Ierland 1998

De beroemde Ridge Pool, en eerste vistips van de Ghillies.

De Coachman's Lodge lag op een kleine 100 meter afstand van een brug over de River Moy en lag aan een soort hofje. De inrichting was waarschijnlijk afgestemd op de eisen van Ierse vissers, oftewel behoorlijke oude meuk waar weinig aan te mollen viel, maar wel gezellig.

Hans en Eric hadden deze Vistrip geboekt bij Midwest Angling Services van Vincent Coyne , één van de top Ghillies (= visgids) in county Mayo , het visgebied rond de beroemde River Moy.  De Moy is berucht en beroemd om zijn Zalm vangsten , men zegt dat het de beste Zalm rivier van Europa is. 

De Moy stroomt bij Ballina in zee en als de grote Salmon aan zijn trektocht begint , de River Moy op gaat zwemmen om te paaien , dan verzamelen de Salmon zich bij een diepe plek bij één van de bruggen van Ballina.

Als je op één van de visstekken bij de brug over de Moy een dag wil vissen , dan kost deze Daylicense op de meest beroemde en beruchte visstek in de River Moy bij Ballina, de Ridge Pool, rond de 400 gulden.
En wil je ff live kijken, hier de web cam bij één van de bruggen over the River Moy bij Ballina.
Zoals gezegd hadden de gebroeders Beunk een visprogramma samengesteld in overleg met de Ghillie zodat de kans op recordvangsten deze week optimaal waren.
Het visprogramma voor deze week bestond uit:
1 dag op zee vissen op o.a. seatrout en haai etc. met kapitein (dus Herman mocht niet achter het roer!!!!!)
1 dag Salmon fishing met een Ghillie.
1 dag brown-trout fishing met een Ghillie in bootjes op een meer.
2 dagen op snoek vissen , ook weer onder begeleiding van een Ghillies.
We besloten om de eerste dag ons geluk te gaan beproeven op Salmon. 's Morgens werden we door Vincent en nog een Ghillie opgehaald. Na de kennismaking wilden de Ghillies onze vismaterialen even checken. Hoe  zwaar waren de hengels, de lijn dikte, de haakgrootte e.d. 
Bij de eerste de beste hengel schoten de Ghillies al in de lach:

GHillie: " that fishingequipment you have guys is not strong enough , whe're not going for Pike but Salmon is the fish we're going after today"!

Dus die 0.18 lijn was te dun voor Salmon........... dat beloofde de nodige actie te worden als je zo'n Salmon aan de lijn kreeg. De zwaarste hengels werden uit dekokers gehaald en de molens met 0.25 mm lijnen gevuld. Voor de River Moy dienden we een  visvergunning, een Salmon Fishing Licence aan te schaffen in de plaatselijke 'tackleshop'. 

In Nederland krijg je een kleine boete wanneer je niet in het bezit bent van een geldige visvergunning voor een bepaalde visstek. Als je in de River Moy vist zonder Licence vertelde onze Ghillie dan nemen ze al je vismateriaal in beslag. Deze kun je weer in je bezit krijgen door ze, inclusief boete, van de police terug te KOPEN.
Dat zijn nog eens maatregelen om illegale vispraktijken aan te pakken. 
Na een tocht van een klein half uurtje kwamen we op de visplek aan. Het was een typisch Iers visweertje , bewolkt en het regende. We gingen vissen op een stuk van de River Moy welke door de visclub van de Ghillies was gepacht. De gillies lieten ons drie verschillende vistechnieken zien. De kans was zodoende het grootste dat één van ons een Salmon zou vangen. 
Je kon vissen met een sleepdobber met daarboven  een drietal vliegen op de lijn gemonteerd , enkelen kozen voor het vissen met een tros pieren en ook kon je gaan slepen met een soort blinker , door de Ghillies Condom genoemd en daar had het wel iets van weg alleen die weerhaken........... toch maar niet!
Door deze perfecte uitleg van de manier waarop je je hengel moet optuigen als je op Salmon gaat vissen hebben we veel opgestoken , maar de resultaten van de visdag waren gering. Er werden wel enkele aanbeten gesignaleerd , maar gevangen werd er niets. 
De Ghillies gaven vooraf dan ook aan dat het regenachtige weer voordelen had, de Salmon kreeg door de hogere waterstand wel de aandrang om de rivier op te zwemmen. Een nadeel was dat wanneer het regende tijdens je visdag dat het water daardoor te troebel werd en de Zalm weer minder goed het aas kon zien. Weer wat geleerd voor de volgende keer, wat ook zou blijken.
Daar het overgrote deel van de leden van de visgroep nou niet bepaald genoteerd staat als vissers met het nodige geduld in hun kop en kont , werden de Ghillies aan het einde van de Salmon visdag verzocht voor de volgende dag een visstek op te sporen waar de kans toch aanzienlijk groot moest worden geacht om een vis op het droge te kunnen trekken.

GHillies: "No problem guys, do you like Pike fishing"?
Hans: "Yes we do"!
GHillie: "when we catch at least 10 pike , is that OK "?
Hans: "that's a deal , we're going Pike fishing tomorrow"!

Die visdag had dus weinig fysieke inspanning opgeleverd en dus gingen 's avond de voetjes van de vloer. In de 'discotheek' Long Necks Nite Club en de plaatselijke kroegen werden na sluitingstijd nog enkele plezierige inwoners van Ballina uitgenodigd om het 'avondje uit' voort te zetten in de Coachmans Lodge.
Het was een zeer  'gemarineerd ' gezelschap waartussen Klaas, toen hij rond 01.30 uur in z'n ochtendjas de kamer kwam binnen gewandeld ( wakker geworden van de toch wel erg gezellige geluiden uit de woonkamer ) beslist niet uit de toon viel.
Het was zelfs zo gezellig dat Hans op een gegeven moment voor de gezelligheid een 'taps toelopend' sigaretje in ontvangst nam. En wat bleek , die Hans werd met de minuut vrolijker ( terwijl Klaas nog geen mop getapt had ). 
En lachen die Hans............ wat een plezier had ie.
Minder na z'n zin had Herman het op het moment dat hij doorkreeg dat hij z'n 'weggooi'-fotocamera niet meer kon vinden. Of hij had dat weggooien iets te vroeg in praktijk gebracht , maar waarschijnlijker was dat hij het toestel in één van de bezochte kroegen had laten liggen. Max had ook een vermoeden;

Max: "Herman , het kan ook zijn dat hij uit je zak is gevallen bij die handstand [?] op de dansvloer eerder op de avond.......... je weet wel " !

Wat de oorzaak ook was, het feit wil dat deze vissite een aantal zeer leuke foto's is onthouden. 
De volgende dag zijn we alle kroegen nog een keer langs geweest (wat in Ierland een erg vervelende klus is zoals je intussen zult begrijpen) maar helaas bleek de camera onvindbaar. Herman heeft in verschillende Pubs wel z'n adres achtergelaten voor het geval de camera gevonden zou worden dus wie weet kunnen we in de toekomst alsnog enkele foto's publiceren.

32 Pike en de eerste Wild Grills Salmon.

Zoals afgesproken gingen we dag twee op Pike vissen. Op de heenreis naar de Pike Lakes in de buurt van Knock zorgde de Ghillie voor een perfect ochtend humeur bij de Vistrippers. Hij garandeerde vandaag een goede snoekvangst omdat hij en z'n visvrienden eigenhandig Pike in de Lake's hadden uitgezet.
Voor een Ier bestaan er namelijk maar 2 vissen , Trout en Salmon. 
Pike vinden ze geen vis. Wanneer ze dan ook in het verleden een Pike vingen dan zetten ze die vervolgens uit in de Lake's van hun visclub waar we die dag gingen vissen........................ Hans werd bijkans nog vrolijker dan de avond daarvoor.
Vooraf werden de teams over de Lakes verdeeld. Er was een groter Lake dat volgens de Ghillie was volgegooid met Pike en een mooi bestand met kleinere Pike had, en een enkele Buffel. In het kleine Lake zwommen iets minder kleinere Pike, maar er woonde volgens de Ghillie ook een record Pike van county Mayo.

Hans: " how big is that record Pike" ?
Ghillie: "the last time it was caught it weighed over 40 lbs!".
Marc: " da's wel een leuk visje, dan moet die dik over de 1.30 meter zijn" ?
Herman: "dan gaan wij wel naar dat kleine Lake, ze hebben het niet voor de gein naar ons vernoemd "!

En zo werd na een korte discussie besloten, toen we in Knock arriveerden werden de De Kleines , Max en Klaas bij het (de) kleine Lake afgezet waar hun Ghillie van de dag in een ruim bemeten visboot op hun zat te wachten. De Beunken gingen met de andere Ghillie naar het grote Lake dat iets verderop gelegen was.
In het Lake lag een kleinere visboot + motertje, de Ghillie van de Beuken zei dat hij iedere keer 2 Beunken in de boot mee nam, de andere Beunken konden vanaf de kant vissen.
Ad en Eric zochten als eerste een visstekkie aan de kant, Hans en Marc gingen met de Ghillie in het bootje het Lake op. 
Marc kreeg de tip van de Ghillie om voor op het bootje te gaan zitten en met een plug voor de boot uit te vissen. Hans sleepte met een getakeld visje achter de boot aan. Deze tactiek werkte perfect want het was om de 25 meter trollen raak. Marc lokte de Pike uit de ruime rietkragen langs de kant van het Lake. Hij ving de meste kleinere Pike, de grotere Pike pakte de aasvis die achter de boot werd gesleept. De Beunken zouden een Top visdag beleven, er werden ruim 32 snoeken binnenboord gehaald. 
Halverwege de visdag zagen de Beunken tot hun verbazing de Ghillie van de De Kleine-Huiberts & Klaas boot richting hun visplek lopen ( zonder Vistrippers in zicht) . Z'n kleren waren nog droog dus hun boot was niet omgeslagen ( en gelukkig hadden ze de Ghillie dus ook niet overboord gegooid.............) , maar wat kwam hij hier dan doen? 
Wat bleek............ dat 'brakke stel ' HAD HET KOUD GEKREGEN IN DE BOOT EN WILDE LIEVER STOPPEN EN DE KROEG IN! vertelde de Ghillie........................en dat noemt zich vissers.
Bij terugkomst hebben de Beunken de Kroegvissers de videobeelden van de snoekdag laten zien , en toen hadden de heren toch wel spijt van hun vroege capitulatie.
Deze snoek van Hans is wel een aardige beestje, maar wanneer we een snoek van zo'n 70 cm vingen dan schudde de Ghillie (met bril) weemoedig het hoofd:

Ghillie: "that's not a fish boy 's, to small!".

De Beunken hadden het daarentegen bij iedere aanbeet geweldig naar hun zin.
De Ghillie vond het tempo waarin de aanbeten elkaar opvolgden niet meer dan normaal. Rare jongens die Ieren! Iedere keer wanneer we weer zo'n felle Ierse Pike aan de plug hadden schudde hij mismoedig het hoofd en zei:

Ghillie:"that's no fish boy's, tomorrow were going fishing............SALMON, that's a fish !!!

Toen Eric en Ad een rondje snoeken op het meer gingen maken was het ook weer meer dan regelmatig raak. 
De Beunken hadden in hun vissers + Vistrippersbestaan nog nooit zoveel Snoeken op een dag gezien, laat staan aan de haak geslagen. De Ghillie kon niet wachten op de dag van morgen ............. en daar ging hij weer;

Ghillie:....."there's only one fish and that is a Springer Salmon".

Diezelfde avond zouden Marc en Hans begrijpen wat hij bedoelde toen ze besloten om met de Ghillie en een vismaat op wilde Salmon te gaan vissen.

HET VISVERSLAG VAN DE SALMON CATCH:

Na de visdag op het Lake ging de Beunk clan nog even een biertje drinken in de stam(vis)kroeg van de Ghillies. Na een paar biertjes kreeg de barman een telefoontje van de brugwachter in Ballina met de mededeling dat hij een half uurtje geleden enkele Salmon de rivier op had zien zwemmen. 
Als iemand dat ons had verteld dan hadden we gezegd; "Great to hear barman , but give us another beer will you"!
De barman en onze Ghillie reageerden echter geheel anders...............PANIEK........... het bier werd direct achterover geslagen.............. de hengels werden uit alle verborgen hoeken en gaten van de kroeg te voorschijn gehaald en visklaar gemaakt. 
Daar zaten de Beunken..........., rustig van hun biertje en beleefde visdag te genieten , en rondom hun barkrukken was het een georganiseerde puinhoop........rare jongens die Ieren. 
Terloops vroeg de Ghillie ons of we ook mee wilden om te proberen eens een REAL FISH te vangen............THE WILD SALMON. 
Hans en ik bleken de smaak van het vissen (en het bier) goed te pakken te hebben na deze topvisdag en dus besloten we om mee te gaan. 
Het was intussen 19.00 uur, volgens de Ieren in de kroeg HET tijdstip om op Salmon te gaan jagen. . We moesten 40 piek betalen voor de plaatselijke visvergunning bij Pontoon Bridge om op Salmon te mogen vissen die avond . 
De Ghillie vertelde ons alle geheimen van het Salmon vissen. Hoe de hengel op te tuigen. Heel apart met twee wartels tussen perfect uit gelode , zelfgemaakte dobber en vlijmscherpe haak. Slip ook perfect afgesteld. Alles moest trouwens perfect zijn en dat bleek toch lastig met de nodige biertjes achter de kiezen ,maar de Ghillie bleek een echte visser ( hij was ons nu in z'n vrije tijd aan het begeleiden en werd dus niet meer betaald !) ,hij liet me alles nauwkeurig zien ( Hans stond er bij en genoot er van ! ).
Toen het vismateriaal tiptop voor elkaar was en Hans de visvergunningen had geregeld slopen we langs de Moy;

Ghillie: "be quiet bloody Dutchmen ,....... the Salmon is a smart fish and will hear you and be gone" !

We werden ieder op een pracht stekkie, ongeveer 50 meter van elkaar, neergezet. De Ghillie haalde een busje te voorschijn en daar bleek ons aas in te zitten.......pieren. 

Hans dacht nog even leuk te zijn en fluisterde; "did you also breed those worms yourself.....?.....hi.hi.hi! 
Ghillie fluistert serieus terug; "yes of course Hans, ....you think,...I buy them?.....no way! 

Die pieren waren vervolgens  niet aan de haak te krijgen. Die krengen waren ongelooflijk stevig. Ondanks die vlijmscherpe haken was het moeilijk ze aan de haak te rijgen. Tijdens dit klusje vertelde de Ghillie dat de Salmon de pier niet als voer zou herkennen.........? 
Ik zag Hans z'n gezicht betrekken,.........  je zag Hans denken: ...................."heb ik daar die 40 piek voor betaald en m'n biertje voor laten staan...............doet die Ierse dwarrel aas aan de haak die die Zalm niet vreet.........SLIK JIJ SOMS IETS "?
Maar al rap kwam de uitleg.
Als de Salmon uit zee de rivier op zwemt dan doet hij dit om stroomopwaarts te paaien. Hij heeft zich dan de voorgaande jaren vol en groot gevreten op zee en zal gedurende zijn zwemtocht de rivier op, in het zoete water niet meer eten. De Salmon is dan in paai stemming en behoorlijk humeurig als hij niet eet en op vrouwenjacht gaat.

Hans tegen Ghillie:"I can understand that Salmon.....hi.hi.hi"!

De Zalm ziet zo'n bos wild krioelende pieren op de haak aan voor een inktvis die hij gedurende z'n verblijf op zee wel regelmatig eet. In dit stadium echter irriteert hem deze aanblik en hij zal de pieren in z'n bek nemen ,er wat in bijten en er langzaam mee wegzwemmen. 
De Ghillie vertelde nu dat de tactiek is om deze aanbeet te herkennen. De dobber zal enkele keren een klein stukje naar beneden worden getrokken en vervolgens onder gaan. Op dat moment dienden we nog een kleine 8 seconden te wachten en dan goed aan te slaan. De Ghillie liet ons vervolgens alleen en ging verder stroomopwaarts een plekkie zoeken.
Het was intussen een uur of acht 's avonds en windstil, een prachtige visavond. 
Echter,na niet al te lang te hebben gevist hoorde ik Hans te keer gaan;

Hans "ik word gek van die GOD KLOTE vliegjes! ....ze vreten me helemaal lek, en die rotpieren krijg ik ook niet aan de haak"!

Dat was waar, die rotvliegen waren amper een halve millimeter klein maar staken als horzels. Gelukkig hadden we nog wat sigaartjes bij de hand en deze deden wonderen. Die pieren deed ik vervolgens maar voor hem aan de haak (hij begint nog meer op Aadje te lijken) en nadat ik dit voor de tweede maal had gedaan en op de terugweg was naar m'n stek zag ik m'n dobber een paar tikkies maken...............en nog een paar.........en nog ee........... weg wasie...!.......Hans........ik heb beet! 

Hans; "Ja, ja.......man d'r ziet hier helemaal geen vis............. en als ze d'r zijn lusten zie die pieren niet eens............man in geen honderd jaar vangen we hier een vis"!

Bij m'n hengel aangekomen pak ik hem voorzichtig op..........laat de lijn nog een stukkie vieren want met tellen zat ik op 4..........5............ 6................. 7................ 8 ...............RAM!............. got him"!

De lijn kwam strak te staan, de hengel stond krom en het volgende moment zie ik op zo'n 50 meter de Zalm hoog boven het water uitspringen......... en nog een keer. 

Hans : "Leuk visje wel hé broertje......................!

"LEUK VISJE WEL............... een wilde Zalm aan de haak, iets wat weinig Hollanders kunnen navertellen en die broer van me weet alleen "leuk visje wel" uit te brengen. 
Iets verderop hoort de Ghillie m'n vreugdekreten en komt aangestormd.
De eerste paar minuten doet die Zalm echt alles wat hij wil maar langzaam krijg ik hem dichterbij en de Ghillie blijft me constant aangeven:

Ghillie: "take it easy, let him fight,....... don't push him"!

De drill duurde vervolgens een klein kwartiertje waarna ik 62 cm Grills Salmon op de kant had liggen. Grills wilde zeggen dat deze Salmon nog niet vanuit de Moy de zee op gezwommen was maar nog steeds op de rivier leefde. Een grotere Zalm komt van zee en die noemden ze Springer Salmon. Ik was echter meer dan tevreden met deze 62 cm. Salmon. 
De Ghillie feliciteerde me met m'n eerste Salmon,

Ghillie: "it will change your live as you are an angler Marc". 

En ik moet bekennen dat het een mooie ervaring was. Zo'n Zalm heeft de kracht en het uithoudingsvermogen van een Karper maar de sprintcapaciteiten van een snoek! Dat smaakte naar meer. 
En een kleine twee uur later kreeg ik weer een aanbeet. 
En dit was een echte. 
Ik haakte hem op zo'n 10 meter uit de kant. Hij nam vervolgens een run die ik nog nooit had ervaren en gezien. Met die 2.8 lbs karperhengel van mij was er geen houden aan. Hij sprong twee keer hoog boven het water uit en was los...............SHIT ! SHIT ! SHIT ! 
Dat was dus een Springer Salmon. Het zou nog een jaar duren voordat ik zo'n vis op het droge zou zien.

Helaas zou Hans geen geluk hebben die avond. Hij zou geen vis drillen maar ik ben er van overtuigd dat hij enkele kansen heeft gemist. Een paar keer zag ik z'n dobber dezelfde bewegingen maken als bij mijn aanbeten, maar Hans zei dan elke keer; " niks beet man , ik zit elke keer vast aan wier......... daarom gaat die dobber zo tekeer "!
De Ghillie zou die avond ook een Grills Salmon vangen en om 22.00 uur moesten we stoppen omdat er 's nachts niet gevist mocht worden. We werden door de Ghillies naar onze Lodge gebracht waar we het visverslag onder het genot van wat biertjes & Baco'tjes aan de rest van de groep hebben uitgebracht. Eén blunder hadden we echter gemaakt, we hadden geen camera meegenomen. Dit verslag wordt dus helaas niet ondersteund door diverse actiefoto's. Die visdag was desondanks memorabel. 
Ruim 32 snoeken en een Zalm, ,.....

Max vangt een Ling op de Noth Atlantic.

De weersvoorspelling voor de volgende dag was goed, op zee werden niet al te hoge golven verwacht en dus werd met de Gillies afgesproken dat we op zee zouden gaan vissen. 's Morgens werden we rond 10 uur verwacht in de haven van Killala waar een visschuit voor ons aan de kade lag. 
Tijdens het aanmonsteren zal de schipper bij het aanschouwen van de heldere oogies van z'n bemanning van die visdag wel hebben gedacht; " die hangen binnen de kortste keren met z'n allen over de reling "!
.........................mooi niet !
Hans had de vorige dag de nodige pillen 'ter bevordering van zeemansbenen' ingekocht en alleen Max zou die dag een kleine wegtrekker krijgen toen hij iets te lang met z'n neus boven de dieseluitlaat van de boot hing. 
Zelfs Nico en Ad , de twee vissers die zeiden dat ze alleen aan boord zouden stappen bij een deining die onder de 20 cm zou blijven , zouden de visdag alle broodjes en biertjes binnen houden.
Als eerste zouden we kort onder de kust gaan hengelen op makreel. Deze makreel zouden we later gaan gebruiken als aasvis voor de vangst van Cod ( = kabeljauw) en Ling ( = een zeg maar zwaar uit de kluiten gegroeide 'paling' ). 
De makreel was vlot binnen en dus werd na een halfuurtje vissen koers gezet verder de Atlantische Oceaan op. De schipper vaarde een paar mijl verder uit de kust en zette de motor vervolgens stationair. De afspraak was nu dat hij ons een 'seintje ' gaf wanneer we de geaasde hengels overboord mochten laten vieren.
Dat 'seintje' bleek  z'n scheepshoorn ............ één voordeel van deze bak herrie......... Aadje bleef de hele dag wakker. 
Wat vistechniek betreft was het nu dus een kwestie van hengels buitenboord hangen en de boot met daaronder de geaasde haken al driftende over de visgronden te laten slepen. 
Omdat de rivaliteit tussen de clans ook deze visdag weer hoogtij vierde bleek reeds tijdens de eerste driftsessie dat enkele vissers de scheepshoorn voor waren geweest (?) , ...................... en al doende hun visdriften niet wisten te bedwingen en daarmee dus ook de adviezen van de schipper volkomen in de wind sloegen. ( de kapitein, de man met DE viservaring op zee, maar een beetje Vistripper van de clans heeft TOCH ZELF WEL DE VISWIJSHEID IN PACHT !, ..... dus...... negeren dat advies en die haken + aas zo snel mogelijk overboord dacht het gros van de familie].
De eerste visdrift verliep dan ook als volgt , de haken lagen een kleine 5 minuten overboord toen enkele vistrippers aan bakboordzijde van de viskotter kort na elkaar beet signaleerden. 
Ze sloegen aan ................. en vrijwel direct kregen enkele vistrippers aan stuurboordzijde ook beet.

Vistripper schreeuwend richting Kapitein; " Hé Skipper ........... this is a perfect fishingspot ........ we all got one ". 

Degene die de gelaatsuitdrukking van de skipper zag toen deze z'n stuurkooi uit kwam wist wel beter. Als ze aan beide zijden van de kotter beet hebben ................... juist ja ........... dan hebben ze ELKAAR BEET !

Skipper: "You boy's didn't listen when I told you to wait until I would blow the shipshorn , ........... did you ?

Vistripper: "Sorry Boss .......... it won't happen again"!

Wat was het geval , op het moment dat de skipper de motor stationair zet vaart het schip nog een stukkie door. Wanneer je nu je lijn overboord zet wordt deze een kleine 50 meter vrijwel horizontaal onder de boot door getrokken. 
Ben je alleen op zo'n viskotter ............ no ploblem ! ........... zit je met een heel zakie ongeduldige / eigenwijze / eigengereide club Vistrippers aan boord .......... DAN HEB JE DUS WEL EEN PROBLEEM !
De helft van de vistrippers had in plaats van een vis , ............ één van z'n concurrenten van de andere clan aan de haak !!!!!!!. 
Nadat de skipper de regels nog één maal had uitgesproken en met overtuigende argumenten had onderbouwd waren de meeste Vistrippers overtuigd en beloofden plechtig de rest van de visdag de regels aan boord te respecteren. Die toegezegde gehoorzaamheid was trouwens met name te danken aan de ‘kielhaalblik’ van de skipper waarmee hij z’n angling rules nogmaals aan de Vistrippers opdroeg. 
Toch zou die dag nog een enkele keer een De Kleine een Beunk of een Huiberts zelf alsnog trachten te kielhalen als de één de ander onder de boot had gehaakt .................... maar dit werd afgedaan met het argument ........... EEN ONGELUKJE ........ sorry familie!  
Er werden die visdag de nodige Cod en Ling aan boord getakeld en Max werd de Daywinner met een Ling van 86 cm.( aan het eind van de Vistrip zou deze Ling Max ook de Ad Beunk trofee opleveren).
Volgens de skipper was deze Ling goed te eten en dus werden er op de terugtocht een paar door Marc schoongemaakt en gefileerd. Het diner zou die avond bestaan uit versgevangen Cod en Ling.
Vlak naast onze lodge , aan een binnenpleintje , bevond zich een restaurant waar we 's avond na de visdag meestal eerst een paar Biertje gingen drinken (op de nieuwsbrief staat een afbeelding van het restaurant). Marc ging met de vangst van de dag naar de kok van het restaurant en vroeg of de Kok deze voor ons zou willen omtoveren tot een Iers visgerecht met alles erop en eraan. 

De Kok: "No problem , at what time you want me to bring them to your Lodge"! 

In Nederland zouden ze je met zo'n verzoek vreemd aankijken en zeggen dat je ze zelf maar in de oven moest gooien , zo niet in Ierland. Daar komen ze de vis nog brengen ook...................Ireland ...... home sweet home !
Zo kwam er ook aan deze visdag weer een eind , echter niet nadat de Daywinner Max z'n rondje moest ' in doen ' aan de bar van één van onze stamkroegen, hier Murphy aan de boorden van de River Moy.
Aan vaste wal smaken die  ' Pints of Lager ' nog beter dan op zee ................ dus zouden er nog enkele volgen.

Sea trout in de baai van Ballina.

Op dinsdag gingen we weer met het hele zakie aan boord op 1 visboot. Vandaag werd de visjacht geopend op de sea trout in de baai van Ballina.
De lichte spinhengels konden vandaag uit de kokers worden gehaald want de sea trout een qua grootte te vergelijken met een forel. Aan een lichte spinhengel zou de sea trout mooi actie geven volgens Gillie en skipper van de dag. De rig was vergelijkbaar met de manier waarop wij op snoekbaars vissen, een kleine haak op 50 cm. afstand van een wartel met licht lood. Het aas was een kleine smal soort spiering. Lange Vistripdag kort samengevat; mooie stek in de baai met hier en daar wat zeehonden op de oevers en zo af en toe een aanbeet, maar meer dan een stuk of 6 sea trout waren er niet binnenboord gehaald.
Er wordt vanzelfsprekend niet alleen gefotografeerd , Eric test hier z'n bij het vertrek op Schiphol aangeschafte video 8 camera. Ga een keer bij hem langs en je ziet onvergetelijke beelden. Zit Meekie daar nou weer te dommelen of te genieten........?......... ik denk het eerste, het werd namelijk nog wel eens iets later dan 22.00 uur.
Dat de Beunk clan niet snel tevreden is met afmeting van de vangst van een dagje seatrout vissen blijkt. De onderstaande aanduiding met de pink laat niets te wensen over.
Die vis een Daywinner ................., ik dacht het niet !Deze vis wordt niet in de Beunk visrecord analen opgenomen. De kwaliteiten van deze seatrout werden pas erkend toen het visje 's avonds als maaltijd werd geserveerd. 
Ook deze avond was de Kok van het restaurant weer meer dan graag bereid de seatrout voor ons klaar te maken. Als dank voor dit toonbeeld van Ierse gastvrijheid dineerden we de volgende avond uitgebreid in het restaurant. En als vanzelfsprekend , ook dit diner was TOP!

Golf, hiking en Painting Vistripdag.

De woensdag werd een Vistripdag met verschillende activiteiten van de Vistrippers. Herman pakte z’n schildersspullen uit de tas en dook de natuur in om zijn inspiratie die hij de eerste dagen had opgedaan op het canvas tot uiting te brengen. Nico en Harry gingen aan de wandel langs de kust van county Mayo, een paar Vistrippers gingen vanaf de kant in de baai vissen en de Beunken + Max gingen een ronde golf lopen op de baan van Ballina.
De prestaties en belevenissen van de heren samengevat leverden de volgende plaatjes en verslaggeving op.

Herman kwam met aquarellen terug van zowel de natuur in bosrijke omgeving ten NO van Ballina, en had ook een impressie van een haven geschilderd en het moet gezegd, die Herman heeft meer talent dan alleen vissen.
De prestaties van de vissers waren niet vermeldenswaardig want in de notaties van de Vistrip 1999 heb ik geen notities terug kunnen vinden, maar in het zonnetje aan de waterkant hebben de heren Vistrippers zich vast vermaakt.

Harry en Nico maakten hun tracking tour in het N-W van Mayo langs de kuststreek en bezochten o.a. de steile clifs van Ceide fields Downpatrick Head. Tijdens de wandeltocht werden enkele dorpjes langs de kust bezocht ( en de plaatselijke Pub vanzelfsprekend voor de lunch om weer wat op krachten te komen) en ook de broers hadden een mooie Vistripdag ‘zonder hengel’ meegemaakt.

De Beunken en Max liepen hun ronde van 18 holes op de golfbaan van Ballina, een prachtige baan in het kenmerkende Ierse glooiende landschap die de baan moeilijk en daardoor zeer uitdagend maakte. Toen de eindscores op de 19e hole ( = de bar van het clubhuis ) werd opgemaakt stond Max op 4, Hans op 3, Eric op 2 en Marc was met een score van + 14 de Champion van de Golfdag. Aan het eind van de middag troffen de Vistrippers elkaar met een Biertje op de binnenplaats in de namiddagzon, en werd de dag van de Vistrippers nog ff doorgenomen.

Het diner werd genoten bij Murphys waarna de afzakkertjes in de Pub van het zelfde restaurant werden genuttigd. De nacht op het middag van de Vistrip werd weer laat, maar de volgende dag waren de Vistripplannen weer rond het viswater gepland.

Brown trout.

De volgende dag werd het laatste dagprogramma van de vistrip uitgevoerd, dat werd dus een dagbrown-trout vissen op een meer. De Gillie vertelde op de heenweg (een klein half uurtje links rijden) dat z'n visclub ook dit meer vol had gegooid met voornamelijk één soort vissen ................BROWN TROUT !
Het werd steeds duidelijker dat Hans deze vistrip mede organisator was. Die Brown trout kon dus ook geen kant op , DE favoriete manier van vissen van Hans.
De leden van de visclub gooiden hun vangsten van de brown trout ,die ze deden in de riviertjes in county Mayo, regelmatig aan het einde van hun visdag in dit Lake en dus werd de brown trout vangst min of meer gegarandeerd. 
We konden vanaf de wal vissen en in een visbootje.
De gebroeders Beunk gingen als eerste met de Gillie in het bootje het meer op, de rest van de familie zocht z'n stekkie aan wal.
Er werd aan boord van het bootje met de vlieg gevist want de regel was dat je op het meer niet met een blinkertje mocht vissen WANT DAN VING JE ER TE VEEL! 
Alleen vanaf de wal mocht je vissen met een blinkertje. Max had al vlot een trout gehaakt en op een van de sleepsessies aan boord van het bootje liet de Gillie ons een door hem geplaatste fuik leeghalen.

Gillie: "lets see if there's some ael in the net ...........,then my diner for tonight is on board"!

Er bleek wat paling in de fuik zitten en een mooie snoek. Die snoek moesten we gelijk dood maken want die vrat anders te veel brown trout weg ! En zo ging het bij elke gehaakte snoek van die dag. Die werden gelijk afgemaakt ...........vandaar dat het meer zo vol zat met die trout.
Het was die dag niet warm en dus hadden Klaas, Max en nog wat de Kleines het na goed een uurtje vissen wel gehad. Ze zochten de auto op en gingen richting eerste warme Ierse kroeg.
Herman en de Beunken bleven en besloten gezamenlijk in het bootje het meer op te gaan . De vangsten waren op dat moment nog niet top en dus werd het plan geopperd de Gillie over te halen (mocht het noodzakelijk zijn...... om te kopen) zodat we toch vanuit het bootje met een blinkertje mochten vissen.
Die Ieren zijn een makkelijk volkje en alles is bespreekbaar. We hadden niet echt veel tijd nodig om de Gillie om te lullen en na het tweede gesponsorde biertje hingen de eerste blinkertjes aan de onderlijn.
En al vlot begrepen we waarom dit verboden was. Toen we eenmaal een school brown trout hadden gelokaliseerd was het praktisch iedere inhaal raak. 
De deal die we met de Gillie hadden gemaakt was dat we de met de blinker gevangen trout niet zouden meenemen. Al de gevangen brown trout zouden we weer terugzetten. 
Die deal bleek de beste deal van de afgelopen vistrippen want zo'n topvisdag zullen we niet snel meer beleven. De 'kroeggangers' hadden een brown-trout viservaring gemist , maar de biertjes hadden toch ook wel gesmaakt zeiden ze. 

Back to Zwolle.....IRELAND, YOU STOLE OUR HART !

Als dank voor de geboden gastvrijheid deze Vistrip werd deze laatste avond een tafel besproken in het restaurant aan het binnenpleintje.
Er kwam Irish Salmon , Irish Steak en Irish Stew op tafel en aan het eind van dit overheerlijke Vistrip slotmaal werd door de ex-champion Hans de beker overhandigd aan Max, de Champion van 1998. Voor het eerst sinds het ontstaan van de Vistrips een 'nieuwe achternaam' op de Ad Beunk trofee !
Max Huiberts , met een Ling van 86 cm., geen slechte inscriptie voor een first timer.

Max bleek overgelukkig met z´n overwinning en z´n Champions rondje was dan ook een Champion waardig ............. deze bestond uit een liter Irish Lager ...............SLOTSJE MAX, ................ en het zou weer een latertje worden die laatste Vistripnacht in Ballina , met een zeer vrolijke Champion op kop van het Vistrippersteam.
Een top afsluiting van de 1998 Vistrip , dit keer op een nieuwe visstek in Ierland , Ballina aan de River Moy en door Eric en Hans voor het eerst georganiseerd met begeleiding van vis Gillies ( klik op de kleine kaart voor een overzicht van de visstekken van de 1998 Vistrip). De algemene opvatting van de Vistrippers op de terugreis in the plane van Air Lingus was dan ook ................. hier komen we nog een keer terug ............... en de Vistrippers van 1998 zouden gelijk krijgen, want....