Ierland 1999

Van de B & B naar de Coachman's Lodge.

Het onderkomen van de familie mocht er zijn. Zoals je kunt zienwas het een aardig stulpje. Het lag aan de monding van de river Moy op zo'n 5 minuten LINKS rijden (jij ook Klaas! ) van Ballina dus de kroegen waren lekker dichtbij. 

Het voorgaande jaar hadden we twee Gillies ingehuurd , dit jaar moesten we zelfstandig op jacht. De Gillies hadden ons de eerste st[r]eken van het vissen op Salmon , Pike en Seatrout laten zien en omdat iedereen goed had opgelet ( ???? ) tijdens deze instructiemomenten waren we van mening dat we het dit jaar wel zonder Gillies konden.
Op zaterdagmorgen konden we onze Lodge naast de Coachman's Lodge van vorig jaar innemen. Dezelfde morgen werden de visvergunningen gekocht en in de viswinkel kregen we de eerste vistip van de week. Eén van de beste snoekmeren in de directe omgeving van Ballina was Derryhick Lake, net onder Lough Cullin. Het was die dag een ouderwets Iers weertje dus werd ons geadviseerd een klein Lake uit te zoeken voor de visdag. Met windkracht 6 wordt een verblijf op Lough Conn afgeraden en daar enkele leden van de harde viskern zo hun herinneringen hadden aan Ierland en z'n golfjes op het Meer werd dit advies zonder tegenstribbelen opgevolgd.
Dat Derryhick Lake noemen ze in Ierland dan een klein meer , maar daar zeggen wij kaaskoppen toch U tegen. De Wijde-Aa in Zwolle gaat daar toch vlotjes 4 keer in. De rit naar het meer was de moeite waard maar de visdag was 'tandplak ', niks dus. We besloten dan ook al na enkele uurtjes een plaatselijke pub op te zoeken waar we de visplannen van de volgende Vistripdag konden gaan bespreken onder het genot van een Lagertje.
Men had ons tijdens een eerder bezoek aan Ballina verteld dat op de weg tussen Lough Conn en lough Cullin ( twee van de beroemde grote Ierse vismeren waar vissers vanover de hele wereld komen voor hun jacht op Wild Salmon en Trout) een Pub zat bij het Hotel & Restaurant Healy's Country House. Volgens de visverhalen van de kenners kon je daar als visser van buiten Ierland niet voorbij rijden zonder er ff een Biertje te hebben gedronken.

Dat hoef je tegen Vistrippers maar 1 x te zeggen en het staat voor eeuwig op hun harde schijf. Toen we op de terugweg langs deze befaamde (Pub)stek kwamen trokken de Renaults als vanzelf richting parkeerplaats en gingen we ff binnen kijken. En het moet gezegd, we zouden geen spijt van deze pittstop krijgen, de Ierse Lager smaakte prima in deze echte Anglers Pub. Het zou dan ook laat in de middag worden voordat we afscheid namen en richting Ballina vertrokken.
Op de terugweg liet Klaas nog even zien dat hij links , maar nog beter rechts van de middenstrepen kon rijden , en liet de Renault ook nog ff een dubbele Rittberger van Links naar Rechts over de county road maken. De De Kleines en Max waren het daarna snel eens......... Klaas vanaf die dag in de achterbak en nooit meer achter het stuur.
Voor het diner kwamen we bij een restaurant uit waar ook de pub in zat, en die Pub zat voor 20.00 uur al vol. Dat een Pub in Ierland op zaterdagavond vol zat was geen verrassing, maar zo vroeg op de avond verwonderde ons toch aardig. In de Pub stond boven de bar een groot scherm opgesteld en her en der stonden een paar TV’s op eenzelfde zender afgesteld. We dachten eerst dat er een voetbalwedstrijd zou worden uitgezonden maar toen we na het diner weer de Pub binnen kwamen zagen we wat er loos was. We hadden tijdens de eerdere Vistrip edities al ervaren dat de Ierse bevolking lijp is van muziek, en wat stond er tot hun grote enthousiasme op het programma die avond.....het Eurovisie songfestival.......jottem !
Dat was dus één van de weinige dingen waarin die Ieren volkomen verschilden met de Vistrippers, voor de rest prachtig volkje, maar dat ze idolaat zijn van dat gekrijs van diverse 6e rangse artiesten van het vaste land van Europa was toch ff een tegenvaller.
Want dat deze 'muziek' in het land van U2, Damien Rice en niet te vergeten The Dubliners, Glen Hansard, Clannad-Enya, Sinéad O'Connor, Van Morrison en Snow Patrol wordt uitgezonden......dat KAN toch niet, luister nou zelf. Een pint Lager of Guinness met The Sister in de Pub........no problem, with pleasure......maar als boegbeeld voor Irish music......DACHT HET NIET!
Er viel niet aan te ontkomen, volgens de aanwezigen zat heel Ierland voor de TV om hun favorieten, volgens zeggen het duo The Mullans op te zien treden. We hebben het even opgezocht en dit zijn de Ladies, klik op de foto om hun bijdrage te horen,.....wij gaan ff een Biertje doen als jullie het niet erg vinden (en nogmaals, ff voor de goede orde, de dames 'Mullans' mogen ook een Biertje komen pakken, maar zingen lekker thuis blijven doen).

Eerste Pike voor Ad.

Ook vorig jaar waren het aantal gehaakte Pike op de eerste visdag op minder dan de vingers van 1 hand van een ernstig vuurwerkslachtoffer te tellen. Zou het dan toch aan het Ierse weer liggen? Op beide dagen had je nou niet direct iets van; "kom , ik ga een daggie vissen".
Om ook dit jaar de tweede dag succesvoller wat visvangst betreft te laten verlopen werd door de Beunken voorgesteld om 'HET SNOEKMEER ' bij Knock op te gaan zoeken ,dat was het Lake waar de Beunken het voorgaande jaar hun topdag beleefden met hun vangst van ruim 32 snoeken.
Hans nam contact op met de Gillies van vorig jaar in een poging twee visbootjes te regelen om zodoende dit keer met twee bootjes op het Pike Lake te kunnen vissen. Helaas was dit niet mogelijk. De Gillies vertelde dat er maar één bootje op het Lake mocht varen , maar hij had op een ander (kleiner) Lake iets verderop ook een bootje liggen die we konden huren. 
Op dit kleiner Lake was de grootste Pike van County Mayo gevangen , en ook weer teruggezet. Dat Pike-je was 1.40 meter lang geweest en héééééél zwaar. Nu was de vraag ...................welke clan gaat waar vissen.
Daar de Beunken in 1998 reeds het bekende Pike lake hadden bevist stelden zei voor op die record Pike te gaan jagen , en kon de De Kleine clan + Klaas hun viskunsten gaan tonen op het door hun nog niet beviste grote Pike lake....... deal !
Die Vistripdag was het weertje perfect zoals je op de foto van Ad kunt zien. Een paar wolkjes maar dat is in Ierland standaard , die wolken worden daar nl. gemaakt. Ad had vrij vlot deze Pike van 69 cm. op z'n vissteiger geland. Eric , Hans en Marc beproefden hun geluk in het bootje maar zouden die van 1.40 cm. niet uit het water trekken.
Door de Beunk clan werden 6 snoeken gevangen en Ad was aan het einde van de visdag tussen de houten spijlen op z'n vissteiger alleen 1 schaartje, 1 onthaker en z'n bril verloren. Deze laatste kon dankzij Hans z'n duikervaring weer bovenwater worden gehaald , met andere woorden een geslaagde Vistripdag voor de Beunken en ze gingen met verbrande koppen de kroeg in. De andere visploeg wist die dag ruim 15 snoeken te haken en dus was hun dag wel zéééééééér geslaagd. Het record van de Beunken bleef echter ruimschoots overeind. Daywinner , Ad met 69 cm..............rondje voor Ad...... zou het hem dan dit jaar gegund zijn naar 4 tweede plaatsen?/>

Golf aan de randen van de North Atlantic Ocean, maar geen Pike.

Zoals ieder jaar, wanneer de Beunkclan de grootste vis van de week op z'n familienaam heeft staan gaan de gebroeders een dagje ontspannen op de golfbaan. Dat wil zeggen Hans en Marc gaan voor de ontspanning. Ze proberen alle trucs uit om elkaar uit de golfconcentratie te halen en Marc wint dit spel ieder jaar. 
De traditie wil dat wanneer ze 15 holes en 8 bunkers hebben bezocht , en Hans bij de 8e 'zandbak ' na 6 pogingen het balletje uit de bunker te spelen , de helft van het zand op de green van hole 15 heeft liggen!..............  hij met wijduitstaande neusvleugels ( en iedere Beunk weet wat deze gelaatuitdrukking betekent ................ EVEN NIETS MEER ZEGGEN TEGEN HANS ) , dat hij dan de clubs definitief in de golftas gooit om ze er het eerstkomende jaar ook niet meer uit te halen. Maar voor dit ieder jaar weer hilarische moment hebben ze het nodige gelachen en gedold.
Eric tracht zich niet te laten beïnvloeden door dit mentale 'gejen' van z'n jongere broers. Hij blijft stoïcijns werken aan z'n score maar ook dit jaar zou Marc hem voorblijven met 4 slagen. 
Het was trouwens een schitterde baan , de Enniscrone Golf Club. Een 18 hole Links course , en ze serveerden daar ook een prima biertje op de 19e.

De eerste Wild Springer Salmon uit de River Moy!

En toen was daar dag 4 , de oplettende surfer op de site heeft HET moment voor de Beunkclan al een paar maal op de site kunnen bewonderen...............de visdag met DE "Sringer Salmon" vangst van Eric.
Het begon allemaal met het telefoontje van Hans de dag ervoor aan de bar van de Golfclub, na het rondje golf van de Gebroerders. Hans belde met Vincent Coyne , de Gillie van vorig jaar en vroeg of het zinvol was om op Salmon te gaan vissen [ hoe was de waterstand in de Moy en was het water helder genoeg].
Vincent gaf Hans een positief advies en er werd besloten om het dit jaar weer te gaan proberen. Eén van de betere visstekken was de afgelopen periode een stuk van de Moy voor vlak voor Foxford bij de Foxford Fishery................de plek iets stroomafwaarts van de stek waar Hans en Marc het jaar daarvoor hun Zalmavontuur beleefden.

Een goed voorteken bleek het feit dat juist deze visdag in heel Ierland voor het eerst weer met garnalen op Salmon mocht worden gevist. 
Om niets aan het toeval over te laten werden er twee Gillies ingehuurd  , ............. we wilden dat jaar Zalm op ons bord.
Vincent zou het nodige voor ons regelen bij de eigenaar van de Fishery. De Gillies lieten onseerst de juiste manier van vissen zien ( welke rigs en welk aas ).
Eén van de Gillie was wat jonger en hij maakte de hengels van alle Vistrippers in orde. We zouden vissen met een dobber systeem ( dobber, schuiflood, wartel, lijn,wartel,lijn en haak).

Heel apart die 2 wartels op de lijn, je zou denken dat je de lijn er alleen maar door verzwakt werd, maar volgens de Gillie zou deze rig er voor zorgen dat het aas op een meer natuurlijke wijze werd aangeboden.

Marc: “ your the Angling kaptain, we have Faith in your rigs “!
Gillie: “thanks for the confidance in me boy’s “

De dobbers had hij zelf gemaakt en zagen er prima uit en waren bij de prijs inbegrepen. Voor 4 uur vissen op dit stuk van de Moy betaalden we 100 gulden voor Single Bank fishing ( we mochten maar aan 1 kant van de Moy vissen) .
Niet alle Vistrippers hadden dit voor 4 uur vissen over want de kans om een Salmon te vangen was naar hun ervaring niet groot. Deze Vistrippers zochten een stekkie in de zon en volgden het visgebeuren vanaf de kant. De Beunken werden op stek 1 neergezet, de De Kleines op stek 2.
Aangekomen bij de Moy werd iedereen door de Gillies op z'n visstek gezet. Onderweg vertelde ze dat de dag ervoor 3 Salmon waren gevangen............... dus de kans was groot dat er ook die dag Salmon de Moy op zouden zwemmen.
De Beunken zaten op een rijtje, Hans eerst (hoefde dus het minst ver te lopen!) dan Ad. Eric en Marc zaten helemaal achteraan (op de foto bij de bomen boven Hans z'n hoofd).
De Beunken gingen voor de garnalen als aas en om 10 uur lagen de hengels in het water. 
Al snel bleek dat de Salmon aan het trekken was want om de haverklap zag je zo'n joekel boven het water uit springen.
Alleen dat al was een prachtig gezicht voor de echte visliefhebber. Omdat Hans ook aanwezig was (!), de man van het ijzeren visgeduld in de Beunkgroep ( niet dus ), kwamen bij Eric en Marc na een klein uurtje de eerste Bromgeluiden vanuit zijn richting al aanwaaien;

Hans: "volgens mij zit ik hier weer voor janlul , HÉ............................,ZIEN JULLIE NOG WAT"?
Marc: "ik heb al wel een paar tikkies gehad".
Ad (was wakker geschrokken van dat geblèr van Hans) : "Nee, ik zie nog niks".
Eric(zat vlak naast Marc): "nou ik heb ook nog niks gezien......en dat beet van jou zal ook wel meevallen........ je zit af en toe gewoon vast (Deja Vue).

Om de moet er nog wat in te houden en niet het risico te lopen dat hij binnen niet al te lange tijd weer in de auto zou zitten met 'de 3 vrolijke vissers ' naast hem , gaf Marc ze alledrie een zogeheten ' mentale lollie':

Marc " zeg Beunken , als ik zeg dat ik beet heb dan heb ik beet , ik zal het goed met jullie maken...........Ik heb jullie een jaar lang lekker gemaakt met mijn verhaal over de fantastische drill van die Salmon van vorig jaar , de volgende die ik haak mag diegene drillen die op dat moment nog aan de waterkant zit en dicht in de buurt is !".

Ad ging weer rechtop zitten........... Eric kreeg weer iets van een big smile op z'n gezicht en stak een sigaartje op......................... en Hans trok nog maar een biertje open. 
Zo, die bleven nog even. Een uurtje later had Marc de eerste mooie aanbeet maar die vis liet de garnaal na zo'n  4 tellen weer los. Marc vertelde Eric dit toen hij even wat broodjes en bier was gaan halen en net terug kwam. Hij was niet overtuigd van Marc z'n verslag maar ging toch weer zitten, deed een garnaal aan de haak , wierp in en begon aan z'n broodje. 
Hans bleek intussen geen vertrouwen meer te hebben in een verse visvangst en was met Harry naar de visboer in Ballina vertrokken om daar bij de plaatselijke visboer een Salmon te kopen voor het avondmaal. Ad was ook niet meer op zijn visstek en was een stukje gaan lopen op zoek naar een betere visstek en was uit zicht.

Ze zaten weer een tijdje te vissen toen Marc z'n dobber weer een paar felle tikkies maakte.

Marc (fluisterend): "...........Eric...........beet "!
Eric "is dat beet................ dan heb ik ook beet gehad" (?)
Marc: "........................................."! 

De dobber kwam weer een paar tellen tot rust .......... maakte weer een paar felle tikken.............. ......................nog een k.... en weg wasie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Eric " JE HEBT BEET............SLAAAAAAN " !

Marc (in gedachten): " weet ik broer..........3............4............5...........6..........7..........8........RAM "!

Marc "HEBBEN..................Eric hier komen..........jou vis "!

Eric : " NEE .................. jij hebt hem gevangen !"

Marc "KOM HIER ANDERS KOM IK H'M BRENGEN "!

En dat was het moment waarop Eric al struikelend over de rotsen naar Marc toe kwam klimmen want bij de Beunken staat één ding hoog in het vaandel.....Belooft is Belooft. Hoe dan ook had hij die hengel gekregen dus hij kwam hem maar halen en aan z'n tempo was te zien dat hij er wel zin in had. Eric had de hengel amper in de vingers of de Salmon maakte een paar prachtige sprongen boven het water en ging er als een gek vandoor. Hij nam een 100 meter lijn mee en Eric wist even niet wat hem gebeurde.
Marc was intussen op zoek gegaan naar een fotocamera want een tweede keer geen foto's van zo'n drill zou hem niet gebeuren. Ook riep Marc naar de Gillie die 200 meter verderop zat , dat ze een Salmon hadden en of de Gillie ook een net mee kon nemen want Marc had die vis zien springen en dat schepnetje van Eric was een paar maatjes te klein.
Eric stond intussen zwaar te genieten maar had na 5 minuten nog steeds geen grip op de Salmon. Dat beest deed nog steeds alles wat hij wilde. Dan weer een sprint naar links en het volgende moment boven het water uit weer naar rechts. 
De drill zou ruim 25 minuten duren en hier is het beeldverslag.

Omdat Harry en Hans bij de plaatselijke visboer al een Salmon hadden gekocht en deze bij terugkomst reeds lag te pruttelen in de oven besloten de Beunken de vis bij de Fishmonger Clarke's in Ballina te laten roken. De volgende dag was hij klaar en hebben we genoten van de helft van de Smoked Salmon op toast met 'horse raddish'.
De andere helft is mee teruggegaan naar Zwolle waar de rest van de Beunkclan ook nog heeft kunnen proeven van een echte wilde smoked Salmon.

21 Pike voor de Beunk clan.

De volgende dag zaten de De Kleines en Klaas in een Kleine visdip en besloten een visloze dag in te gelasten. Herman zette z'n 'van Gogh' hoed op en ging ook dit jaar weer op jacht naar pittoreske plaatjes  zoals glooiende Ierse vergezichten en prachtige Kroeggevels zoals deze van één van onze stamkroegen . 
De resultaten waren bewonderenswaardig en geloof je het niet ga dan een keertje kijken in de boerderij van Herman en zie het bewijs aan één van de muren of in z'n aquarelmappen. 
Harry en Nico besloten hun in Nederland opgezette plan , een voettocht langs de Ierse kust bij Westport , ook daadwerkelijke te gaan ondernemen en vertrokken met één van de huurauto's richting Westport voor hun tweedaagse voettocht.
Westport staat vooral bekend om Saint Patrick’s en de berg Croagh Patrick. St. Patrick's, de heilige Patricius is de beroemdste missionaris van Ierland. Waarschijnlijk werd hij eind 4e eeuw geboren. Hij heeft waarschijnlijk zijn werk gedaan in de eerste helft en het midden van de 5e eeuw. Ik geef toe, dat is wel veel ‘waarschijnlijk’ maar noch van het begin van zijn activiteiten, noch van geboorte is een precieze datum bekend.
De populaire legende over hem verteld over hoe hij de slangen uit Ierland verdreef (vandaar dat er geen slangen zijn op het eiland), en hoe hij de shamrock, een op klaver gelijkend gewas met drie bladeren aan één steel, gebruikte als voorbeeld voor de goddelijke Drie-eenheid van het Katholieke geloof.
Hij wordt ook voornamelijk afgebeeld met shamrock in zijn hand, en het plantje is ook een embleem voor Ierland (alhoewel de harp het officiële symbool is). St. Patrick is de patroon van kuipers, mijnwerkers, smeden en het vee en beschermt hij tegen ongedierte, veeziekte en het kwaad. De nationale feestdag van Ierland is dan ook naar hem vernoemd, St. Patrick's Day of Lá Fhéile Pádraig, en wordt gevierd op 17 maart.
Elke laatste zondag van juli beklimmen in Ierland duizenden katholieke pelgrims Croagh Patrick, een berg van 724 m. De pelgrimstocht wordt al meer dan 1500 jaar gehouden, sinds 441 toen Sint Patrick de Reek (zoals de berg Croagh Patrick plaatselijk wordt genoemd) beklom. Veel pelgrims beklimmen de berg blootvoets (au! de stenen zijn erg scherp).
Jullie snappen dat we erg benieuwd waren naar de terugkomst van de gebroeders, en dan met name naar hun verhalen en of ze ook Croagh Patrick hadden bedwongen ( al dan niet op blote voeten).
Een verslag van deze pelgrimstocht volgt wellicht als één van beide De Kleines z'n memoires gaat schrijven........... er is minimaal 1 MB ruimte gereserveerd door de webmaster voor het reisverslag !

De Beunkclan was nog niet vismoe en brachten nog een visdag door op ' hun eigen Snoekmeer '. Dit maal met z'n vieren in de boot bleven ze wonder boven wonder de gehele dag droog. Niemand overboord of een ander aan de haak geslagen. Wel werd er ook bij dit bezoek aan het Pike-lake weer een prachtig aantal Pike gevangen. Aan het eind van de Vistripdag waren 21 snoeken door de Beunken aan boord gebracht. Geen monsters maar met de wild vechtende Ierse snoeken van de maat die Hans hier laat zien beleefden de Beunken wederom een mooie visdag op hun favoriete Pike-Lake.

De 0,5 cm. van Wim z'n Pike.

Na de wederom succesvolle Vistripdag op het Snoekmeer besloten de Beunken deze vrijdag nogmaals een rondje te gaan golfen. De grootste vis stond weer op de familienaam en daar er twee de Kleine concurrenten ( wellis waar geen grote vistalenten , maar toch !) Harry en Nico op pelgrimstocht waren , was er nog slechts een gering aantal Vistrippers over die nog in staat moesten worden geacht om de Beunken van de Ad Beunk trofee af te houden . 
De Beunken achten deze kans dusdanig klein dat ze besloten om met z'n vieren de holes van de plaatselijke golfcourse van Ballina te gaan bestrijden.
Na een heerlijke golfdag zou deze beslissing een foute inschatting van de Beunken blijken te zijn. Ze zaten buiten de Lodge in het zonnetje van een Biertje te genieten toen Wim en z'n kornuiten arriveerden. Ze wisten met 'big smiles' te melden dat Wim die middag een Snoek van 87, 5 cm had gevangen.
De Zalm vangst van Eric van 87 cm. bleek dus overtroffen met........0, 5 cm........!
En daar waren de Beunken niet blij mee !
Een halve cm. .......... geen foto van gemaakt omdat er geen camera meegenomen was (ze hadden het zelf ook niet verwacht ? !)..............geen Beunk in de buurt voor contrôle, en de meest eerlijke De Kleines waren in Westport aan het wandelen!........... de Beunken waren op dat moment allerminst van plan deze 'catch' te accepteren als nieuw Vistrip Championship record van 1999 omdat ze van mening waren dat er te veel factoren in aanmerking kwamen voor de kwalificatie.......... dubieus!
Er zou nog het nodige gesteggeld worden woordat de Beunken hun nederlaag dienden te accepteren. Wat had dat mooi gestaan op de Ad Beunk trofee ...........een Wild Springer Salmon van 87 cm. De eerste Wild Salmon ooit gehaakt door een Vistripper! Dat leest toch heel wat prettiger weg dan een snoek van 87,5 cm. 
Maar helaas .............. het mocht niet zo zijn. Bij discussies als deze is het de Godfather van de Vistrippers Ad die het wijze oordeel velt.

Ad: “het is inderdaad geen overtuigende visprestatie zonder foto’s of bewegende beelden van de snoek, maar ik geloof Wim en Klaas.......Wim z’n Snoek staat op 1”!

Er was nog een visdag te gaan, dus de Beunken waren vast van plan de volgende Vistripdag genadeloos toe te slaan.
Die avond voegden Harry en Nico zich weer bij de clans en wisten de mooiste verhalen te vertellen over hun tocht rond Westport. De teleurstelling bij de Beunken was >na de nodige Baco's en Biertjes langzaam weggespoeld, en de De Kleines wisten de Beunken te overtuigen ( giet er maar genoeg Baco's en bier in was het devies) van het feit dat de Ad Beunk trofee dit Vistripjaar voor Wim was, voor het eerst deze De Kleine op de Vistrip-trofee............... maar de De Kleine clan was toch wel van mening dat De Beunken de 'morele ' winnaars waren van deze vistrip met Eric z'n zeldzaam mooie vangst van de wilde Springer Salmon.
Er werd dan besloten de laatste Vistripdag een kijkje te gaan nemen in Westport onder leiding van Nico en Harry , want we zouden wat gemist hebben wanneer we dit stukje Ierland niet zouden gaan bekijken. Westport lag zoals gezegd aan de voet van de meest beroemde berg van Ierland........... Coagh Patrick. Het stadje lag aan zee en bezat volgens Harry en Nico leuke kroegen en restaurants. De voorspelling was dat het de volgende dag zonnig zou worden .........

Page is under construction!

De Beunken moesten die morgen nog wel ff een paar keer effe slikken maar het werd dus Westport de laatste dag. En achteraf moet het worden gezegd , het was de moeite (en het verdriet ! ) nagenoeg waard. 

Eric zou die dag veel geinige spullen voor z'n Ierse kroeg vinden, en de hele groep Vistrippers kocht de nodige spullen voor het thuisfront.
Die morgen hadden we voor vertrek de smoked Salmon van Eric bij Clarke’s opgehaald en die zag er prima uit. Vlak voor de middag hadden we het nodige gezien van Westport en sloeg de hongerklop toe. Een deel van die vacuüm getrokken Salmon plakken moesten we maar is gaan nuttigen, ergens op een terras. We vonden er één in de haven met uitzicht op Croagh Patrick, een beter stekkie was er niet te vinden leek ons. De Biertjes en broodjes werden besteld en we zeiden tegen de serveerster dat er geen beleg op die pistoletjes hoefde, daar hadden we zelf voor gezorgd.
Alleen een beetje horseradish was voldoende.
En wat een traktatie voor de smaakpapillen was die Salmon lunch in de zon. Daar waren we de komende uren ff moeilijk weg te krijgen.
Ruim na de middag besloten we toch ons pad te vervolgen en werd koers gezet richting Croagh Patrick. Sommigen hadden de avond daarvoor nog geopperd om 'eventjes ' die berg op te lopen, in de voetsporen van St. Patrick, want als we er toch zijn kunnen we dat gelijk even doen. 
Aan de voet van die berg aangekomen werd echter al vlot door één van de clanleden opgemerkt:

Vistripper: " die puist is toch iets hoger dan de Spoolderberg ......, en daarboven hebben ze vast geen koffie + gebak of een koud biertje ......... wie voelt er iets voor een terrasje heren "?

Dit voorstel viel in zeer vruchtbare aarde er na wat stenen te hebben verzameld (als souvenir) die aan de voet van het pelgrimspad richting top lagen, werd het centrum van Westport opgezocht.
Zo om een uur of vijf gingen we weer richting Ballina want die dag moesten we onze Lodges vrijmaken voor de volgende gasten en zouden we de laatste avond weer verblijven op de B & B adres waar we ook de eerste dagen waren ondergebracht.
Die avond zouden we weer op gepaste wijze afscheid nemen van Ierland en z'n kroegen. 

In de laatste kroeg die Herman, Nico en Marc nog via de nooduitgang wisten binnen te dringen ontmoeten ze nog een Gillie waarvan de rest van de aanwezigen wisten te melden dat het de beste Salmon Ghillie van Ballina en omstreken was. 
Het trio Vistrippers gaf de man z’n Guinness en vertelden hem in het kort de vangst resultaten van de Vistripweek (klik op de kleine image voor het beknopte verhaal wat de Ghillie werd verteld). Toen hij hoorde dat we tijdens de Vistripweek slechts één Wild Salmon hadden weten te haken schoten de tranen in z’n ogen:

Ghillie " You came here for a week from The Netherlands on wild salmon fishing.....and with nine fishermen you guys caught just one fish. " !!??
Marc: " ......I'm afraid so Champ "!
Ghillie "Promise me when you come back to Ballina you call me.....you can write my number down....I guarantee you boys salmon catches!"!

Na z'n tweede Guinness beloofde hij ons dat wanneer we het volgende jaar met hem op Salmon zouden gaan vissen dat hij elke Vistripdag de vangst van Salmon zou garanderen. Hij was niet dronken toen hij ons dit voorstel deed en dus noteerden we z'n naam en adres en maakten de afspraak voor een visdag op basis van , ........ NO CURE ......... NO PAY !
Aan het ontbijt van de volgende morgen waren de meningen snel gevormd. Volgend jaar gaan we weer richting county Mayo en minimaal 2 dagen op pad met die Salmon Gillie ( en Harry en Nico zouden het volgende jaar Croagh Patrick beklimmnen).