend.Na enkele krachttermen volgde er een gelaten stilte in de Beunk boot...........waarna Ad de teamspirit direct probeert te herpakken.......!

Ad: " jammer dan, maar dit was pas de eerste , de volgende is nog een maatje groter" !
Hans: " groter dan deze worden ze volgens mij niet " !
Marc: " Shit hengel van Twan, die zetten we dus niet meer uit"!
Eric: " jawel, dat scheelt anders weer een hengel, we gaan gewoon weer met 4 hengels vissen...... dit smaakt naar meer"!

Het gevecht van Eric en de Bluefish is zoals gezegd door Ad op deze foto-slide vastgelegd.

Voor de middag gingen in de Beunk boot nog 4 maal de alarmbellen af en werden er 2 Bluefish gehaakt en in de boot getild, de andere 2 Bluefish wonnen hun gevecht met een Beunk en schoten los. Want zoals de wet van Murphy wil, als er 1 maal iets mis gaat gaat alles mis. Aan welke hengel kregen we namelijk al de aanbeten ? ...... jawel, dat kreng van Nautipos.
Wat ook fout was gegaan bleek het aantal Koelboxen aan boord van de Beunk boot, dat waren er namelijk.....0 .....maar ja, 'elluk nadeel heb z'n voordeel!
Het weer was in de loop van de morgen compleet opgeknapt en de koperen ploert deed weer prima waarvoor we hem hadden ingehuurd, volop schijnen , m.a.w. een prachtig terras weertje. De Vistrippers in de Beunkboot besloten dan ook van het ontbreken van proviand aan boord optimaal misbruik te gaan maken. Op aanwijzing van Hans werd de boot afgemeerd bij de aanlegsteiger van het Tappa restaurant aan de monding van de Ebro ( het terras wat Hans en Herman het vorige jaar ook zo 'slecht' was bevallen).

Het was een graadje of 30 geworden en dus werd het tafeltje onder de palmbomen geplaatst en werd een lekker koel Biertje, Baco-tje en een tafel vol Tappa's ( of zoals Hans ze tracht te noemen..... Happa's) besteld.
Het zal de surfer op de site niet verwonderen dat de Beunken de eerste twee uur niet van het terras af te branden waren. Ver na de middag ( en de tweede ronde Happa's & divers koel vocht) was de gedachte aan de waarschijnlijke Top vangsten op de de Kleine boot de enige reden voor de Beunken hun stek op het terras te gaan verlaten.
Ver na de middag maakten de Beunken aanstalten de Beunk boot weer richting open zee te dirigeren. Na een half uurtje varen kwamen Harry en Herman in zicht en vaarden de Vistrippers elkaar tegemoet om de resultaten van de vangst uit te wisselen. De de Kleines hadden 3 Bluefish gevangen en er nog 1 verspeeld. De grootste was 65 cm wat de Beunken blij verraste. De pitstop op het terras had dus geen desastreuze gevolgen gehad, we waren er van overtuigd dat de komende uurtjes een groter maatje Bluefish uit de zee zou worden getrokken.
De de Kleine boot was nog geen 50 meter verder gevaren of in de Beunk boot ging de slip van Hans z'n hengel als een gek tekeer en stond de hengel vol in z'n stresspunt. Hans draaide het gas terug......Marc was het dichts bij de hengel en pakte hem uit de houder. De lijn vloog zonder enige onderbreking van de spoel, dat moest een Buffel van een vis zijn want ook toen Marc de slip strakker draaide was er geen houden aan.

Marc: "Hans .....draai de boot om en vaar richting die vis want de slip staat op z'n maximum"!

Ondertussen scheurde de 0.50 mm lijn in een onwaarschijnlijk tempo van de spoel en het eind van de lijn liet niet lang meer op zich wachten.

Hans: " dat moet zo'n Palometa zijn .....
Marc: " d'r is geen houden aan .......

..........Hans was er niet in geslaagd de boot snel genoeg richting 'Palometa' te varen..........de lijn was in z'n geheel van de spoel getrokken ....... de hengel boog maximaal ..... de lijn werd steeds strakker boven het water getrokken .......... en stond richting......de Kleine boot !!!!!

Marc: ..... volgens mij hebben we de De Kleines aan de haak "!

...................waarop de lijn met een beste knal van de spoel knapte !
We keken richting Herman en Harry om te zien of ook één van hen ' beet ' had en met een hengel in de handen stond, maar de de Kleines vaarden stoïcijns door. Ook hun boot viel niet stil dus zat onze lijn blijkbaar niet in hun motor ...... zouden we dan toch een Super vis hebben gehaakt en verspeeld ?
Later die dag werden we door de de Kleines uit de droom geholpen, hun motor was iets verderop afgeslagen en toen ze de motor controleerden zagen ze dat er een paar honderd meter lijn in hun schroef zat ..........die van Hans dus.
Op dat moment wisten de Beunken dit nog niet met zekerheid en gaf dit intermezzo hun vertrouwen op een goede vangst die namiddag een stevige impuls.
Het bleek voor beide Familieclans een succesvolle visdag te worden.
In totaal zouden er 9 Bluefish worden gevangen en werden er ook nog een aantal verspeeld. Bij terugkomst zou Hans met een Bluefish van 72 cm. de Daywinner worden en namen de Beunken zoals verwacht de eerste stek van Herman over.
Hans stuurt een sms naar Zeewolde om z'n Daywinners vis ff te melden aan het thuisfront.
Marc fileerden de meegenomen Bluefish die we van plan waren later die week op de BBQ te gooien.
Onder het genot van Hans z'n Daywinner Biertje wisten de intussen gearriveerde Tokkies te melden dat ze weer een mooie Meerval hadden gevangen bij de Centrale. Volgens de Vistrippers was het moment aangebroken, de volgende dag zouden we op de Meerval gaan jagen. Het wonder aas ( die kilo's rundvlees van de Hanos ) konden die avond uit de vriezer.
Na drie dagen het diner te hebben genoten aan de ronde tafel van het restaurant werd het tijd ons op een andere locatie te laten verrassen door een andere kok. Herman en Harry werden uiteraard op de hoogte gebracht van de Beunk pitstop bij het Happa restaurant eerder die dag en waren snel overtuigd. Het avondmaal zouden we op de zelfde locatie gaan bestellen. Wanneer ze dergelijke overheerlijk Happa's serveerden dan moesten ze daar weldegelijk instaat zijn ons een avondmaal voor te toveren van gelijke kwaliteit.
Na de namiddagduik en Ad z'n Kaas + andere snabbels op ons eigen bungalowterras vertrokken we naar het Happa-restaurant.
Aangeschoven aan een tafel aan de boorden van de sereen voorbij stromende Ebro werden diverse visgerechten besteld. De voorkeur ging uit naar een Tong met de afmeting van Hans z'n Daywinnervis, en nadat Eric de kok had later beloven dat de ZeeTong vers was en niet uit de diepvries was getrokken werd de Kok het fiat gegeven z'n kunsten te tonen.
Na de Irish coffee en het ijs waren we het eens, ......goed, maar niet van de kwaliteit van ons stam adres bij de camping.
Het afzakkertje werd genomen bij de bar van de camping.
Er werd volop gefilosofeerd over de jacht op de Meerval met ons wonder aas. Als er morgen geen 4 Meervallen van over de 2 meter bij de Kippenfabriek zouden worden gevangen dan hadden we het slecht gedaan was de stelling der Vistrippers (dat is nou wat je noemt visserslatijn).
Het zou weer een latertje worden waarbij Herman, Eric en Marc aan het eind van de avond nog werden uitgedaagd door de Chef op een potje pool biljard.
Als nazaten van de beroemde Zwolse Topbiljarter Anton de Kleine ( Opa ) konden we de uitdaging van de Chef niet weigeren. Het was even wennen met al die gaten in dat biljard en die zooi gekleurde ballen ( en met een Biertje en Baco-tje achter de kiezen leken het er nog meer dan verwacht ) maar voor het sluiten van de tent verloren de Beunken nipt van Herman en de uit z'n dak gaande Chef.
Een rondje van de Chef ( ja hoor, weer niet weg te krijgen dat spul ) als waardering voor het geleverde niveau tijdens het pool duel, waarna aan een mooie Vistripdag een eind kwam, .......en de volgende al weer was aangebroken.

Met rundlever op jacht naar de Meerval.

Bij het ontwaken werd elke Vistripper die voor de nadorst in de koelkast dook geconfronteerd met het visdoel van deze dag. Naast de koelkast lag de rundlever klaar om aan de Meerval te worden gevoerd. De ene Vistripper was wat meer gelukkig dan de ander met de aanblik van dit bloederige goedje na net de ogen te hebben geopend, maar na het eerste bakkie was iedereen weer topfit en waren we een uurtje later ruim op tijd voor het ontbijt bij de Blokhut. Twan c.s. hadden hun foutje van de vorige dag goedgemaakt en zelfs het eitje stond al warm in de dop op de ontbijttafel.
Twan werd vriendelijk verzocht om alvast de beste paling te selecteren voor de Vistrippers.

Twan: "en hoevel kippelever wilt ge meenème"?
Harry: " geen Twan, we hebben ons eigen wonder aas meegenomen" ?
Twan: " ...........? ......., zèker kippelever mè un strik er omhen, HAHaaaa"!
Harry: "je zult vanavond de videobeelden wel zien Twan, zet de TV maar alvast standby "!

Twan was in ieder geval aanspreekbaar deze morgen wat voor het Beunkteam een voordeel was want ze zaten met een probleem. Met die boot die ze de eerste twee dagen hadden gebruikt zouden ze ruim 3 uur over de trip naar de kippenfabriek doen en dat waren ze toch echt niet van plan. Ze hadden het oog laten vallen op een andere boot van Twan, waarmee hij zelf altijd op pad ging met groepen die een dag op de Meerval wilden vissen. Dat was de grootste boot met ook van die zitjes aan boord, en het belangrijkste, d'r zat een 60 pk motor achter. Met dat ding waren we binnen het uur op de plaats van bestemming.
Eric gooide eerst onze belangrijkste troef op tafel;

Eric: ' Twan, zullen we strak eerst ff gaan afrekenen " !
Twan (z'n ogen gingen twinkelen): " da's goe"!
Eric: " trouwens Twan, we gaan naar de kippenfabriek, met onze boot zijn we er niet voor het avondeten, kunnen we die boot van jou mee krijgen, je hebt toch geen dagtrip vandaag"?
Twan: da's ook goe "!

..................... zicht op geld doet wonderen in Riomar !

We hadden de toezegging van Twan net op tijd binnen want even later zou Twan z'n goede ochtendhumeur stevig worden aangetast door een Duitser.
Deze had net een boot gehuurd en Twan wijsgemaakt dat hij uiteraard een zeer ervaren bestuurder (en eigenaar) was van een speedboot. Plaatsgenomen achter het stuur wilde de Duitser op verzoek van Twan ff een stukje proefvaren. Hij wist dus alles..... maar Twan moest hem toch nog ff uitleggen hoe je zo'n ding in z'n achteruit zet.
Twan rook onraad ( hij had ervaring met de kennis en ervaring, lees zelfoverschatting van Duitse huurders), vertelde hoe de Duitsers de motor in z'n achteruit moest zetten ......... om vervolgens rustig achteruit de Ebro op te kunnen varen ........ rustig dus ......... langzaam .... en in z'n achteruit.......... ! Je raad het al .......... die Duitser had hem in z'n vooruit gezet ........ gaf gas .......... schoot naar voren..........

Twan : "STOP, STOP, .......... GAS WEG "!

En jawel .......... die Duitser zet de gashendel niet terug .......... juist ja ........ die dwarrel schrikt van z'n eerste actie en duwt de gashendel vol naar voren ........ waarop de boot richting ontbijttafel van de van dit tafereel genietende Vistrippers schiet .............!
Duitser was blijkbaar van plan een stukkie droog te gaan varen.
Nou geeft Twan zoals wellicht bekend nu niet de indruk dat hij tot de meest atletische Nederlanders wil worden gerekend ( hij is 110+ kilo), maar hij sprong toch vrij soepeltjes bij die volslagen appatische Duitser aan boord.........duwde de man weg bij het stuur .........en kreeg de boot net na de knal op de kade onder controle.
Lang verhaal kort, ........ die Duitser kon een rubberbootje + peddels mee krijgen maar meer Nautipos materiaal werd hem niet toevertrouwd.

Nadat we weer een beetje bijgekomen waren van dit tafereel arriveerden ook de Tokkies en ze hadden het plan gevat op zee te gaan vissen. De overige Duitsers probeerden het in de monding met de Karper op de Palometa. Deze mededeling werd bij de Vistrippers met genoegen ontvangen want dat vergrote onze kans op een goede visstek bij de kippenfabriek. Nu alleen nog hopen dat er in de fabriek vandaag de nodige kippen een koppie kleiner werden gemaakt en we zaten geramd........ de één z'n dood, is de ander z'n (vissers)brood......... het leven is hard, survival off the fittest.
Op de heen vaart ontliepen de boten elkaar weinig al aqua-plande de speedboot van de de Kleines toch een paar knopen harder. Voor Amposta kwamen de Beuken de de Kleines echter weer voorbij omdat die motor van de de Kleine boot 1 op 1 liep, dat kreng zorgde voor een draaikolk in de tank zoveel zoop die motor. Voor de Kippenfabriek sloot de de Kleine boot weer aan en tot onze opluchting zagen we op ruime afstand dat er geen visboten bij de fabriek lagen. De vrees dat de fabriek niet zou werken bleek een paar meter verder varen ook ongegrond want de stank werd door de neuzen van de Vistrippers opgevangen. Gelukkig stond er vandaag weer een lekker windje en zou die boot van de Vistrippers welke z'n visboot bovenwinds van de uitlaat zou vastleggen geen last van de stank hebben.
De de Kleine boot was als eerst bij de uitlaat ( omdat Herman weer eens de boeien richting fabriek geheel negeerde ), maar tot verbazing van de Beunken waren Harry en Herman besluiteloos en vaarden een beetje rond bij de uitlaat zodat de Beunken alsnog hun favoriete stek bij de boomstam vlak boven de uitlaat konden innemen.
Harry en Herman legden tenslotte hun boot benedenwinds vast en lagen zodoende de gehele visdag lekker in het 'aroma' van de Kippenfabriek.
Voor de uitlaat lagen de Harders zich weer met z'n honderden te goed te doen aan het slachtafval. Marc kon het niet laten en wierp eerst een blinkertje tussen de Harders en had direct een mooie Harder op de spinhengel, wat een prachtige actie gaf.
Nadat de Harder was geland werd de school verder met rust gelaten en werden de 4 Meervalhengels uitgezet, 3 met rundlever en 1 met kipfile (een extra aas-wapen welke de Beunken hadden uitgedacht).
Verder legden de Beunken ook twee Karper hengels uit na hun ervaring tijdens de vorige Vistrip met de Karper die Eric ving.
Er werd een tapijt maïs voor de Beunk boot gevoerd waarna de Beunken zich installeerden voor de eerste aanbeet.
In de de Kleine boot was het ook alom activiteit. De paling werd uitgezet en enkele hengels met de rundlever.
Het eerste 'beet' liet niet lang op zich wachten.
De de Kleines waren meer dan regelmatig aan het ingooien en het verwonderde de Beunken dan ook geenszins dat Herman na een kwartiertje Hans beet had.
Dat ging zo nog een tijdje door maar na een uurtje was het rustiger geworden in de de Kleine boot. In de Beunk boot waren er al een paar kleine karpertjes gevangen toen op Marc z'n karperhengel een leuke run kon worden genoteerd. Een Karper van 62 cm. had de maïs genomen. Een leuke start.
Intussen was er een andere visboot gearriveerd, het was een boot met Tokkies die hun boot op een ruime visafstand (vissers met de juiste vis-etiquette ) van ons uitgezette aas vastlegden.
Nadat ze geïnformeerd hadden naar onze vangsten en hun hengels hadden uitgezet volgde er weer een run op de Karperhengel aan boord van de Beunken.
Ad had een beste Karper gehaakt want het beest nam aardig de benen (danwel vinnen). Na een mooie drill trok Ad een Karper van 76 cm. aan boord.
Het zou (zoals de frequente bezoeker van de Vistripperssite al wel zal weten) de Champion vis van deze Vistrip blijken te zijn. Wat jullie waarschijnlijk ook hebben gelezen is het cameradrama met Marc z'n toestel.
Helaas bleek de foto van Ad en z'n Karper te zijn gedelete en heeft Harry de foto ook niet meer terug kunnen toveren.
Wint Ad eindelijk z'n welverdiende plek op de Ad Beunk trofee........ mislukt de vereeuwiging van dit hoogtepunt in z'n Vistrippers bestaan........ !
Als eerbetoon hebben we een andere foto van Ad en een door hem gevangen Karper maar in dit Vistripverslag opgenomen, zo kan de familie toch nog genieten van Ad & Karper.
Op het vlak van de Meerval bleef het echter rustig,........ te rustig.
We hadden gezamenlijk een paar kilo rundlever in de Ebro liggen,......... maar bijten ho maar. Zo af en toe zagen we een Meerval tussen de school Harders opduiken, dus azen deden ze wel.
Wanneer we een Harder aan de haak zouden bevestigen konden we niet met meerdere hengels vissen omdat zo'n beest als een malloot heen en weer gaat zwemmen en binnen de kortste keren door al de uitgezete lijnen zou zwemmen.
De Beunken namen de beslissing om toch een hengel uit te zetten met levend aas en deden een paling i.p.v. rundlever aan de haak. De paling bleef wel rustig op één plek, wanneer je die aan de haak deed wilde deze alleen maar naar beneden zwemmen en bleef zodoende perfect tussen de Harders.
De Karper bleef de hele visdag actief, en na de middag was het goed raak in de Beunk boot. Een buffel had de maïs genomen en sleurde tientallen meters lijn van Hans z'n molen. De vis dreigde door de lijnen van de Tokkies te gaan zwemmen en Marc draaide dan ook de slip strakker waardoor Hans net op tijd de Karper kon weghouden van de Tokkies. De hengel stond vol in z'n spanboog, het was een heel wat grotere vis dan die Ad eerder op de dag had gevangen. De vis deed de eerste minuten wat hij wilde, ........stoof een paar keer weg.......... en schoot los!
Hans verspeelde een pracht van een Karper, waarschijnlijk omdat de maïs-haak te klein was voor deze Karper en was losgescheurd uit de bek van de vis (we visten namelijk niet met een hair systeem, maar met de maïs direct op de haak).
In de de Kleine boot bleef het een stuk rustiger, zowel Harry als Herman vingen een Harder maar het grotere werk bleef in de Ebro.
Wel werd er in de Beunk boot twee keer die visdag wat anders 'opgevangen' vanuit de de Kleine boot......... twee maal een luid AAAUW !
Wat was het geval; Harry gooide Herman een keer met een stuk lood tegen z'n hoofd, en Herman gooide Harry een keer een haakje in z'n been. Ad was dus niet de enige onhandige Vistripper deze visdag.
Of deze acties van beide de Kleine broers de oorzaak was, of de boven het Ebro dal samentrekkende donkere wolkendek is nooit duidelijk geworden maar zo rond 15.00 uur (kort nadat de Tokkies al waren vertrokken) haalden de de Kleines de ankers binnen, hun vissersgeduld was op en ze zetten koers richting Riomar.
De Beunken hadden nog alle vertrouwen in een Buffel vangst en bleven op hun stek. Dat hebben ze geweten want dat samentrekkende wolkendek ontwikkelde zich tot een zwaar onweer. Ze hadden besloten om pas rond een uur of zes terug te gaan en de komende uren konden ze 'genieten' van de rondom inslaande bliksem (foto's gedelete). Bij elke donder en inslag binnen de kilometer sprongen de Harders van ellende boven het water uit. Het was geen goed plan om met dit weer op de open Ebro te gaan varen en dus lieten de Vistrippers het onweer maar over zich heen komen. Kort voor zessen werd het rustiger en besloot het Beunk kwartet terug te varen. Zat gevangen deze dag maar de Meerval was niet bepaald wild geworden van onze paling, kipfile en rundlever, maar Ad was de Daywinner en de Beunken stonden 1 en 2 met een Karper en Bluefish van respectievelijk 76 en 72 cm. ......... het kon beroerder.
Ad stuurt Coby een sms over z'n Daywinner Karper (de uiteindelijke Champion vis).
Na een vlotte tocht werd de Beunk boot vlak na zeven uur bij de Blokhut afgemeerd. Visgids Gert bracht de Vistrippers onder het genot van het 'eindevisdag' Biertje op de hoogte van de vangsten van de dag. Zowel de Tokkies als één van de Duitse gasten hadden een mooie Palometa van over de meter gevangen in de monding. Dit kon ons niet van ons visplan van de volgende dag afhouden.
We waren toe aan een nieuwe Spanje-viservaring, we hadden beslist om op woensdag naar Caspe af te reizen en op de Snoekbaars te gaan jagen. De Beunken hadden een kruisnet meegenomen in hun visuitrusting en deze werd ingezet met het oog op de Snoekbaars van morgen.
Tussen de aanlegsteigers van de visboten zwommen scholen met Hardertjes en andere kleine aasvis, perfect voor de jacht op Snoekbaars. Met hulp van Alex wisten Hans en Marc een twintigtal van deze zeer lastig te vangen visjes te landen. Ze hadden ons wel verteld dat er veelal met pluggen op de Snoekbaars werd gevist in Caspe, maar volgens de Beunken ging er toch niets boven het vissen met aasvisjes.
Voor we aanstalte maakten om richting bungalow te vertrekken bood Twan aan om 's morgens voor vertrek het ontbijt voor ons te verzorgen bij hem thuis .

Eric:"dan moet je wel vroeg je nest uit Twan, we willen om een uur of 10 daar zijn, het is twee uur rijden volgens jou.... dat betekend om 7 uur ontbijt"?
Twan: " da's goe, …. jullie uutsmèter staat om 7 uur klâor " !

En Twan bleek helemaal in een Top stemming.
Ajax zou woensdagavond tegen Juventus spelen voor de Champions League en Twan had al gezegd dat we bij hem de wedstrijd mochten kijken. Wanneer hij toch aan het koken was stelde hij voor dat hij naast ons ontbijt, ook 's avond wel voor ons diner wilde zorgen. Z'n vrouw stond bekend om haar prima goulash dus dat was snel geregeld.

Harry: "Top Twan, doe nog maar een Biertje in en neem er zelf ook een paar " !

De organisatie voor de woensdag was rond, nu nog hopen dat de Snoekbaars wilde bijten maar als we de plaatselijke visserslatijn mochten geloven was de Snoekbaars vangst min of meer gegarandeerd. Dat Stuwmeer zat vol met Snoekbaars. Mag je in Nederland 2 Snoekbaarzen per visdag meenemen maar ziet men bij voorkeur dat je elke gevangen vis terug zet, in Caspe mag je er zonder dat iemand daar van opkijkt 6 Snoekbaarzen p.p. meenemen. Van visstropers zoals in ons land hebben ze daar nog geen last want die Spanjaarden zijn niet zo dol op zoetwatervissen. Die gaan meer voor de calamares en ander te 'kraken' zeevis.

Hans: "Over te kraken vis gesproken, ik heb wel trek gekregen in een hap, wat dachten de heren van een diner aan de ronde tafel " !

Geen Vistripper die tegen een dergelijk plan durft ( en wenst) te protesteren, dus 'bottums up' ..... 'ad fundum', we gaan !
De viskleding ingeruild voor de 'avondsmoking', een intro Biertje en Baco-tje aan de bar waarna de ronde tafel werd bemand.
Het aperitief werd de paling op toast & gebakken mini-inktvis.
De Chef had ons de vorige dag waarschijnlijk gemist en nam de service aan de Vistrippers zelf ter hand, en dat hebben we geweten. Hij zag dat we voor de tweede maal de paling bestelden en bood ons vervolgens een Spaanse paling delicatesse aan. Het was een moot gerookte polsdikke paling waarbij we de vingers zouden aflikken, want Vistrippers & gerookte + gestoofde Paling ......... vrienden voor het leven.
Na de vismaaltijden van de eerste Vistripdagen gingen de meeste Vistrippers voor de 4 ons Steak. De Steak werd 'rare' besteld, en we maakten de Chef duidelijk dat rare bij ons ook rare mocht zijn.

Chef: "Si, Si, no problemas" !

Met wie de Chef wel een probleem kreeg was Hans.
Hij had mosselen uitgezocht en bestelde er tot AFGRIJZEN van de Chef.........Knoflooksaus bij !

Chef: "No, No, NOOOOOoooo ", ........!!!!!

....., waarna een tirade van bijna een minuut volgde die geen Vistripper verstond maar die ons en Hans duidelijk maakte dat dieKnoflooksaus de doodsteek zou zijn voor de smaak van deze Spaanse lekkernij.

Hans: " Ok, Ok, no garlic sauce "!...

..... waarna de Chef voldaan richting keuken vertrok, een tafel met vrolijke Vistrippers achterlatend.
Hans wist vervolgens te vertellen dat hem een dergelijke vertoning ook in een Belgisch restaurant was overkomen toen hij vroeg om een whiskeysaus bij z'n mosseldiner. Ook de Belgische gastheer wist niet wat hij hoorde en verzocht hem vriendelijk van z'n voornemen af te zien. Dit nederige verzoek van de Belg viel echter in het niet vergeleken met de voorstelling die de Chef opvoerde.
Na de paling kwamen de Steaks op tafel en deze waren dermate rare dat alleen Marc z'n Steak goedkeurde (maar bij hem kan een Biefstuk niet bloederig genoeg zijn) en de overige Steaks op verzoek nog eenmaal de pan mochten voelen.
De Chef vond klaarblijkelijk dat hij wat goed te maken had na het Steak gebeuren want toen we hem vroegen of de ijsjes op de kaart de enige keuze voor ons was liet hij druk gebarend blijken dat hij wel een ijsje voor ons zou maken. Er kwam even later een ijsberg op tafel, zelfs ijsfanaat Harry wist deze ijsplaat niet leeg te maken.
Toen Eric later aan de bar ( zoals het een Nederlandse penningmeester betaamd) de rekening checkte bleek dat zowel de gerookte paling als de ijsberg niet opde rekening stonden, hoezo Spaanse gastvrijheid !
Ad deed z'n Daywinner rondje in en terwijl we aan de bar zaten 'uit te buiken' zagen we enkele aardige kroegschilden aan de muur hangen die niet verkeerd zouden staan in onze eigen kroeg, Eric z'n Irish Pub.
We kregen de Chef niet zo ver dat hij deze van de muur trok.
Een klein visnet was echter snel binnengehaald en na een volgend rondje viel ons oog op een achter de tap verscholen hoofd van een pop die ons grijnzend aankeek. We vroegen de barkeepster waarom het kereltje zo verdekt stond opgesteld. Na een eerste verlegen afwijzing kregen we haar zo ver de pop aan ons te tonen.
Om eenzelfde reactie als die van ons de lezer van de Vistripperssite niet te onthouden zou ik willen zeggen ........ click de navolgende foto aan en laat u verrassen met een verkorte weergave ( helaas zonder het aanstekelijke begeleidende deuntje) van het optreden van 'het grijnzende mannetje':
De reactie van de Vistrippers zult u begrijpen.
Met een aantal Biertjes en Baco's achter de kiezen kwamen we de eerste 10 minuten niet meer bij. De Chef genoot zo van dit gebeuren dat hij ons verzoek om 'de vieze man' te kopen voor in de Irish Pub niet inwilligde maar de pop vrijwillig afstond.

Eric zei dat hij dit niet kon accepteren maar de Chef wist Eric er van te overtuigen dat hij er nog een paar thuis had en het prachtig zou vinden wanneer z'n pop in een Pub in Holland zou gaan optreden.

Het vieze mannetje zou die avond nog diverse optredens weggeven voor aanschuivende bar bezoekers, en het moet gezegd, de shows waren stuk voor stuk een succes. De Pub op 'de Haerster Hoeve' had er een topatractie bij, daar kon geen Murphy's of Coca Cola schild tegenop.
Met nog een kleine 5 uur voor het ontbijt in Twan z'n bungalow werd het tijd om nog ff een knippertje te gaan maken en zochten de Vistrippers hun nest op. Zo kwam er een vrolijk eind aan een voor Ad wel bijzonder gedenkwaardige Vistripdag.

Snoekbaars op het Stuwmeer bij Caspe

.......................6.30 uur..................... het ringtone-alarm op alle mobieltjes gingen af in de Vistrippers bungalow................ één Vistripper liet duidelijk horen dat vissen leuk was, maar dat hij toch echt een vis-VAKANTIE had geboekt, ..................en dit wel een extreem onchristelijk tijdstip was om vis te schub te gaan.............!
Maar toen het deuntje van 'de vieze barman' zich in de bungalow liet horen was het humeur van alle Vistrippers weer Top.
De uitdaging van de Snoekbaars was een optimaal motiverend vooruitzicht voor de Vistrippers want zonder veel moeite schoof het hele zakie iets over 7.00 uur aan aan de ontbijttafel van de familie Twan. We werden ontvangen door een geheel wakkere Twan en mevrouw Twan stond al in de keuken de pannen voor de beloofde uitsmijters op te warmen.
Tijdens het ontbijt werd ons de route richting Caspe uitgelegd en kregen we ook een geschreven routebeschrijving mee.
Het was een trip van ruim 130 km. welke we in 2 uur zouden moeten kunnen volbrengen. We moesten een behoorlijk stuk door de bergen waar de Opels niet de sporen konden worden gegeven (maar Twan kende de Visitrippers slecht). Iets voor 8.00 uur werd de familie Twan bedankt voor hun voortreffelijke gastvrijheid en hoopten we die avond wederom welkom te zijn bij het avondje Ajax.

Familie Twan: " da's goe "!

De Beunk Opel ging voorop met Hans als coureur en navigator Marc, langs wat al gauw zou verworden tot ' de Olijfbomen & Druivenranken Rally '. De tocht naar Caspe voerde ons door een woud van Olijfboomgaarden en verschillende Wijn streken.
Door een klein wegtrekkertje van Marc werd slechts 1 maal een afslag voorbij gescheurd wat een omweg van slecht 200 meter tot gevolg had ( wat op zich al een Godswonder mocht heten met de meegekregen routebeschrijving). Na een uurtje Rally werd een plaspauze ingelast op een prachtige bergtop met dit uitzicht over een Grand Canyon-achtig landschap.
Onderweg konden we regelmatig in de diepte stukken van de Ebro door het landschap zien meanderen wat een mooi gezicht was. Op deze delen van de Ebro konden we helaas nooit komen vanuit Riomar omdat iets voorbij de Centrale van Tarragona een soort verhoging in de Ebro was gebouwd die niet passeerbaar was door boten.
Met de 5 minuten pitstop inbegrepen waren we ruim voor 10 uur in Caspe en kwam het Stuwmeer in beeld. De totale lengte van viswater van de dag was ruim 100 km.
Het water van het Stuwmeer werd niet alleen voor stroomopwekking gebruikt maar ook als watervoorziening van de regio. Van een afstand was te zien dat het water schoon was want zoals op de foto te zien is was het water helder blauw. De laatste regels van de routebeschrijving waren als volgt :
........ " borden Mequinenza volgen tot de hoofdweg, deze volgen tot u aan de grote weg komt de N211 daar rechtsaf naar ca. 4 km. bij het km.paaltje 279 voor de vangrails links naar beneden rijden voorbij 2 huizen tot aan ons viskamp" .
De aanwijzing; ' voor de vangrails links naar beneden' was wel een leuke afrit. Daar moesten we op de hoofdweg..... links oversteken.
Een tegenligger zou even later vaart minderen want deze dacht dat we de afgrond in waren gereden omdat hij het gat in de vangrails niet kon zien. Omdat we vrij snel de weg overstaken zag het er voor deze Spanjaard uit alsof de Beunk Opel z'n 'total loss' status tegemoet was gegaan.
Na een steile afdaling over een hobbelpad werden we vlak voor het viskamp als eerste verwelkomt door twee honden, die ons verder vergezelden naar het huis van Twans ex-compagnon Gert, die samen met z'n vrouw ons aan het ontbijt ontving.
Het viskamp lag direct aan het Stuwmeer en verder was er in velden of wegen geen huis te bekennen. Een prachtige stek voor iemand die van rust en vissen houdt. Na het bakkie leut werden we geïnformeerd over het reilen en zeilen van het vissen op het Stuwmeer. Ondertussen arriveerden een trio Hollanders die een visweek in Caspe hadden geboekt en deze vertelden dat de vangsten prima waren. Elke dag tientallen Snoekbaars of Karper, en zo af en toe een leuk maatje Meerval.
De Vistrippers luisterden vol verbazing naar deze vangstresultaten en Marc was de eerste die z'n 'visdrang' niet meer wist te onderdrukken en ging alvast de visspullen van de Beunken in orde maken.
Toen Gert z'n ontbijt op had ging hij met de rest van de Vistrippers naar de visboten en informeerden ze over de vis-hardware van de dag. We besloten twee boten mee te nemen, Eric ging bij de de Kleines aan boord en de andere boot werd door de overige Beunken bezet.
De beste vistactiek was het slepen met diep ( 9 -15 meter) duikende pluggen, tijdens het slepen moest je een dusdanige snelheid aanhouden dat je voelde dat de plug over de bodem 'hupte'.
Er volgde direct een waarschuwing, de kans dat we de nodige pluggen (á € 15) zouden verspelen was groot. Op de bodem van het Stuwmeer stonden namelijk de nodige hindernissen zoals hele dorpen + beplanting. Die Spanjaarden hadden bij het ontstaan van het Stuwmeer niet de moeite genomen de onteigende dorpen af te breken. Nee, gewoon dat dal vol laten lopen, hebben de vissen gelijk een nieuw en ruim onderkomen. Leuk idee, maar wij hadden er toch behoorlijk last van.
We kregen dan ook een zgn. pluggenredder mee, dat was een stuk ijzer aan een lang koord welke je op je vislijn kon clippen wanneer je vast zat. Door het stuk ijzer langs je vislijn naar je plug te laten zakken kon je een poging wagen je kostbare plug te redden. En het moet gezegd, dat ding heeft verschillende keren een vastgelopen plug weten lost te sjorren.
De Beunken waren na dit verhaal blij dat ze de vorige dag aasvisjes hadden gevangen. Met de oer Hollandse Snoekbaars vismethode ( ' tsjoepen ' ) zouden we minder materiaal verspelen.
Ook kregen we een paar 'maatje joekel' pluggen mee. Met deze pluggen hadden we kans om een Meerval te haken, de Meerval in het Stuwmeer wilde nog wel eens een snel gesleepte plug pakken. Genoeg informatie, de vistactieken waren duidelijk, de Vistrippersboten konden los.
Kort na 11.00 uur kozen we het ruime sop.
Het eerste uur was het nog een heel geklooi om de juiste vistechniek toe te passen. Na veel proberen was het op een gegeven moment duidelijk met welke vaart we moesten slepen en tot welke diepte de pluggen nog over de bodem te slepen waren.
Op iedere boot zat een vis-finder en dat zou een onmisbaar vis attribuut blijken te zijn. Met name om de onderwater obstakels te mijden, maar het bewees ook z'n diensten als 'finder van vis' ( daar was hij tenslotte ook voor uitgevonden & ingehuurd).
Zo om de tien minuten varen kwamen we langs inhammen en baaien variërend van 10 tot 100 m², en wanneer we daar in vaarden liet de vis-finder regelmatig zien dat de Snoekbaarzen op ons lagen te wachten. Op de kleine baaitjes visten we met de aasvisjes ( sleeploodje + aasvisje) en was het vaak raak. Maar of die Snoekbaars was zo slim, of wij hadden zo'n pech............. maar 8 van de 10 keer hapten ze het lijf of de staart van de aasvis en haalden we de haak met alleen de kop van de aasvis binnen. Op een gegeven moment was Marc het zo zat dat hij een extra dregje aan de hoofdhaak monteerde, en met de laatste aasvisjes was het dan toch raak.
Onderstaand zie je enkele foto's van het vissen op het Stuwmeer:

Is jullie ook wat opgevallen na het bekijken van de foto's van de visdag op het Stuwmeer. Toch wel hè !
Juist, geen foto van een gevangen Snoekbaars. Maar de oorzaak is wel bekend, helaas zullen van de komende dagen veel foto's ontbreken i.v.m. het camera drama.
Wat de foto's wel duidelijk maken is dat het een prachtige vislocatie is. Wij visten speciaal op de Snoekbaars maar wanneer je bijvoorbeeld een dag van te voren een voerstek maakte ergens langs de oever van het stuwmeer, dan had je volgens de visgasten ter plaatse de volgende dag voldoende aan 1 hengel tijdens het Karpervissen........... ingooien en ophalen.
Er was een prima visstand op het Stuwmeer, wat een dergelijk helder viswater ook niet anders doet vermoeden.
Hopelijk blijf het zo, want we waren het eens dat we hier meer dan waarschijnlijk een keer een Vistrip zouden boeken. Caspe was een plaatsje te vergelijken met Amposta en lag binnen 5 minuten rijden van het viskamp. Beduidend meer vertier dan in Riomar, alleen geen zee in de buurt dus de Bluefish en de Palometa stonden hier niet op het vissersmenu. Maar wanneer je de eerste visdag al meer dan 30 Snoekbaarzen vangt en je slechts de helft van de Karperverhalen gelooft dan kun je hier een Top Vistrip doorbrengen.
We hadden afgesproken dat we om zes uur zouden vertrekken en dus kwamen we ruim voor vertrek samen voor een Biertje bij het Viskamp. Zes van de gevangen Snoekbaarsen hadden ' een tik op de kop gekregen' en gingen mee voor op de BBQ later deze Vistrip.
Penningmeester Eric rekende af en de prijzen voor de visdag waren zoals we gewend waren, de grootste kostenpost bleken de verspeelden pluggen, 5 in totaal. Herman opperde dat hij de volgende keer z'n duikuitrusting mee zou nemen. Je kon een fortuin aan pluggen uit het Stuwmeer halen.
Met de afspraak dat we wellicht in de toekomst elkaar terug zouden zien namen we afscheid en gaven Eric en Marc de Opels te sporen, we wilden de Goulash van mevrouw Twan niet koud laten worden.
De planning was weer perfect, we konden ruimschoots binnen de tijd bij de bungalow worden afgevlagd. Iedereen kon nog ff een douche pikken voordat we kort na 20.00 uur door Twan met een lekker koud Biertje aan tafel werden ontvangen. Van een visdag op het water krijgen Vistrippers altijd machtig honger en de borden met goulash van mevrouw Twan, vergezeld van een lekkere salade, werden door de Vistrippers onder de visverhalen van de dag goedkeurend leeg gegeten ( alleen Herman & aardappelen zullen nooit de beste maatjes worden).
Tijdens het deuntje van de Champions League werden de borden in de keuken afgeleverd en installeerden de Vistrippers zich voor de tv op de veranda van Twan.
Ajax kreeg deze ontmoeting tegen Juventus in de Arena een lesje in efficiënt voetbal, 3 kansen voor de Italianen, 2 goals.
De 3 H's hielden het na de 1e helft voor gezien en vertrokken richting bungalow, Ad, Eric en Marc keken de wedstrijd uit en schoven na tienen aan bij de H's die op het terras van de bungalow zaten na te genieten van deze Vistripdag. De visplannen voor de volgende dag zouden we pas bij het ontbijt maken, de weersomstandigheden waren deze week min of meer de bepalende factor.
Vistripvisfileerder Marc ging de Snoekbaars BBQ-klaar maken en kort na middernacht zochten de Vistrippers hun nest op en kwam er een relaxed eind aan een lange Vistripdag.

Karper, Bluefish, Paling in de boom(?) en Paella.

Na een goede nachtrust kropen de Vistrippers voor tienen één voor één hun nest uit en verzamelden ze in het ochtend zonnetje voor de bungalow. D'r stond deze morgen weer een stevige wind wat een start van de visdag op zee niet zou toelaten. De Beunken voelden onder deze omstandigheden wel wat voor een hernieuwde poging bij de Kippenfabriek, Harry en Herman geloofden nog in een afname van de wind in de loop van de morgen en planden hun start van de visdag in de buurt van de zee.
Bij het ontbijt besloot Eric een vistime-out te nemen en bleef aan wal. Eerst een krantje scoren in de kiosk bij de boulevard, en daarna zocht hij met een boek het Happa's terras op. De rest van het Beunk-team zette hun eerste visplan door en ging jagen op de Meerval bij de Kippenfabriek.
Harry en Herman wilden eerst een poging gaan wagen op de Karper bij het sluisje. Zou de wind in de loop van de dag gaan liggen dan wilden ze op zee gaan vissen. Mocht dit plan niet in praktijk kunnen worden gebracht dan wilden ze met de gevangen Karper ergens in de luwte van de monding gaan vissen op Palometa. Eén van de Duitse visgasten was al 2 dagen succesvol geweest en had Palometa gehaakt op de Karper ( geen monstervissen maar toch).
De Beunken vertrokken na het ontbijt met de snelste visboot (nr.9) stroomopwaarts naar de Kippenfabriek.
Door de langere nachtrust waren we later dan gebruikelijk en aangekomen bij de Kippenfabriek ondervonden we de nadelige gevolgen. Alle topstekken voor het afvoerkanaal waren bezet.
We gaven gas bij en vaarden door naar de Centrale.
Twan had er de vorige dag bij boei nr. 25 op een diepte van 15 meter een Meerval van 1.25 meter gevangen en we besloten om eerst deze visstek te gaan bekijken. Aangekomen bij de boei zagen we dat we vol in de wind zouden liggen wanneer we daar de ankers zouden vastleggen. Uit ervaring wisten we dat het lastig zou zijn de visboot onder deze omstandigheden op z'n plaats te houden en dus werd het plan gevat om terug te varen naar de Kippenfabriek en daar voorlopig op een minder ideale visstek te gaan liggen, en te hopen op een vroeg vertrek van één van de visboten op een topstek. Wellicht waren het nachtvissers en zouden ze voor de middag vertrekken ............ daar hoopten we dan maar op.
We legden de visboot vast op een kleine 50 meter stroomopwaarts van onze vorige visstek, waar deze morgen een klein visbootje lag waar de 3 vissende opvarenden amper de voeten in droog hielden. De kans dat deze vissers als eerste zouden vertrekken leek ons het grootst want ze konden hun kont niet keren in die 'badkuip'.
Nadat we de hengels hadden uitgezet werden de vissers in de tobbe al snel het onderwerp van gesprek. Volgens ons waren ze eerder op de dag aan komen varen............ zagen de Harders voor de uitlaat azen en dachten natuurlijk dat het DE ideale visstek voor de dag zou zijn. We hadden sterke vermoedens dat ze geen idee hadden dat ze Buffels van Meerval aan de haak konden krijgen. Het leek ons dat ook een machtig schouwspel wanneer één van die dwarrels een 2+ meter Meerval zou haken. Dat zou taferelen opleveren als in de film Jaws, die buffel zou dat visbootje van hun langs alle oevers van de Ebro sleuren, en alleen de lijnen kappen zou hun vissershachje kunnen redden.
Een uurtje vissen later hadden we nog geen beet gezien op de maïs, rundlever en kipfilé, en ook in de andere visboten was het rustig gebleven (en helaas hadden we ook niet kunnen genieten van het 'waterskiënde' visbootje). We spraken af dat wanneer voor 2 uur die middag geen van de visboten z'n topspot zou verlaten, we bij één van de eilanden ons geluk zouden gaan beproeven.
Het geluk was ons uiteindelijk niet goed gezind, geen van de visboten maakte voor 2 uur aanstalten z'n visstek te verlaten en dus draaiden we de hengels binnen en vertrokken naar het 'grote eiland'.
Iets voorbij de brug parkeerden we de visboot boven 'het gat'.
De vis-finder liet 2 leuke maatjes vis op 15 meter diepte zien die we maar eens ff de rundlever, paling en kipfile voor de neus lieten zakken Niet veel later ontstond de volgende consternatie aan boord van de Beunkboot.

Marc: " moet je zien hoe langzaam m'n lijn wegloopt" !
Hans: " dat is meer weg kruipen "!

Marc had rundlever op z'n dreg gehangen en de lijn bleef heel langzaam van z'n spoel lopen.

Ad: " de rest van de hengels doet niks, dus is het wel wat" ( visserstaal)
Marc: " maar zo langzaam ........"?
Hans: " of het is een Buffel die niet eens door heeft dat hij een haak heeft ingeslikt............ SLAAN "
Marc: " nee, als het een Meerval is dan loopt die zo wel weg"

In aandachtige ogenblikken van stilte volgden de Beunken de lijn, ....deze bleef in het zelfde tergend trage tempo van de spoel kruipen............!
Korte tijd later kon Marc z'n verbazing niet meer onderdrukken .............hij deed de beugel dicht ............ liet de lijn strak lopen ..............en sloeg aan !
De lijn stond een kort moment strak en ............KNAP !

Hans: " sla dan eerder man, de vis had je hele onderlijn al ingeslikt "!
Marc: " dat is dan de zoveelste keer dat we er één verspelen, dit is toch geen normaal beet meer man "!

En zo werd er nog een tijdje verder gediscussieerd in de Beunk boot over dit vreemde 'beet'. Maar wanneer de hoofdlijn inderdaad door de schuurtanden van een Meerval was gemold was dit in 4 Vistrips op de Meerval zo'n beetje de 6e vis die was gehaakt en verspeeld door een Beunk. Eén gedachte bracht slechts berusting, Aadje stond nog steeds op 1.
We bleven nog een uurtje boven 'het gat' liggen, maar toen de grote catch uit bleef werd er verkast. De Beunkboot werd naar de stek gevaren waar Hans de vorige Vistrip de meter + Meerval had gehaakt. Twee hengels met rundlever werden langs de over aangeboden, en twee hengels met paling aan de haak op 5 meter uit de kant op de drift.
Zo af en toe werden we opgeschrikt door een verstoring van het water als was het of er een koelkast uit de hemel in de Ebro lazerde, maar na een volgend actieloos vis uur werd de Beunkboot een stuk stroomafwaarts op een nieuwe visstek afgemeerd.
Hengels overboord ( het aas wel te verstaan, ik meld het maar even want Ad was aan boord dus de 'hengels overboord' kan ook anders worden geïnterpreteerd) , koud Biertje, .......... kop in de zon....... en maar weer hopen op een Buffel beet.
Het was na de middag, de zon zakte langzaam richting boomtoppen langs de Ebro oever, wat de Meerval wellicht zou aanzetten tot een namiddag snack in de vorm van een paling of stukkie overheerlijke rundlever van de Zwolse Hanos.
Misschien dat het visserslot ons deze Vistrip geen Meerval heeft gegund omdat het op de hoogte was van het aanstaande camera drama ? De vissersgoden vonden het zonde van het record van de gevangen Meerval welke door een Vistripper na een titanenstrijd uit de Ebro werd getrokken als vervolgens de actiefoto's zouden worden gewist van de harde schijf op de camera ( je moet toch iemand de schuld geven).
Geluk bij een ongeluk, Harry zou na de Vistrip nog een heel belangrijk Vistripfoto terug toveren welke werd genomen aan boord van de Beunkboot nadat het eerder gemelde Biertje door Hans was genuttigd.
Na genoten te hebben van z'n koele gele rakker draaide Hans z'n paling binnen en wilde hem op een andere stek uitzetten.
Hij haalde de paling binnen om te controleren of deze nog goed aan de haak zat, ............. draaide vervolgens de lijn + paling verder tot deze onder de optimale werpafstand van de top van z'n hengel was opgedraaid, ............. manoeuvreerde de hengel achter zich en maakte aanstalten de paling op de gewenste stek in de werpen,............. zwiepte de hengel + paling naar voren, ............. en schoot even later in de lach gevolgd door een ............ Oooooh SHIT !

Marc: " gaat het een beetje broer, is het je weer gelukt en ligt je paling ergens op de oever " !
Hans: " Uhhh,..... je kunt beter vragen waar die HANGT " !!!............ (touch de foto)

Dat grijze ding links van Hans z'n schouder (ga met je muis op de foto staan voor de pijl) is de paling aan de vislijn op een stek die voor een Meerval toch lastig valt te bereiken. Ik heb tenminste nooit gehoord of gelezen dat Meerval de jump capaciteiten heeft van de Dolfijnfamilie. Dan moet de Ebro Meerval toch een trainingsstage van minstens twee jaar in het Dolfinarium van Harderwijk hebben genoten om deze Paling als namiddagsnack te kunnen bemachtigen, en dat ging toch echt niet lukken was onze stellige overtuiging.
Voor de actievoerders van het dierenfront die wellicht deze horror story lezen, we hebben alles in het werk gesteld om de paling uit z'n benarde positie te bevrijden maar helaas was het beestje na een half uur klooien reeds vertrokken naar de eeuwige palingjachtvelden.

Na een 'emotioneel' afscheid werd er nog tot een uurtje of zes doorgevist , maar een Champion Meerval werd niet gehaakt. Na een lekkere snelle terugspeedtocht met windje in de rug werd het Beunkteam bij het afmeren aan de aanlegsteiger begroet door Herman, Harry en Eric die op het terras van de Blokhut achter een Biertje zaten. Nadat het Beunk trio was aangeschoven en een Biertje hadden besteld werd de visdag ff doorgenomen. Herman en Harry hadden een goede visdag gehad, ze waren eerst op de Karper gaan vissen bij het sluisje maar het was weer niet geweldig. Ze zochten na een uurtje een andere visstek.
Ze vaarden het zijriviertje op, nog voorbij de stek waar we de eerste visdag hadden gelegen, tot ze op een gegeven moment niet verder konden. Het bleek een perfecte visstek keuze want ze hadden naar eigen inschatting die morgen ruim 50 Karpers gevangen.
De wind was 's middag gaan liggen en na een bezoek bij Eric op het happa's terras, waar ze samen van de lunch hadden genoten, waren ze na de middag op zee gaan vissen. Er werden 4 Bluefish door het de Kleine team gehaakt waarvan Harry er 1 aan boord wist te trekken.
Deze Bluefish was niet groter dan Ad z'n nr.1 Karper, dus Harry de Daywinner en Ad nog op Champion koers.

Harry: "Twan doe nog maar een rondje in " !

Eerder die week had Twan ons verteld dat naast z'n viskennis, Alex ook Top kwaliteiten bezat als Palella kok. We hadden gevraagd of Alex deze donderdagavond voor ons z'n befaamde Paella wilde bereiden en daar was hij eerder op de dag vol overgave aan begonnen. Toen Harry en Herman 's middags langs vaarden op weg naar het Happa's terras zagen ze Alex al achter z'n Palellaschaal staan.
Als we het goed begrepen lagen de kippen en konijnenpootjes al een paar uur te pruttelen en hij was nu bezig de mosselen schoon de boenen. We konden in deze fase van de Paellabereiding tevreden constateren dat Twan niet had overdreven, die Alex maakte de indruk een Topkok te zijn en wanneer de Palella net zo zou smaken als het er uitzag dan zou ons later die avond een prima diner aan de boorden van de Ebro worden voorgeschoteld.
We lieten Alex z'n gang gaan en gingen naar de bungalow voor een Biertje & knabbel op ons eigen terras en een koele duik in de swimmingpool.
Voor 8 uur waren we weer terug bij de Blokhut waar Alex stond te glunderen achter z'n creatie.
Twan trok een wijntje uit z'n 'rek' die door Eric werd gekeurd, de Biertjes werden geserveerd, ........de Paella kon doorkomen.
De eerste hap deed de smaakpapillen juichen in de mond, die schaal werd burgemeester gemaakt, daar werd door geen Vistripper aan getwijfeld.
Op zo'n moment ( de Vistrip was bezig aan z'n laatste dagen en Vistrippers zitten te genieten ) komt meestal ook het reisdoel van de volgende Vistrip als onderdeel van het tafelgesprek.
De zon was net aan z'n laatste minuten boven de horizon bezig en Hans vertelde dat hij in Kenia elke avond onder deze omstandigheden had genoten van z'n verblijf aan de kust van de Indische Oceaan.
Op z'n eigen pagina bij Even Voorstellen is te zien dat er ook een leuk visje kon worden gevangen, en Hans zette nog even in geuren en kleuren uiteen hoe we daar onze Vistrip zouden kunnen doorbrengen.
Het zal jullie niet verbazen dat de gehele club Vistrippers nou niet echt door Hans met veel overtuigingskracht en argumenten behoefde te worden overgehaald om toe te stemmen in een dergelijk Vistripavontuur buiten de grenzen van Europa.
Na 15 jaar werd het wellicht eens tijd dat we ons gezicht aan de rest van de wereld gaan laten zien. Hans rekende voor dat we het om de kosten ook niet hoeven te laten dus één van de Vistriplocaties voor 2005 stond vast............ op jacht naar Merlijn en de Big 5 op Safari in Kenia.
Was de Paella maaltijd een van de hoogtepuntjes van de Vistrip, later die avond beleefde Marc z'n persoonlijke Vistrip dieptepunt.

Nadat we Alex een laatste ( en zoveelste maal, hij glom dan ook aan alle kanten) hadden gecomplimenteerd met z'n kookkunsten zochten we onze plek aan de bar van het restaurant op.
Aan de bar werd deze foto door Harry gemaakt van het desastreuze moment waarop Marc ontdekt dat de foto's van verschillende Vistrip hoogtepunten van z'n camera zijn verdwenen.
Het moment van totale ontluistering is werkelijk van z'n gezicht af te scheppen (de begeleidende tekst kunnen jullie zelf wel bedenken).
De volgende morgen bij het ontbijt wist Harry zich te herinneren dat er software was ontwikkeld voor dergelijke rampen.
Dit programma was instaat gewiste foto's van de harde schijf terug te halen.
Marc had helaas al enkele foto's gemaakt na het delete moment ( om de camera te checken) , deze foto's waren 'over' de gewiste foto's gemaakt en Harry zei dan ook dat er met Marc z'n camera geen foto's meer moesten worden gemaakt anders waren de gewiste foto's niet meer terug te halen.
Op de avond van het gebeurde wist Marc niet dat Harry enkele foto's nog zou redden en d'r waren de nodige Baco's nodig om hem weer een beetje tot rust te brengen. Nou staan de Beunken niet bekend om hun handigheid met apparatuur, die genen van Ad hebben z'n zoons toch echt meegekregen, maar dit was toch wel een domper voor de Beunk clan.
En gaat er één ding fout, wat zeg ik, d'r hadden al meer zaken tegen gezeten deze Vistripdag voor de Beunken ( visstek bij de Kippenfabriek bezet, Meerval verspeeld, paling in de boom), de wet van Murphy trad in werking ............ tot overmaat van ramp kwamen voor sluitingstijd twee Guardia Civil de bar binnen en zagen de overgebleven Vistrippers achter hun alcoholische versnaperingen zitten ...... en je zag ze denken; " die heren zijn niet op de fiets, die huur Opel is van hun, is ff wachten wie er achter het stuur kruipt " ?
Dat dachten we tenminste.
Eric was zo slim om voor sluitingstijd de beide heertjes een beste pul Bier aan te bieden met medewerking van de Chef ( in Spanje mogen de gezagdragers in zo'n dorp gerust in de baas z'n tijd een neut nemen). De Chef hield ze onderwijl aan de praat, ............. wij piepten hem en vertrokken met gedoofde koplampen richting bungalow. Geen top-BOB-actie, maar de volgende morgen zou alles dus weer goed komen wat betreft de camera, alsnog een happy vervolg van de Vistrip.

Ad op weg naar z'n Championship.

Alle Vistrippers hadden de nacht goed doorstaan wat inhield dat de ingrediënten van de Paella vers waren en er geen bedorven mossel tussen had gezeten. Wat de uitwerking van een 'verkeerde mossel' op het maag-darm kanaal heeft, hebben enkele Vistrippers ooit ondervonden, en daar zit je op de laatste visdag van de Vistrip niet op te wachten ( zittend op het toilet).
Ad was deze morgen toch ietwat gespannen, zou het hem dan eindelijk gaan lukken de Ad Beunk trofee binnen te slepen of zou hij een 6e ( ! ) maal op de laatste visdag van het erepodium worden gewerkt. De zaken stonden er wel aardig voor wat Ad betreft, er stond weer een aardig windje wat de kans op de catch van een zeebuffel reeds minimaliseerde, en omdat alle Vistrippers aangaven de laatste visdag niet van plan te zijn op de Meerval te gaan jagen werd Ad z'n gemoedstoestand zienderogen vrolijker.
Harry en Herman besloten tijdens het ontbijt om weer op de Karper te gaan vissen want dat was ze zeer goed bevallen. De Beunken besloten een poging te gaan wagen in de monding een Palometa te gaan haken. Een Duitse gast was er deze week succesvol geweest en ook 'de Tokkies' hadden er eentje weten te vangen.
Zo hadden de Beunken 2 goede vooruitzichten, zowel het Happa's terras als ook de Middellandse Zee waren dichtbij. Met een weersverbetering zaten ze zo op zee, en mocht de zeegang niet te trotseren zijn dan waren de Happa's een prima visalternatief.
We spraken af wat eerder te stoppen met vissen omdat we nog het een en ander moesten inslaan voor de BBQ die avond. Zo rond een uur of vijf zouden we verzamelen bij de Blokhut.
De de Kleines gingen na het ontbijt rechtsaf richting Karper, de Beunken linksaf richting Palometa.
Harry em Herman waren deze morgen minder succesvol dan de voorgaande dag. Blijkbaar hadden ze de Karper 'dood' gevoerd bij hun eerdere vissessie want ze wisten er beide slechts een stuk of 4 te haken. In Nederland ben je dan een tevreden visser, in Riomar had je een paar kilo vis meer willen vangen. De wind nam na de middag ietwat in sterkte af en toen de beide de Kleine broers in de monding op zoek gingen naar de Beunken en ze daar niet aantroffen vaarden ze de Middellandse Zee op waar voor het strand van de Ebro Delta even later de Beunkboot in hun verrekijker opdook.
De Beunken hadden een tijdje met de Karper op de Palometa gevist maar geen beet gezien. Ook de overige mondingvissers waren niet succesvol en toen de Beunken zagen dat de koppen op de golven kleiner werden hadden ze voor de middag hun visstek in de monding verlaten. Marc bouwde de hengels om en de baracuda's werden uitgezet zodat er zowel op de Palometa als op de Bluefish gejaagd kon worden.
Voor de ontmoeting met Harry en Herman liep de slip van één van de hengels op de Beunkboot af. Even later bleek er geen vis te zijn gehaakt maar een touw van meer dan 100 meter met daaraan bevestigd (naar wat ons leek) kreeftenvallen. Waarschijnlijk had een vissersboot deze verloren en we hoopten dat er nog een paar overheerlijke kreeften te roven waren. Er kwam maar geen eind aan de lijn en nadat we ruim 20 vallen hadden gecontroleerd die alle leeg waren hadden we sterk de indruk dat iemand ons reeds voor was geweest. Helaas naast de Snoekbaars en de Bluefish geen Kreeft op de BBQ vanavond. In de loop van de middag werd de zee steeds rustiger en kwam de zon door het wolkendek. Door de zon konden we beter zien of er ook harders onder de kust zwommen. De harder was het hoofdmaal van de Palometa en de Bluefish en het is een prachtig gezicht om ze voor je boot
Vlak onder de kust kregen we geen aanbeet ondanks de aanwezigheid van de Harders. We gingen aan het eind van de middag wat verder uit de kust trollen en op het bekende stuk 'tussen de twee boeien' was het dan toch raak.
De eerste Bluefish schoot los van Ad z'n hengel, bij de volgende beet belande de Bluefish wel aan boord. Hans trok de Bluefish binnen en omdat hij de dreg diep had ingeslikt belande de Bluefish in de koelbox. We hadden er voldoende voor op de BBQ maar bij de Blokhut was er altijd wel iemand die we blij konden maken met een verse Bluefish.Het werd daarna tijd om koers te zetten richting Blokhut. Ad stond nog steeds op 1 en zat nog even in de rats.
Op het terras zaten Harry & Herman al aan een Biertje en tot grote opluchting van Ad ( en de rest van de Beunk clan ) lieten de de Kleines direct weten dat ze geen Championvis hadden gehaakt. Het was hem dan toch gelukt om de Ad Beunk trofee voor z'n 100e binnen te slepen.
Ad werd door alle Vistrippers gefeliciteerd, het was hem van harte gegund en aldus kwam er een eind aan Ad z'n Joop Zoetemelk image, ...............na 15 jaar Vistrippen eindelijk Goud voor Ad.

Harry: " doe maar een rondje in Ad " !

......... en de Oud Champion toonde z'n waardering voor de nieuwe Champ.

Ad: " het is wel geen monstervis maar een Karper-Championvis van 76 cm. laat ik met vreugde op de Ad Beunk trofee graveren ........ Twan, een Biertje voor de heren en nemen jullie er ook ééntje van mij "!

Zelfs Twan was van slag door het kampionschap van Ad want ook hij deed een rondje in, en die ' eer ' was geen van de voorgaande Spanje Champions ten deel gevallen.
Het werd een gezellig uurtje op het terras van de Blokhut maar aan al het goede komt een eind. Er werd afscheid genomen van Twan c.s. , er zullen waarschijnlijk wel een paar Vistripjaren tussen zitten voor we weer in Riomar ons gezicht laten zien, maar het blijft natuurlijk één van de meest zeldzaam goede visstekken in Europa daar aan de Ebro. Alleen Harry is in 4 jaren Spanje erin geslaagd een Buffel Meerval in de boot te trekken, dus de catch van een Meerval van boven de 2 meter blijft een Vistripwens & uitdaging voor het merendeel van de Vistrippers.
Na het afscheid van de Nautipos visvrienden werd nog ff binnengewipt bij de supermarcado van Riomar. Voor het BBQ feestmaal werd het nodige ingekocht, en dan met name de ingrediënten voor Harry's onvolprezen knoflook en whiskysaus.
Bij de bungalow werden na het Biertje op het terras de taken verdeeld.
Herman en Marc zorgden er voor dat de visspullen in de kokers werden gepakt, Harry en Hans doken de keuken in en verzorgden de salades, sauzen en het BBQ-klaarmaken van de vis, Ad en Eric brachten de bungalow ietwat in originele staat.
Voor de start van de BBQ had elke Vistripper ook z'n koffers gepakt zodat de rest van de avond optimaal genoten kon worden van de laatste uren onder de Spaanse hemel.
De Snoekbaars en Bluefish belanden in de aluminiumfolie ( gekruid en zwemmend in een laagje wijn ) op de BBQ en na een kleine 20 minuten stomen vielen de file's van de graad. Vergezeld van de frisse salade & een saus van Harry genoten we van het meesterlijke, eigen gevangen vis diner. In de volgende uurtjes op het terras werden de memorabele Vistripmomenten kleurrijk besproken.
De sfeer was weer als vanouds, al was er een klein dipje toen de laatste file van de vis was geschoven.
Er lagen nog enkele Snoekbaars en Bluefish klaar voor op de BBQ maar de aluminiumfolie bleek op. Marc had ooit een visser een Zalm zien klaar maken, gewikkeld in een natte krant op een kampvuur .
Goed plan, een Snoekbaars werd in de 'natte' Telegraaf van Donderdag gewikkeld en op de BBQ gelegd. Tot onze verbazing bleek de Snoekbaars na een half uurtje prima uit de verbrande krant te plukken te zijn, en we dachten toch echt een rook smaakje aan het Snoekbaarsvlees te kunnen ontdekken. Deze laatste avond kregen we nog een prachtig schouwspel voorgetoverd. In de verte boven de Middellandse Zee bevond zich een gigantische onweercomplex waarin we om de paar seconde een gigantische donderwolk zagen oplichten door horizontale lichtflitsen.
Boven ons terras was de sterrenhemel kraakhelder, maar zei die op zee onder die donderwolken dobberden hadden het minder naar hun zin leek ons.
De volgende morgen stond het vertrek om 4.30 uur gepland en dus werden de glazen kort na middernacht geleegd en een laatste toast gebracht op het zeer geslaagde visavontuur.

Afscheid van de Ebro Delta.

Na een korte nacht gingen de ringtone-alarmtunes voor 4.30 uur af en een half uurtje later werden de meest wakkere Vistrippers tot chauffeurs gebombardeerd, Eric en Marc waren de 'gelukkigen'.
Zaten we het vorige jaar net buiten Riomar al op de verkeerde route waardoor we gevaarlijk laat achter op schema de snelweg richting Barcelona vonden, dit keer zaten we gelijk goed, de Beunken waren wakker. Toen na een uurtje onderweg dit keer ook de juiste afslag richting Barcelona Airport werd genomen lagen we zowaar exact op reisschema ( en zelfs een paar 'vingers' onder schema). Maar ja, de bezoekers van de Vistripperssite voelen hem waarschijnlijk al aan komen ............ natuurlijk kwam er wederom een kink in de kabel............dit keer een kink in de 'brandstof kabel'.
In Marc z'n Opel ging in the middle off nowhere het brandstoflampje branden. In Nederland is de eerstvolgende snelwegpomp dan al snel gevonden, maar toen er na 40 km nog geen pomp aan de horizon opdoemde begonnen de Vistrippers hem toch te knijpen. De snelheid in de Beunk Opel werd teruggenomen tot onder de 100 km/u .............. uiteindelijk kon de Opel met pruttelende motor de afrit van een BP pomp op worden gestuurd ....... d'r zal ook eens een Airport zonder hindernissen worden bereikt !
Verder echter geen problemen, op de Airport auto's afgetankt en afgeleverd, inchecken, zodat we na de Tax Free op het vliegveld relaxed van een ontbijt konden genieten. Zo verliet de Vistrippers-Transavia plane die morgen Spaanse bodem en kwam er een eind aan een Top Vistripweek met een apetrotse nieuwe Champion in de gelederen, de 9e Vistripper in 15 jaar Vistrippen.