Ierland 1995

De eerste Guinness en de 'Walk About' van Jan en Herman !

In de haven Portumna werden we door de firma Emerald Star ontvangen met een halve liter Guinness. Het befaamde donkerbruine bier waar iedere Ier het liefst in zou zwemmen, maar het type biertje dat bij de leden van de beide familieclans aardig in de benen sloeg.
Vandaar dat het overgrote deel van de Vistrippers op de foto zittend in beeld is gevangen.
En wat een start van de visweek, strak blauwe hemel en ruim 20 graden. 
De clans waren dan ook met moeite de haven uit te krijgen die middag want het was erg goed toeven zoals de foto laat zien. Pas tegen zonsondergang werden de beide cruisers de haven uit gedirigeerd.
Waterpolitie met blaaspijpjes ............. daar hebben die Ieren nog nooit van gehoord dus Eric ( op de foto bovendeks ) hoefde met het biertje in de hand slechts een halve slag te draaien....... , gas te geven ............ en de Beunkboot was op weg.

De boten die Emerald Star voor ons te water had gelaten waren gedoopt de Forest Star en County Star. Op deze kaart (klik button 'Vaarkaart Vistrip 1995'), de 'Cruise Planner' van de  Shannon & Erne Waterways zijn ook in dit verslag weer enkele vermeldenswaardige Vistripmomenten aangegeven.
De eerste pitstop op de vaarkaart werd het dorpje Terryglass, aan de boorden van Lough Derg. 
Het zou die eerste avond redelijk vroeg in de morgen worden , en voor Herman en Jan had dat een speciale oorzaak. Nadat de gebroeders geholpen hadden bij het sluiten van de laatst bezochte kroeg van die avond werd door beide kroegtijgers de voettocht richting hun schip de Emerald Star ingezet.
Het begin van hun 'walk about' moet zich ongeveer als volgt hebben afgespeeld , na 10 minuten gelopen te hebben:

Jan: "zeg Herman, lopen we wel goed, op de heenweg zat ik een stukkie sneller in de kroeg "!
Herman: "hoezo 'lopen we goed', jij loopt toch voorop "!
Jan: "ik loop voorop ?, jij bent vorig jaar toch in Ierland geweest.....ik niet "!
Herman: " dat was Noord-Ierland Jan ,........................ maar we zitten wel goed , ik herken dit al hierzo, nog een klein stukkie doorlopen"!
Jan : " we lopen goed ?........ die boten lagen toch in een haventje.................. ergens in het water "!
Herman: " zoveel heb ik nou ook weer niet gezopen Jan, dat die boten in de haven liggen weet ik ".
Jan : " en wat doen al die schapen dan hier om me heen..........."?
Herman: "verrek........nou begin ik ook te twijfelen Jan........we lopen inderdaad een heuvel op ......en onze boten in dat haventje lagen toch niet op een berg , .........toch"?

Om een lang verhaal kort te houden...........na een ruime trip van zo'n 1,5 uur wisten de beide broers afgepeigerd de Emerald Star te bereiken. Maar karakter heeft die Jan , twee uur later stond hij het ontbijt weer te verzorgen. Met recht werd hij benoemd tot  'The Pubtiger ' van de eerste dag.

Buffel Lough Derg Pike molt een plug.

Die morgen werd de koers uitgezet richting Mountshannon. We hadden de vorige avond een tip gekregen dat rond het Cribby Island bij de haven van Mountshannon één van de grootste Snoeken  van  Lough Derg was gevangen. En we wisten intussen uit ervaring dat, wanneer Ieren het over Big Pike hebben , dan hebben ze het echt over monsters van Snoeken. We hebben er regelmatig eentje opgezet in een vitrine zien hangen.
Ik kan u melden ............. dan heb je het eigenlijk niet over een opgezette vis ....... maar kunnen we beter spreken van een 'opgebaarde' vis van zo'n 1.40 meter (en groter !).
We zouden die dag inderdaad enkele snoeken vangen maar deze waren van 70 cm en kleiner. Nog een leuk voorval speelde zich echter in de Dinky van Hans en Marc af. Ze zaten te vissen boven een prachtige visstek. Kraakhelder water van zo'n 3 meter diep met grote rotsblokken op de bodem en her en der verspreide wierbedden.
Ze hadden al enkele aanbeten gehad toen Marc z'n grootste Rappala Plug weer eens inwierp. 
Hij draaide hem voor de zoveelste keer binnen die Vistripdag en ..................... vast!
De Hengel gaf een paar 'slome rukken '. Marc vermoede dat hij vast zat aan een lange sliert onderwaterflora, en probeerde los te komen.
Toen de Plug los schoot en hij de Baars-Rappala inhaalde schrokken de beide broers zich de kolere. Toen Marc de Plug in z'n hadden nam om hem even te controleren zag hij aan weerszijde van de Plug ( maatje Joekel ) een ovale rij punten in de Plug staan.
Bij nadere inspectie bleken het dus de afdrukken van het 'gebit ' van een Snoek te zijn ,en te oordelen naar de schade op de Plug moest het een Joekel van een Snoek zijn geweest die was gemist. Die grote liet zich helaas niet meer zien en er werd die middag alleen nog een kleine Snoek door Hans aan boord getakeld. 
Aan het einde van de visdag werd de haven van Mountshannon opgezocht en de avond werd doorgebracht in een plaatselijk restaurant waar we buiten zouden dineren. Het was een kleine harbour daar in Mountshannon en douche gelegenheden waren er dan ook niet. Dat leverde voor de aanwezige boottoeristen en de plaatselijke ( zeer preutse ) bevolking een bijzonder tafereel op.
Voor het diner willen Vistrippers altijd kunnen genieten van een douche.......dus ook die dag. Op de kade lag een waterslang voor het bijvullen van de watertanks van de Shannon Cruisers. Funktioneerde naar behoren waardoor deze prompt kon worden ingezet als Vistrippers douche. 12 geheel en gedeeltelijk ontklede Vistrippers verzorgden vervolgens voor de aanwezige havengenoten een ‘apart’ optreden.
Na het prima avondmaal in de buitenlucht werd de kroeg van hetzelfde restaurant opgezocht. Rond een grote tafel midden in de kroeg zaten een 8 tal muzikanten die live muziek verzorgden. De klanken van violen, Ierse drum, pollepels, banjo, buikorgel en nog wat andere ( niet definieerbare ) muziekinstrumenten zorgden die avond voor de kenmerkende Ierse Pub sfeer.
Mountshannon bleek een klein gehucht dus veel kroegen werden er niet gevonden die avond zodat  's morgens aan het ontbijt iedereen fit op de kade aanwezig was. .

Aadje z'n glijbaan stunt !

Na het ontbijt werd de koers in Noordelijke richting uitgezet en er werd besloten de visdag door te brengen rond de eilandjes Portland Island & Long Island , die voorbij Portumna midden in de River Shannon lagen.

Het weertje was weer perfect ( 22 graden ) en werd op de heenreis op de De Kleine boot een lijntje uitgegooid. Geen vislijn met een aasvis welteverstaan, maar een dikke Dinghy schoot met daaraan een grote zwarte binnenband gebonden (zie de video beelden). Het plan was nu dat Max een stukje achter de bood over Lough Derg zou worden getrokken.
Leuk plan maar het werd bijna Max z'n laatste tripje.
Toen Max namelijk in die band ging zitten en het gas vol werd opengeduwd werd hij met band en al onderwater getrokken.  Af en toe kwam z'n koppie boven water en zwaaide hij naar z'n shipmates. De De Kleines dachten dat hij het reuze naar z'n zin had , maar het was achteraf maar goed dat z'n broer Ad ook aan boord was want die zei op een gegeven moment toen hij z'n broer weer even boven zag komen en zwaaien;

Ad: "..... jongens ........ er gaat iets fout... want ik heb Max nog nooit naar iemand zien zwaaien.............. volgens mij heeft hij het in die band niet zo naar z'n zin ..............STOPPEN die boot " !

Deze aanwijzing van Ad zou Max z'n haggie redden. Hij bleek al een aardige hoeveelheid van Lough Derg te hebben 'geproefd'!
Na deze sleeptocht zou Max nooit meer vergeten wat men in scheepvaart kringen bedoeld wanneer men het heeft over "Kantje boord ",........ toch nog wat opgestoken van het tripje naar Ierland Max !

Bij de eilandjes aangekomen bleken we intussen al een neusje te hebben ontwikkeld voor het uitkiezen van de optimale visstek van de dag. Op het beboste Long Island stonden een picknick tafel, een BBQ, 'Ad z'n glijbaan' (?!) en wat spullen in een blokhut. 
De Vistrippers zochten hun visstek ergens vanaf de kant op het eiland, namen een Dinghy op jacht naar de Pike, visten vanaf de Cruiser, of installeerde zich in een ligstoel. De vangst die Vistripdag bestond uit de nodige Baars, Voorn en Brasem.
Zo rond 4 uur werd voorgesteld om de nacht ook ' in het wild ' door te brengen en gingen Harry en Hans met één van de cruisers richting Portumna om spullen voor de BBQ in te gaan slaan.  De BBQ werd opgebouwd bij een groot kampvuur (we hadden wel wat weg van een padvinderscluppie). Zoals gezegd stond er ook een glijbaan aan de waterkant en zo af en toe ( tussen twee spiezen door ) maakt één van de Vistrippers een 'glijkuur ' de Shannon in. 
Zo ook ' Godfather ' Ad. 
Na enkele glijkuren te hebben aanschouwd kreeg hij een brainwave:

Ad ; "Ik weet nog wel een leuke "!

Met z'n afgetrainde 65+ lijf klom hij op de glijbaan.................,ging staan............. en gaf met de nodige overtuiging aan dat hij vervolgens het plan had niet op z'n reet een glijvlucht in te zetten ............. nee ................. dat zou hij wel even 'blote voeten first' gaan doen !!!!!??????
De rest van de familie riepen in koor de uitdaging;

Enkele Vistrippers "dat doet hij nooit ..........BLUF AD "! 

Eric , Hans en Marc wisten dat je dat nou net niet tegen Ad moet zeggen en voor ze hem tegen konden houden ..................HOPPA..........daar ging Aadje!
Z'n voeten gingen inderdaad first.............. maar direct daarna MAAAAAAAKTE hij een klap achterover op die glijbaan ................en vervolgens belande hij met veel kabaal in de Shannon. Die komt nooit meer boven dachten we en enkelen sprinten richting waterkant om de cursus reddend zwemmen in praktijk te gaan brengen.
Het volgende moment kwam Ad al proestende van de gein bovenwater;

Ad: "LEUKE ACTIE WEL ................ OF NIET!

Toen de rest bijgekomen was van de schrik gingen echter al rap de bordjes met de cijfers omhoog;

Vistrippers: "Ad , een dikke 8,5 voor deze ' Jongejans uitvoering ' "!

Een klein deel van deze (nog steeds in de Vistripperclans als legendarisch beoordeelde) stunt is op videomateriaal vastgelegd, maar als zovaak op belangrijke momenten............... net toen Ad in het water belande was de accu op. Dit korte beeldmateriaal is ooit ingezonden naar het Tros programma "De leukste thuis" maar heeft helaas de finale niet gehaald.
Toch een strakke actie van Ad !
De gesprekken rond het kampvuur die nacht zouden weer tot diep in de morgen duren en de nachtbrakers cq. nachtvissers zouden de neven Ad en Marc worden . Met muziek van Bob Marley & the Wailers op de achtergrond en een Baco in de hand hielden ze het kampvuur tot 's morgens 7 uur brandend en vingen die nacht een emmertje paling....... met een Baco in de hand 'Jammend' richting ochtendgloren..........!

Herman vangt een 'overrijpe' Buffel Pike !

Na ontbijt met Jan's onovertroffen flensjes gingen we stroomopwaarts richting Shannon Bridge. Vlak voor dit dorpje stond een Power station. We hadden bij ons vertrek uit de haven van Portumna een vistip gekregen vaan de plaatselijke viskenners. Er moest grote Pike kunnen worden gehaakt in het water 'onder de Power station'. Het water bij de uitlaat van dit station was warmer dan het water 'boven' het Power station en was daarom een perfecte visstek.
Dit zouden we gedurende de Vistripdag aan den lijve ondervinden want er werden de nodige vissen en Pike gevangen , waaronder de grootste van de week door Herman...... deze Snoek bleek 92 cm. te zijn. 
De vangst van deze Pike werd echter niet direct geaccepteerd door de Beunken. Wat bleek. Op hun vistocht langs de boorden van de Shannon waren Hans en Eric in gesprek gekomen met een Hollands echtpaar die ook een dagje langs de waterkant doorbrachten tijdens hun zwerftocht door Ierland. Gedurende hun korte onderhoud vertelden Hans en Eric het verhaal van de Vistrips van onze families. Volgens Hans en Eric wist het echtpaar hen vervolgens te melden dat ze kort te voren een op Herman gelijkende visser (!) in een Dinghy een "DOOI JE" snoek uit het water hadden zien tillen.
Toen ze aan het einde van de visdag bij de cruisers arriveerden en Herman z'n vangst liet zien sloeg de twijfel toe binnen de Beunk gelederen.
Het verslag van de gebroeders Beunk m.b.t. de 'Hollandse echtpaar-story ' en de aanblik van het toch wel erg 'dooi-je ' snoekie, die naar de mening van de Beunken toch wel in een erg gevorderde staat van ontbinding verkeerde voor een ' netgevangen vis ' ! , .............deze combinatie van factoren, de feiten + geruchten, leiden tot een hevige discussie tussen de clans; .............. konden de Beunken akkoord gaan met deze vangst , die geen directe familie ( naast Herman zelf ) dus kon ondersteunen met een plausibel ooggetuigen verslag.
Toen na veel ge-OH volgens de De Kleines toch echt nog wel degelijk bij de Pike nog iets van een  'pupil reflex ' kon worden vastgesteld ( en de Pike nog niet hersendood kon worden verklaard ) reste de Beunken niets anders dan het erkennen van een De Kleine Daywinner ,...... Herman ( de Beunken waren er toen nog van overtuigd dat ze die week een grotere maat uit de Shannon zouden takelen , en dat rondje van de Daywinner werd een halve liter Lager i.p.v. het gebruikelijke fluitje,................ incasseren dan maar! ).
De cruisers werden die de avond aangemeerd in de haven van Shannon Bridge. In een plaatselijk restaurant werd het diner genoten en ......... o wat een toeval .............. wie zaten er ook in hetzelfde Ierse onderkomen..................HET echtpaar. 
De Beunken konden zich niet aan de indruk onttrekken dat Herman bij enkele discussies met het echtpaar een rode blos op de wangen niet kon onderdrukken. Van de zonnestralen kon hij dat kleurtje niet hebben opgelopen want die hadden we die dag slechts een enkele keer achter de wolken zien verschijnen.
Zou Herman dan toch ............? ..........
Tot op de dag van vandaag hebben de beide clans nog verhitte discussies over deze legendarische 'visprestatie' van Herman.
Na het eten zochten we weer een bruine Ierse kroeg op. Herman bestelde z'n Daywinner rondje en al gauw werd de eigenaar van de kroeg betrokken in de visverhalen van de dag. Hij trok op een gegeven moment een fotoalbum onder de bar vandaan waarin hij wat foto's van "some nice Pike " vangsten van diverse plaatsgenoten had verzameld.
En daar wordt je als Hollander dan even stil van.
De ene Pike en Salmon nog groter dan de ander. Vergeleken met de vangsten op deze foto's kon zo'n Daywinner-snoekie van Herman de volgende dagen als aasvisje worden gebruikt. 
De visstekken voor de volgende dagen werden dan ook direct op advies van de aanwezige vissers op de vaarkaart aangebracht ............... "and give us another pint of Lager will you !". (en we waren nog niet eens op de helft ! ).
Van zo'n hele dag zitten werden de spiertjes toch wat stijf en toen de plaatselijke Ierse jeugd ons wist te melden dat er in Ballinasloe ( een stad op ' 20 minuten taxibus') een topdancing te vinden was , bestelden de 'clanjeugd' + Herman en Jan een taxibusje. Deze werd vervolgens volgepropt met Vistrippers en Ieren en de discotheek in Ballinasloe zou die avond kennismaken met de 'swingkwaliteiten' van " The Dutchies "!
Toen de discotheek de deuren sloot en het taxibusje voor de terugtocht was besteld bleek één van de familieleden zoek ..............JAN van onvindbaar. 
En omdat Jan door z'n broers nu niet bepaald geroemd wordt als de broer met het betere richtingsgevoel , de perfecte Ierse tongval en het goede geheugen wat betreft de aanlegplaats van z'n slaaphut op de boot ............ sloeg de zorg omtrent de verdwenen broer toch toe bij de achterblijvers. Niet in de laatste plaats omdat we ineens bedachten dat, wanneer Jan toch de ligplaats van de cruisers in de haven had gevonden,............ zou hij zich dan ook herinneren ( na die paar genuttigde biertjes ) dat het hoogteverschil tussen kade en boten ruim 1,5 meter was ?
Bij aankomst op de boot bleek dat Jan weldegelijk instaat was geweest om per taxi terug te komen in Shannon Bridge , maar te oordelen naar de bult op z'n hoofd was het afstapje naar de boot hem toch ontschoten.
Maar Jan zou Jan niet zijn wanneer hij de volgende morgen niet wederom ons ontbijtje zou verzorgen,....

Vaarkaart Vistrip 1995 !

Vistrip story under construction!

In het archief van de vistrippers zijn nog geen foto's en verslagen van de rest van de Vistripdagen opgenomen. Oproep bij deze aan alle vistrippers van het jaar 1995, spit in al je oude fotodozen en op je harde schijven en mail het opgedoken materiaal + sterke verhalen en herinneringen door.