België 2009

Wel Zon, Jupiler, Baco en Bitterballen .... maar nog geen grote vis

We werden na 12.00 uur verwacht in Hotel Moulin de Boiron waardoor het vertrek gepland stond voor 8.00 uur maandagmorgen. In het weekend waren alle vismaterialen bij Herman afgeleverd en Sjoerd had een busje geregeld waar de spullen van 12 Vistrippers in weggestouwd konden worden. Nu zal de oplettende Vistripperssitebezoeker zich direct afvragen........vismaterialen !.......;.. en wat doet dat klimtouw + pijlen en boog dan in die auto?
Die vraag werd tussen neus en lippen door ook aan Vistriporganisator Eric gesteld door Vistrippers met minder ( of totaal geen) vis ervaring ;

Een bezorgde en verontwaardigde Vistrippers: “ zeg Eric, voor dat vissen heb je toch alleen een vishengel nodig.......wat doen die Rambo spullen dan in die auto”?
Eric: “ Oh, maak je geen zorgen, die zijn van Sjoerd........ mochten de vissen slecht bijten dan heeft Sjoerd daar zo zijn eigen vismateriaal voor meegenomen”!

Max ging  rechtstreeks vanuit Alkmaar richting Gedinne, de rest van de Vistrippers  vertrok vanuit Haerst. Verdeeld over drie auto’s werd Zwolle voor 9.00 uur verlaten, op weg naar de nieuwe Vistriplocatie op de grens van Frankrijk en België. De strijd om de "Ad Beunk trofee" ging dit Vistripjaar dus tussen 10 De Kleines, 2 Beunken  en Max ......... dat zou een makkie worden.......volgens alle partijen wel te verstaan!
Kort na Breda belde Harry Max om te vragen waar hij zat, en dat bleek dichterbij dan we konden vermoeden. Max zat een paar honderd meter achter de Vistrippers uit Zwolle, dus werd een pitstop bij Hazeldonk ingelast zodat de families voor het eerst ( en zeker niet voor het laatst in deze Vistrip) ff gezamenlijk een bakkie konden doen. Kort voor het middaguur werd in België door de koplopers de lunch ingelast bij het AC Restaurant van Wanlin. De andere Vistrippers werden ingelicht maar de auto’s van Ton en de gebroeders Ralf en Nils moesten zich helaas afmelden voor dit plan. De heren reden gezamenlijk en de voorste auto had iets van Hedinne i.p.v. Gedinne op de Tom-Tom ingevoerd waardoor ze op dat moment ergens in Frankrijk het spoor intussen bijster waren. De lunch smaakte er niet minder lekker om.
Broodjes – zalm -garnalen - gezond - gehaktbal  kwamen op tafel en werden al zeer relaxed naar binnen geholpen. De vooruitzichten een week eerder beloofde al hoge temperaturen in Gedinne e.o, en in de Ardennen bleek dat de weergeleerden een goede voorspelling hadden afgeleverd. Een graad of 26 en strak blauwe lucht tijdens de lunch, de week had slechter kunnen beginnen.
Kort na 13.00 uur reden we het plaatsje Gedinne binnen en een paar heuvels later reden we het domein van Hotel Moulin de Boiron op. Voor het terras werden we ontvangen door gastheer Marko en serveerster Chantal kon iets later de tafel van 13 Vistrippers voorzien van het eerste Biertje, de rode Jupiler voor ons, de groene voor Harry.

Die eerste Jupiler werd deze eerste keer niet echt koud geserveerd, maar dat is met horeca mannen van De Kleine snel geregeld. Dat eerste Biertje was gelijk de laatste die niet ‘froid’ op tafel kwam. En daar is gelijk de service van Hotel Moulin de Boiron mee getypeerd...... PERFECT!!
Alles wat we vroegen werd geregeld, niets was te veel voor Marko & Yvonne + personeel .
Tijdens het eerste Biertje introduceerde gastheer Marko zichzelf, en de sfeer was snel op Zwols niveau toen hij vertelde dat hij en zijn vrouw in Zwolle hadden gewoond. De vragen gingen over tafel ( en ook de Jupiler + bitterballen) , en na ruim een uur kwamen de eerste vragen op een niet geheel onbelangrijk facet van de Vistrip, namelijk ...... kunnen we hier ook vissen, en waar zit die vis!?
Marko vertelde vervolgens alle ins en outs met betrekking tot vangsten, stekken, aas, voer, vistijden, e.d.
Het was de laatste week erg koud geweest en het weer was in 2 dagen geheel omgeslagen, m.a.w......voor de Karper vissers geen goede berichten. De vangst van Karper en Zeelt waren de afgelopen dagen niet geweldig. Er zaten 2 Belgen in een tentje aan het grote vismeer en deze hadden alleen ’s nacht een paar Karper weten te vangen.
Goede visberichten waren er ook.
De witvis en Snoek waren wel prima te vangen. De record Snoek was ruim 1.25 meter, en verder was het Snoek bestand ook van mooie afmetingen. Er mocht met levende aasvissen worden gevist op Snoek ( in Nederland verboden) , maar niet met dreggen. Alleen enkele haken waren toegestaan, wat het onthaken van de snoek ten goede kwam. Snoeken ging door deze goede visregel in dit viswater na de vangst altijd gezond weer terug het water in.
Alle informatie ( + bitterballen & Jupiler) opgenomen, de kamers werden ingedeeld en ingenomen, waarna de eerste Vistrippers naar de waterkant konden.

Normaal wordt er zelden tot nooit op een eerste Vistripdag een vislijn te water gelaten. Maar omdat het een wat kortere Vistrip zou worden werden de hengels door sommige Vistrippers visklaar gemaakt.

Op de slide zijn de visstekken aangegeven die de Vistrippers gedurende de Vistrip hebben bezet. Karper specialist Maikel en Ton vertrokken naar de ( volgens Marko) Top Karperstek achteraan het grote vismeer, en ook Max installeerde zich in die hoek. Er bleven een paar Vistrippers in de buurt van het terras ( Harry, Nico en Eric hadden het meeste moeite op die stek in de zon, ...... en dan met name om die stek te verlaten........ zij bleven het langste op deze Jupiler-stek).
Nils en Ralf zetten hun visstoel op het dammetje aan het begin van het kleine vismeer en Marc maakte met een spinhengel een  strooptocht langs beide meren op zoek naar Snoek ( en azende/springende/rollende Karper).
Er werd in de uren voor het diner heel wat witvis gevangen, en Marc verspeelde 3 Snoeken. Zonder dreggen bleek het niet eenvoudig om de Snoek op de kant te krijgen. Langs de kant van het kleine vismeer lag het vol met takken waar de Snoek in weg kon vluchten in zijn strijd met een Vistripper. Die takken kwamen daar door de Bevers die op het domein van Moulin de Boiron hun dammen en burchten hadden gemaakt. Max zou dit later in de week ondervinden in zijn gevecht met een Karper, maar daarover later meer.
We werden om 20.00 uur voor het diner verwacht en iets voor dat tijdstip hadden alle Vistrippers aangeschoven op het terras, waar het al wat begon af te koelen onder een nog steeds wolkenloze hemel.  Het was volgens de info die we eerder die dag hadden gekregen de voorgaande week ’s nachts slecht 5 °C geweest. Iets dat de Karper ook niet echt had aangezet om te gaan azen. Maar op de stekken waar de zon het water ’s morgens het eerste zou gaan opwarmen moest toch Karper komen? De volgende morgen dan ook maar vroeg aan het water om te zien waar de Buffels als eerste hun aanwezigheid zouden verraden.
Het diner bestond uit een amuse vooraf (Bospaddenstoelen soep met een vleugje zwarte truffel pastij), en het hoofdgerecht was varkenshaas met groente en de door Vistrippers speciaal aangevraagde extra friet bij elk diner (wat wil je anders met Vistrippers-site sponsor Schellersnack ). Het toetje was een speculaas bavarois, een prima keuze van onze kokkin.
Eén Vistrippers was hier echter licht teleurgesteld over,........ onze Harry.
Dat wisten ze daar in Gedinne natuurlijk nog niet, maar Harry zweert bij IJS als toetje. Gelijk de eerste dag in nieuw gezelschap de kont tegen de Vistripperskrib gooien wordt echter niet gewaardeerd door de rest van de Vistrippers. Marko werd dan ook verzocht even een apart tafeltje voor Harry te organiseren waar hij maar lekker in z’n eentje van een paar bolletjes ijs kon gaan genieten. De rest van de week zou Harry, voor dat elk toetje op tafel kwam, weer worden herinnerd aan deze solo actie.

In Hotel Moulin de Boiron hadden ze een kleine bar en deze werd na het diner opgezocht. Het zou daar iedere avond van de week een latertje worden, want voor de tap stond een grote tafel waar alle Vistrippers omheen pasten, wat de teamsfeer ten goede kwam.
Geen Daywinner deze eerste dag, dus de eerstje rondjes gingen op de gezamenlijke bon, en onder het genot van de koffie en thee werden de plannen voor dinsdag besproken. Marko wilde weten op welke visstekken we wilden gaan vissen. Wij hadden als groep de eerste keuze, mochten er andere vissers komen, dan konden die een keuze maken uit de overgebleven visstekken.
Op de bovenstaande slide zijn de stekken van de Vistrippers te zien, zowel het kleine als grote vismeer kon zich gaan opmaken voor het bezoek van de Vistrippers.
In de bar werd normaal tussen 23 en 24.00 uur de laatste rond ingeschonken, maar ook voor Marko zou het een gezellige en late eerste Vistripavond worden.
Kort voor 3.00 uur werden de laatste glazen geleegd en kwam er een mooi slot aan de eerste Vistripdag, de volgende dag moest er maar weer eens een Daywinner komen.

Wel Snoek................ maar nog geen Karper!

De weersvoorspelling voor vandaag waren prima, het zou tegen de 26 graden worden en geen wolk boven de Belgische Ardennen. Prima vooruitzichten voor een dag op het terras, mindere vooruitzichten voor de vangst van Karper. Na een paar koude weken gingen die Buffels waarschijnlijk hoog in het water liggen zonnen. De kans op een aanbeet was volgens de kenners dan ook het grootst in de vroege ochtend en vanaf de namiddag. Max en Marc waren de eerste Vistrippers die na een paar uurtjes slaap aan het water te vinden waren. Ze hadden voor 8.00 uur hun stek aan het kleine Meer ingenomen, de overige Vistrippers volgden na het ontbijt en rond 11.00 uur zaten de meeste Vistrippers aan het water.

De eerste visdag gingen de meeste Vistrippers voor de Karper, defending Champion Herman zat aan het grote Meer en had de jacht geopend op de Snoek. Sjoerd zorgde voor de kleine aas Voorn en leverde deze op verzoek bij z’n vader af, die met een paar hengels tussen het riet verscholen zat. Wim had z’n visstoel iets verderop geparkeerd, direct aan de rand van het terras (!) op de topstek voor de Snoek.
Volgens Marko was het op die plek een paar meter diep en zaten er een paar joekels van Snoeken. De rest van het grote Meer was ongeveer 1,5 meter op zijn diepste plek. Miakel en Ton hadden weer hun stek aan de andere kant van het grote Meer opgezocht en hadden hun boilies aangeboden op een plek waar het wat ondieper was. Het water zou daar dus ook sneller opwarmen, volgens de berichten een Top stek voor de Karper.
De Beunken hadden de visstekken achter aan het kleine vismeer ingenomen en hadden 5 Karper hengels uitliggen met boilies, mais en pallets. Is ff uitproberen waar die Karper zin in had. Harry, Nils en Ralf zaten aan de andere kant van het kleine Meer, vlak bij Max.
Harry bleek zich goed te hebben voorberied. Zoals gezegd was hij al in Mei op de Vistripstek geweest en Harry had blijkbaar enkele vistips gekregen van de Karpervissers die er toen zaten. Eén van die lui had hem waarschijnlijk de vistip gegeven dat die Karpers gek waren op boilies, .......... en voor de middag bleek het waterpeil in het kleine Meer langzaam maar gestaag (aanzienlijk) gestegen. Toen Eric Marc z’n lunch kwam brengen zat deze ineens met z’n voeten in drassige bodem, terwijl Marc ’s morgens z’n voeten droog hield op een harde grasbodem !?
Wat was het geval, …..niet alleen die Bevers bleken dammen bouwers, ze hadden er een gedegen concurrent bij in de persoon van Harry. Die had op z’n visstek zakken boilies in het water gemieterd.  Harry  had natuurlijk het plan bedacht om een dam aan boilies tussen zijn visstek en die van de Beunken op te werpen zodat die Karper bij zijn visstek geen kant meer op konden. Die beesten hadden werkelijk voor een week aan boilies voor hun kiezen en kieuwen gekregen. Er werden regelmatig vrolijk springende Karper op de visstek van Harry gezien, blijkbaar om hem te bedanken voor z’n voersponsoring. Dat moest toch gaan lukken om een vis te haken daar op de visstek van Harry c.s.
Michel is niet de man van 'rustig aan het water', maar van raggen door de Ardennen. Hij had laten weten ergens in de buurt een mountainbike te gaan huren om een paar uur de paden en bossen in de omgeving te gaan verkennen. Michel zou deze week dan ook waarschijnlijk de enige Vistrippers zijn die met een betere fysieke gesteldheid van de Vistrip huiswaarts zou keren,...... dan het conditionele niveau waarop hij was afgereisd.
Een andere Vistripper die het wel erg naar zijn zin had op het domein van Moulin de Boiron was Nico. Deze Vistripweek ging voor Nico een langverwachte Vistripdroom in vervulling. De gehele Vistrip werd er niet meer aan z’n kop gezeurd in de gebruikelijke trant van;  “Nico, doe jij ook eens wat”!
In Hotel Moulin de Boiron werd iedere dag voor de Vistrippers ,

hun bed opgemaakt
het ontbijt geserveerd en ook weer afgeruimd
de lunch geserveerd en ook weer afgeruimd
het koude biertje geserveerd + bitterballen en ook weer afgeruimd
het diner opgediend en ook weer afgeruimd
na het avondeten aan de bar z’n cappuccino neergezet ,waarna de Jupiler volgden, ……. en de glazen iedere keer weer schoon gespoeld op het bierviltje werden geserveerd
en vanzelfsprekend z’n hengel / molen / lijntje / dobber / haakie / aas werden klaargemaakt.

Jullie begrijpen, HET Vistripwalhalla voor Nico daar in Moulin de Boiron.
Nico sloeg geen ontbijt,lunch of diner over, dus deze eerste Vistripdag ook niet. Tijdens de luncht werden door enkele Vistrippers van het kleine en grote vismeer de vangstresultaten uitgewisseld. Veel Voorn, enkele Baarzen, maar geen Buffel Karper of Snoek.
Wel had Wim een leuke maat Snoek verspeeld omdat ze de Snoek van ( volgens de De Kleines die ooggetuige waren) over de 60 cm. in Wim z’n schepnet wilden scheppen die de afmetingen had waarmee doorgaans Black moneys en andere aquarium vissen in en uit een vissenkom kunnen worden geschept......dat ging dus hopeloos mis.

Hier de bewegende beelden van dit staaltje De Kleine teamwork ....

Kort na de middag kwam Marko ff langs op de visstek van de Beunken. Hij wilde even overleggen over het menu voor diner. Zijn voorstel was Forel, wat direct de goedkeuring van de Beunken kon wegdragen. Op bijna iedere Vistrip staat eigen gevangen Forel of Zalm op het menu van een BBQ avond, dus Marko mocht zijn chef-kok met een hengel of visnet naar de plaatselijke Forellenkweekvijver sturen om 13 Forellen op te pikken voor het diner van die avond.
Marc kreeg nog een tip om zijn aas vlak voor een boom met bessen aan te bieden, die op een kleine 50 meter afstand van de Beunk-stek over het viswater hing. Daar waren goede vangsten gedaan in het verleden ( maar jullie weten, resultaten in het verleden........ !) 
Op die bessen waren de Karpers gek, dus dan moesten die fruit-boilies van de Beunken toch ook in de smaak vallen. Marc haalde 2 hengels binnen en wierp de boilies voor de stek van de fruitbessen boom.
Zoals gezegd werd er voldoende witvis gevangen gedurende de Vistripdag, en ook Max en Marc verspeelden een paar Snoeken. Max in de takken op zijn visstek, en bij Marc schoten weer 2 leuke Snoeken van de haak. Na twee dagen van losschieten werd de verleiding om (illegaal) over te schakelen van de enkele vishaken op toch een dreg steeds groter, want het werd tijd voor een respectabele Daywinner vis.
Ralf was de eerste ( en niet de laatste) Vistripper die de verleiding van de dreg niet meer kon weerstaan en werd de eertse Vistripper met een vatsoenlijke vis in het schepnet. Met een Snoek van 62 cm. werd hij geëerd als Daywinner, eerste rondje voor Ralf deze 2e Vistrippersdag.
Op het terras met de kop in de zon, Biertje in de hand, bitterballen op tafel, uitzicht op het vismeer, waar aan het eind van de visdag de zwaluwen met tientallen tegelijk over het water scheren op hun spectaculaire jacht naar waterlopers en andere insecten...... wat hadden we het weer slecht.
De sfeer was optimaal, ook door de prestatie van Ralf. Want gastheer  Marko begon al aardig te twijfelen aan onze viskwaliteiten. Onze gastheer had al de nodige Vistripverhalen gehoord , trips naar Ierland en Spanje en vangsten van Buffels boven de 1.84 cm. Maar na anderhalve dag vissen nog geen Karper op de wal, en slechts één Snoek van 62 cm. .......dat kon beter heren Vistrippers. Gelukkig was de Daywinner op de kant, want een Vistrip zonder Daywinner rondje, dat wordt beschouwd als een Vistrip zonder Vistrippers, en je krijgt er met dat weer zo’n droge keel van.
Ruim voor het diner waren de Vistripperskelen weer voldoende gesmeerd, en na een snelle douche gingen we kort na achten aan aan tafel.
Wijn en Biertjes kwamen door, vergezeld van een Amuze van Geitenkaas (van geitenboerderij Naifrature), eem prima start. Het hoofdgerecht was Forel, en deze gleed van z’n graat, een Vistripper had hem niet beter klaar kunnen maken,...... en dat is een groot compliment voor de kok kan ik u mededelen.  Met licht verbrande hoofden genoten de Vistrippers van deze traktaties. Als toetje voor 12 Vistrippers een paar bollen ijs, voor Harry alsnog de speculaas bavarois van gisteren ( dus niet voor de tweede keer ‘ wat een Vistripper niet kent, dat vreetie niet ’!!!) , en na z’n goedkeuring ( ga met je muis over de foto ) kreeg Harry alsnog zijn favoriete nagerecht, een dame branche !
In Zwolle hadden we de zon, en daarmee temperaturen van boven de 40 graden in de zon al een paar weken we niet meer aan den lijve mogen ervaren. Eén Vistripper had waarschijnlijk te lang met z’n knar in de zon gezeten, en dat was ff schrikken tijdens het diner. We hadden net van onze Amuse mogen genieten, en dat zijn dan van die zeldzame momenten waarop de Vistrippers een ogenblik stil zijn aan tafel......... waarna de Vistrippers ( min 1) en de aanwezige gasten ( merendeel 60+) verrast werden door een, wat leek ............heilige muzikale annonce:

Herman; steekt een wijsvinger in de lucht, ....big smile op z’n gezicht...... en zet de volgende strofe in:..... er is een lichtje in mijn hart en dat is Jeeeeeeeeeesus..... !!

Vistrippers: “ ?????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

De aanwezige hotelgasten ( merendeel 60+-ers) lieten hun goedkeuring voor dit sacrale moment blijken door eenzelfde lach op het gelaat te toveren, ondersteund door een devote knik richting Herman en Vistripperstafel.
De emoties die bij de overige Vistrippers van het gezicht viel te scheppen kunnen als volgt getypeerd worden,……… elkaar opvolgend;
Volslagen flabbergasted: ...........wat doetie nu!
Ongeloof:....................................was dat Herman?
Bezorgdheid: ..............................die heeft een zonnesteek!
Verwondering: ............................nee, dat kan niet, want hij heeft altijd z’n vishoed op!
Berusting: ...................................ach nee,  het is Herman, ....... die is alweer met z’n nieuwe carnaval-act bezig!
Ontlading: ......................de Vistrippers moesten proestend van het lachen moeite doen om de Amuze binnen te houden!
Deze act voerde Herman later die avond nogmaals onverwacht op tijdens het bezoek aan de bar. Van ons heilige boontje is toen deze foto gemaakt, Herman met heilig Vistrippers aureool .
Dat heilige licht kwam later die avond nog goed van pas, want Maikel had besloten z’n vistent aan de waterkant op te zetten om die de nacht op Karper te blijven jagen.
Na het laatste rondje kort na een uur of 1.00 vertrokken de overgebleven Vistrippers richting hun nest, en Miakel richting z’n tent. Hij had geen luchtbed of iets dergelijks meegenomen, maar daar had zijn Opa iets op gevonden. Ton had alle kussens van onze terrasstoelen gehaald en in Maikel z’n tent gelegd zodat de jongste Vistripper de nacht op een zachte ondergrond kon volmaken. Deze actie van Ton wordt vanuit Vistrippersoog vanzelfsprekend zeer gewaardeerd, de baas van Hotel Moulin de Boiron was er minder over te spreken, en aan het slot van de Vistrip werd Ton daar nog ff via een leuke act op gewezen ( later meer).
De Vistrippers zochten hun nest op met het aanvalsplan voor de woensdag in hun gedachten: DIE KARPER OF MONSTERSNOEK MOET ERUIT!

Max, de aanhouder wint ..........net niet !

Onder het ontbijt kwam Maikel binnen wandelen en kon helaas geen Karpervangst melden (Ton sloeg zich van schrik in de vingers bij het ontkoppen van z’n ei ).  De nacht was Maikel prima doorgekomen, maar liever was hij een paar maal gewekt door zijn beetverklikkers om een Karper in zijn run richting vrijheid te stoppen.  Twee andere Vistrippers zaten op dat moment al een paar uur aan het water. Max en Marc hadden het ontbijt aan tafel overgeslagen en hadden hun stekken ingenomen. Max op zijn vertrouwde stek van gisteren, Marc had zijn hengels verplaatst naar het water langs de fruit-bessenboom.
Drie Vistrippers hadden geen, of liever gezegd ‘aangepaste’ (vis)plannen deze woensdag.
Nico, Michel en Sjoerd wilden het stromende water van de Ardennen gaan verkennen, niet met een hengel maar in een kano. Ze hadden een kanotocht van zo’n 5 uur geboekt bij plaatselijke collega’s van Marko. Zouden ze op hun tocht een Barbeel, Beekforel of andere vis in het kanowater ontdekken dan zouden ze uiteraard een poging ondernemen om de vis, dan wel met de peddel uit het water te meppen, of deze met de kano te rammen zodat de vis bewusteloos uit het water kon worden ‘gevist’. Het Vistrippersbloed stroomt tenslotte ook bij deze Vistrippers waar het niet/moeilijk stromen kan.
In de loop van de morgen zochten ook de ontbijtVistrippers hun visstekken op. De meesten hadden besloten hun vistactiek aan te passen. De Karper was niet meer het hoofddoel van de jacht, Snoek stond deze Vistripdag bij de meerderheid van de Vistrippers op het eerste visplan. Tijdens het vissen zagen we regelmatig scholen vluchtende visjes wegschieten. Geen twijfel mogelijk, er zat voldoende roofvis.
Door een meerderheid van de Vistrippers werd met 1 hengel op de Karper gevist, de andere hengel(s) werden ingezet voor de Snoek. Het bestand aan Voorn was prima waardoor aan aasvis geen gebrek.
Alleen Marc  bleef koppig en had al zijn hengels op Karper en Zeelt ingezet (de Zeelt was Marc z'n hoofd visdoel omdat dit één van de weinige vissen is die Marc nog niet eerder wist te vangen). Marko had de vorige avond aangegeven dat het lastig was om met boilies te concurreren met het natuurlijke voedsel van de Karper. Omdat het met de boilies niet was gelukt zetten de Beunken deze visdag hengels met boilies, mais, en Smac in.
Marc ging ook met een pennetje en z’n meest soepele Karperhengel  vlak bij de  fruitbessenbboom vissen ( en voeren) met bessen, maden en poppen. Tijdens het ombouwen van zijn vismateriaal zag hij het ene moment Max nog op zijn visstek zitten, maar niet veel later zagen we Max op een heel andere stek 'poedelen' (touch de foto ).
Actie aan de waterkant bij Max..
Max was de eerste Vistripper bij wie het piepende geluid van de beetverklikker over het water van het kleine vismeer een run van een Karper aankondigde. Max had de vis gehaakt en aan de kromming van zijn hengel te zien was het een mooie maat Karper.
Het was niet alleen een behoorlijke Buffel, het was ook een slim beest.
Max kon de run van de Karper op zijn vlucht richting de takken in het vismeer niet stoppen.
Kort nadat hij de vis had gehaakt en Max een enthousiast “YESSSSS BEEEET” had uitgeschreeuwd, volgde; “ ............OH SHIT,....... HIJ ZIT VAST “ !
We zagen dat de lijn van z’n hengel richting een grote overhangende boom liep, de boom waar een Bever zijn burcht had gebouwd en waar het vergeven was van de takken.

Max: “ SSSSSHIT, die lijn zit goed vast”
Marc: “ kun je de Karper nog wel aan je lijn voelen”?
Max: “ Ja, volgens mij zitie er nog aan .......ik krijg hem niet los......!........ wat moet ik doen”?
Marc: “dat water in natuurlijk ........die Karper laat je toch niet gaan”!
Max in gedachten : “je hebt mooi lullen Beunk, ik herinner me nog het verhaal van Marko gisteren over die gast die hier ooit verzopen is tijdens het zwemmen in koud water .......eerst ff voelen hoe koud dat water is ....( teen in het water) ......valt mee “!

Intussen was Harry ook gearriveerd met camera;

Harry: “ ik let wel op je spullen en loop wel mee met het schepnet ........ duik jij er maar in Max”!

En daar ging Max, met hengel in de volle spanboog, wadend richting grote boom. We zagen hem op z’n kruiptocht richting takken voortdurend strompelen en struikelen over de onderwater hindernissen ……. en Max kraaide met een toch lichtelijk door koud water beïnvloed stemgeluid:

Max: “ het is hier werkelijk vergeven van de takken ...... ik kan amper lopen”!
Marc: “maakt niet uit Max......lopen..... de Championvis wacht”!

Max vond de tak waar z’n lijn in verstrikt zat en kreeg hem na enig geklooi los. Hij voelde tot zijn grote opluchting dat de Karper nog steeds aan de haak zak. Maar die blijheid werd direct getemperd want al snel moest hij constateren dat de lijn om een andere tak van deboom vast zat.
Max sloop en kroop als een geoefende guerrilla over de onderwaterhindernisbaan op weg naar het volgende obstakel,…… .... en hij verdween uit beeld.

Harry was hem gevolgd en maakte deze beelden van Max in zijn strijd met Karper en boomstronken.
Aan het eind van de beelden is te zien dat Max de Karper + lijn uiteindelijk los krijgt ..... maar kort na dit succes de vis alsnog verspeeld omdat de lijn uiteindelijk toch zou breken.
De vislijn had door het schuren langs de takken meer dan waarschijnlijk schade opgelopen waardoor de Karper alsnog kon ontsnappen.
Het was Max helaas niet gegund om op zijn laatste Vistripdag als voorlopige Championship leader richting Alkmaar te vertrekken.  Tot overmaat van ramp zou Max die dag ook nog een paar keer een grote Snoek verspelen. Hij zat op een topstek daar tussen die takken, maar het was dus kennelijk ook praktisch onmogelijk om die vissen uit het water te trekken. De 'de wet van Murphy ' was van toepassing op Max z'n laatste Vistripdag want hij trok ook nog zijn favoriete Snoekhengel aan barrels in een poging een vast gezwommen aasvis los te trekken. Aan actie had Max in ieder geval geen gebrek gehad op z’n laatste Vistripdag.

Op het grote vismeer werden door Wim wederom een paar Snoeken verspeeld ( weer iets met z’n schepnet ! ), maar de andere Vistrippers hadden geen noemenswaardige visprestaties kunnen sms'n. Herman had het daar na de middag wel gezien en verplaatste z’n visstek naar het kleine vismeer. De meeste topstekken waren al ingenomen door andere Vistrippers, maar dat heeft Herman nog niet eerder belemmerd in zijn drang naar de vangst van een grote vis. Hij had een mooie rietkraag gezien en het duurde dan ook niet lang of Herman had na het betere sloop en kapwerk zijn ( en voor het domein Moulin de Boiron ) nieuwe visstek ‘ontworpen’!

Bij de fruit-bessenboom had Marc ondertussen ....tig Voorn gevangen, maar tegen bitterballentijd nog geen Karper. De temperatuur tikte intussen weer ruimschoots tegen de 25 aan, hoogste tijd voor de namiddag borrel op het terras. De KanoVistrippers schoven ook aan. Ze hadden geen vissen uit het water kunnen meppen maar hadden het verder prima naar hun zin gehad. Mooie tocht, het water was niet echt wild te noemen omdat het peil aan de lage kant was, maar daardoor hadden ze meer oog gehad voor de omgeving, en die was machtig.
Voor Ton hadden de kanoërs nog een leuke verrassing.
Ton had zijn auto beschikbaar gesteld voor het vervoer van de Vistrippers naar het kano avontuur. Als dank kreeg Ton de verrassende mededeling dat de heren op de terugweg waren geflitst. Sjoerd schatte de snelheidsovertreding op een krappe 50 km te hard!
Ton heeft ook al een paar Vistrips meegemaakt en was er van overtuigd dat hij bij de poot werd genomen....... maar zijn gezichtsuitdrukking bij het vernemen van het nieuws verraadde tocht op z’n minst een lichte vorm van twijfel.
Zoals gezegd is kanovaarder Michel niet echt besmet met het visvirus (sommige andere Vistrippers zijn ook visvirusvrij ...... maar die hebben het nog nooit toegegeven ...... ze hebben ten slotte planty andere goede moverende redenen om mee te gaan), Michel dus......die bleek na 2 dagen toch iets ‘visverhoging’ te hebben opgelopen, want na de middagborrel werd hij met hengel en aas aan het water van het kleine vismeer gesignaleerd en herkend. Succesvol zou hij ook nog blijken te zijn dankzij de vangst van een tiental Voorn ( touch de foto ).
Daywinner zou Michel niet worden met zijn Voornvangsten, die eer was aan het eind van de Vistripdag toebedeeld aan Herman met een Snoek van 60 cm. ( alleen die Snoek fatsoenlijk vasthouden voor een foto moet Herman nog leren !!!).
Ralf verdrong Herman er niet mee van de eerste stek als Championship leader, maar tevreden was hij wel. In ieder geval konden de Beunken worden gejend met hun povere visprestaties op de helft van de Vistrip. Dat werd de gebroeders is ff fijn ingewreven tijdens het diner.

Vanuit de De Kleine clan: “zeggen Beunken, dat wordt steeds beroerder dat vissen van jullie, hebben jullie al iets van boven de 15 cm gevangen deze week”?
Eric: “ EEH,... jullie denken dat jullie de beker al hebben met dat zielige Snoekje van 62 cm.
Harry: “wij vangen in ieder geval vis van boven de 10 cm.” !
Marc: “ voorlopig bezitten wij  Beunken het Vistriprecord van 1.85 meter, rommelen jullie lekker verder in de marge met die visjes van jullie”!

En zo ging het nog ff verder tot Marko de eetzaal binnenkwam met een heuglijke mededeling. Het was de avond van Schotland - Nederland, en zo’n interland willen we altijd even meepikken tijdens de Vistrip. Normaal konden gasten in Moulin de Boiron geen SBS6 op hun tv ontvangen, maar Marko zou proberen een kaart te regelen voor zijn ontvanger zodat we Oranje konden volgen. En dat was gelukt, dus een avondje Oranje in België.
Het diner was weer Top, een ' Nils diner ' stond op het menu van de woensdag. Dan weet de frequente Vistrippers-site bezoeker dat we het hebben over een malse Steak van minimaal 4 ons, van rauw (Marc) uit de pan tot medium geserveerd en vergezeld van ( Schellersnack ) frieten en een salade. En die salade had een dressing die de goedkeuring van de Vistrippers kon wegdragen. De kokkin werd gevraagd naar het recept; notenolie, honing, alceto balsamico , en nog wat geheimen van de kokkin, ....... of een engeltje de groente langs je smaakpapillen voert.
Voor het aperitief hadden we geen tijd meer aan de eettafel want de Oranje Leeuwen waren begonnen aan hun wedstrijd, en dus (perfecte service) kregen we het ijs geserveerd aan onze stamtafel in de bar. Max had nog een rit van 4 uur voor de boeg en nam na het diner afscheid. Die had weer van een mooie come-back genoten, al was het kort, maar krachtig.
CU next year Max!
Ook deze laatste wedstrijd won Oranje, dat was de afgelopen 2 jaar zo’n beetje een traditie geworden in onze WK poule.
Een andere Vistripperstraditie is het Aadje moment.
Coby had weer haar briefje aan de Vistrippers geschreven, bijgesloten in het pakje met de droge harde worst. Eric had de fles Socco meegenomen en Marc had deze koud laten zetten in de koeling van Hotel Moulin de Boiron
Alle Vistrippers kregen een glaasje Socco + stukkie droge harde worst. Nico las als gebruikelijk het briefje van zijn oudste zus voor waarna er getoast werd op de Godfather van de Vistrippers....... “SKOL Aadje”!
Iedere Vistrip weer een speciaal moment.
Dat het iets speciaals is wat we al 19 jaar met de families volhouden beseffen we ons iedere Vistrip weer, maar dat zien we weer eens bevestigd worden wanneer mensen die we ontmoeten op een Vistrip dit familieverhaal horen.

Zo ook Marko: “ .............dus jullie twee zijn broers,..............jullie zijn broers, ...................jij bent de oudste,............... en dat is jou Opa, ........................... jij bent zijn Oom ..................... dat zijn Beunken, jullie De Kleines, en jij dan ?........... dat is jou vader ..........en jullie zijn neven ...........is dat jou Oom? ..........hoe oud is die dan ?.................?!

Vanzelfsprekend had 'mister Gadged ' Harry zijn laptop bij zich en lieten we Marko wat filmpjes van de Vistrips zien en werd het hem iets meer duidelijk en was een van zijn opmerkingen: “weten jullie eigenlijk wel hoe bijzonder dit familiegebeuren van jullie is”?
Een wijze les, want dat blijft het gevaar in het leven. Wanneer je iets speciaal en uitzonderlijks maar vaak genoeg doet, zit het gevaar erin dat je het als gewoon gaat ervaren ......en gewoon blijkt iedere Vistrip zeker niet te zijn als het verslag weer op het scherm verschijnt.

Nico benadrukte die avond als eerste dat volgend Vistripjaar een extra bijzonder jaar wordt. In 2010 zal de 20e Vistrip worden georganiseerd, Nico wordt 60, en Wim wordt de oudste Vistripper in zijn 75e levensjaar!
Hoogste tijd voor het Daywinner rondje van Herman en een memorabel onderhoud tussen vader en zoon. Bij de toast op de Daywinner had Herman nog een leuke verrassing voor Sjoerd, maar was Sjoerd z’n reactie niet minder scherp;

Herman: “ rondje van mij Marko "!
Een Vistripper: “.....Marko, doe mij maar het duurste wat je hebt, als eerbetoon aan onze Herman”!
Herman: “maakt mij allemaal niks uit jongens, ik maak toch alles op ........ en Sjoerd, als ik er niet meer ben.......mag jij m’n hÈNGELS hebben”!
Sjoerd: ......?....!...., ik ken helemaal geen ÈNGELS”!

In het vervolg van de avond werd o.a. gediscussieerd over het reisdoel van de 2010 Vistrip. Max had op de vorige avond Noorwegen als nieuwe Vistriplocatie laten vallen, maar na veel anekdotes kwam de Vistrip naar Enniskillen in Ierland als een van de meest gehoorde favoriete Vistrip locatie.
Wat me verder nog van deze Vistripavond bijstaat is dat Nico nog begon over, naast het kronen van de Champion Vistripper, of het niet ook eens tijd werd om een Beker uit te gaan reiken aan de ‘meest populaire’ Vistripper van de Vistrip ??????????!!!!!!!!!! ...... tja,....... jullie begrijpen, het was intussen na middernacht, en het Bier smaakte Nico weer prima !
Concluderend uit de gezichtuitdrukking + aangenomen houding van Nico op het moment van wereldkundig maken van zijn idee met betrekking tot de Populariteitsbeker, konden de aanwezige getuigen opmaken dat Nico vond dat hij toch zonder twijfel als eerste in aanmerking kwam om, middels gravure, op deze beker vereeuwigd te worden.

Aanwezige Vistrippers in koor: “IN JE DROMEN…NICO !!!!

En zo kwam er voor ons een leuk, en voor Nico licht teleurstellend einde aan de donderdagmorgen.

Harry z'n 'boilie-dam' blijkt effectief !

Volgens de visverhalen van eigenaar Marko zwommen er Snoeken van ruim over de meter in de vismeren van Moulin de Boiron, dus alle Vistrippers zaten nog vol goede Vistrippersmoed aan het ontbijt (behalve Marc, die zat al weer vroeg aan het water en wachtte zoals gebruikelijk op het ontbijt aan het water, verzorgd door broer Eric).

Ralf stond nog steeds als Championship leader genoteerd, maar die vis van 62 cm. moest makkelijk (!?) te overtreffen zijn. Wim had er ten slotte al een paar verspeeld die werden geschat op 80+ cm.
Op de topstek voor de Snoek ( vlak bij het terras rondom de stoel van Wim) installeerden ook Ton, Nico en Maikel hun visstoelen. De overige Vistrippers hadden weer zo hun favoriete visstek ingenomen.  (zie eerdere foto-slide).
In de loop van de vismorgen werden er op verschillende visstekken Snoek en witvis gevangen, maar Maikel en Ton konden de meest succesvolle vangsten aan de waterkant doorgeven. Maikel ving die morgen twee maal dezelfde Snoek (?) van 80 cm, en Ton ging naar de 1e stek als leader van de Vistrip met een Snoek van 82 cm. Er werd echter al snel aan de poten van de troon van Ton gezaagd, want er was twijfel over de herkomst van z’n aasvis. Harry had de vorige dag zijn voorraad aasvis gevangen en in zijn leefnet bewaard voor de donderdag. Toen Harry een van zijn mooiste aasvis aan z’n Snoekhengel wilde bevestigen zag hij tot zijn verbazing dat er nog slechts een paar kleine Voorntjes in z’n leefnet rond zwommen. De mooiste aasvissen waren weg, ....en volgens de berichten had Ton zijn Snoek gehaakt zonder in het bezit te zijn van een vishengel + dobber + maden op zijn visstek....... zeer verdacht..... en twijfel in het De Kleine kamp.
Vissen delen in de familieclan prima, maar wel ff vragen!
Harry was getergd, en voor een getergde Harry moeten mens en vis uitkijken. Hij had zich dubbel gemotiveerd op zijn vuilnisbelt geïnstalleerd, ...... later meer over Harry z’n visprestaties, .....we kunnen hem in het verslag ook beter ff alleen laten.
De visdag was voor het eerst deze week begonnen met een bewolkte hemel, en zowaar zagen we enkele kleine buien hun druppels op het vismeer lozen. De Karpervissers kregen weer een beetje hoop, wellicht zette dit weertype de karper aan tot azen. De Buffels hadden een paar dagen lekker in de warme bovenste waterlaag van het vismeer liggen zonnen, nu werd het toch weer eens tijd om is ff lekker te gaan vreten. Marc kreeg weer een beetje hoop, want die boilies waren tot dan toe nutteloos aan de Karper en Zeelt gevoerd. Op zijn visstek bij de fruit-bessenboom had Marc met de boilies geen vrienden gemaakt met de Karper, maar wel met een knaagdier.

Had de Karper geen zin in knagen op de boilies met fruitsmaak, de plaatselijke familie Muis kon deze traktatie zeer waarderen. De muizenfamilie had zijn huis vlak bij Marc z’n visstek gegraven en kwam gedurende de visdag zo af en toe een boilie kanen. Hier beelden van het bezoek van de 2 leden van de familie Muis.
Werden die boilies toch nog door iemand uit het dierenrijk gewaardeerd ( helaas op het droge, en nog niet in het water).
Herman ving vlak na de lunch een leuke Snoek, maar deze was niet groot genoeg om Ton te passeren op de leader lijst. Waar Ton ook niet bang voor hoefde te zijn waren de twee nieuwe Vistrippers. Vandaag zouden Flip en P.P. langskomen op het Domein van Moulin de Boiron om eens zelf te komen ervaren wat die Vistrippers op zo’n Vistrip doen. Tijdens de twee jaarlijkse familie reünie waren ze al een paar keer uitgenodigd ook eens  met een Vistrip mee te gaan. Op de laatste familiedag in juni van dit jaar werden er weer de nodige anekdotes over de Vistrips verteld, en dit keer hadden Flip en P.P. de verleiding niet kunnen weerstaan. Ze hadden hun agenda vrijgemaakt en toegezegd langs te komen. België was goed te doen met de auto, ze gingen maar is ff langs bij de Vistrippers, is kijken of het wat is dat familiegebeuren. 

Toen Flip en P.P. werd gevraagd om mee te gaan was hun reactie: “ wat moeten we op zo’n Vistrip? Jullie hebben niks aan ons want we hebben na onze basisschooltijd nooit meer een vishengel in de hand gehouden”.
En de reactie van Nico was dan; “ dat maakt niks uit, ik vis één keer per jaar...... op de Vistrip ...... en vang zelden wat. Neem een boek, goede fles wijn, muziek of iets dergelijks mee, ga aan de waterkant zitten of op een terras, en geniet van de natuur en ’s avonds van het familiegebeuren”.
Flip en P.P. waren overtuigd en boekten bij Vistriporganisator Eric een overnachting op de laatste 2 Vistripdagen. Na de middag waren de heren Gedinne binnengereden, en niet veel later werden ze ontvangen door de rond het terras aanwezige Vistrippers. Eerst een glas Leffe Blond na de trip vanuit Amsterdam, waarna Flip en P.P. een wandeling gingen maken langs de Vistrippers op hun stek aan het kleine vismeer.
De Vistrippers zagen Flip en P.P. al van ver aankomen. Was het voor hun nog een hele opgave om de verdekt opgestelde Vistrippers op hun visstek te spotten, voor de Vistrippers gold het tegenovergestelde.
P.P. was nog wel in redelijk gecamoufleerde outfit gearriveerd, Flip daarentegen was voor ons op zijn wandeling langs het vismeer eenvoudig te volgen dankzij z’n witte colbert. Het was een wandeltocht met obstakels langs het vismeer waar zoals gezegd de familie bever de nodige hindernissen had opgeworden.

Op sommige stekken was het pad langs het water overwoekerd door bramenstuiken, hoge varens en andere fauna bestanden, maar dit vormde voor Flip en P.P.  geen beletsel om alle Vistrippers op hun stek te bezoeken. En de veelgehoorde opmerking van Flip en P.P. op hun tocht langs de Vistrippers; “wat een prachtige stek hebben jullie hier, ……. het wordt ons nu al duidelijk hoe het op zo’n stek ook zonder vishengel prima een week vol te houden is”!
Rond ‘bitterballentijd’ verlieten de Vistrippers één voor één hun visstek, op weg naar de middagborrel.
Marc kwam langs de visstek / vuilnisbelt van Harry en ze wisselden de vangstresultaten uit.

Marc had geen beet gezien, Harry daarentegen had tot twee maal toe een naar eigen schatting joekel van Snoek verspeeld in de takken onder de waterlijn. Aan de andere kant van het water zaten Ralf en Nils, ze hadden ook een kleine Snoek gevangen, en Nils had nog 'iets grootst' verspeeld. Harry zei dat hij nog ff jacht bleef maken op die verspeelde Buffel , Marc zou een Biertje voor hem meenemen op de terugweg en liep door. 
Amper 50 meter onderweg werd Marc gewaarschuwd door Nils en Ralf, ..... Harry had beet.
Harry zat om de hoek waardoor Marc de actie niet kon zien, maar volgens de opmerkingen van de gebroeders moest het een aardige vis zijn, eentje waar Harry alle moeite mee had om hem te landen.
Marc in de sprint terug en net toen hij bij de visstek / vuilnisbelt aankwam zag hij Harry vanachter een boom iets uit het water tillen. Dichterbij gekomen zag hij dat er een mooie maat Snoek in Harry z’n schepnet verwoede pogingen deed om het schepnet te mollen, wat het beest ook lukte want na een volgende zwiep met zijn lijf brak de Snoek de steel van Harry z’n net.
Beide Vistripper waren het snel eens, dit was een grotere Snoek dan die van Ton. Harry maakte een vreugdedans richting zoons (ondersteund door diverse vreugde kreten) terwijl Marc aanstalten maakte om de Snoek te onthaken. Herman kon vanaf zijn stek het gebeuren volgen en schreeuwde over het water de vraag hoe groot de Snoek was. Marc had de Snoek verlost van zijn haak en tilde de vis omhoog zodat Herman hem kon zien..... waarna direct een goedkeurende brul over het water volgde.
Marc gaf de Snoek aan Harry en de deze beelden van de vangst werden vanaf de andere oever door Nils geschoten. Intussen hadden de Vistrippers op het terras de kreten vanaf het kleine vismeer gehoord en kwamen één voor één op Harry z’n visstek / vuilnisbelt.
Het meetlint werd langs de vis gelegd ....... 93 cm.
Had de dam van boilies, die Harry gedurende de week in het water voor z'n visstek had gegooid, blijkbaar toch gewerkt!
Harry werd ter plekke letterlijk en figuurlijk gedoopt tot nieuwe leader van het Championship, en dat ging ( geheel onverwacht) zo;

Een understatement, maar de Snoek had het niet naar zijn zin op het droge en liet dit duidelijk blijken door af en toe een salto in te zetten met als gevolg dat het beest wat bladeren en ander vuil op zijn lijf kreeg. Dat staat vanzelfsprekend niet mooi op een foto van Champion + vis. Een vieze Harry is tot daar aan toe, maar een vieze vis....... dat kan niet op een Vistrippersfoto.
Harry z’n visemmer werd gevuld met water waarmee de vis vervolgens werd afgespoeld ...... en jullie raden het al, dan is er altijd wel een Vistripper die op het lumineuze idee komt, en de opmerking plaatst; “ gooi ook ff wat water over Harry, ...... dan is Harry ook gelijk schoon “! 
En zoals de foto’s overduidelijk laten zien onderging Harry deze schoonmaakbeurt zonder tegenstribbelen en met een smile op zijn face.
De record Snoek van deze Vistrip werd weer teruggezet en het beest zwom, alsof er niets gebeurd was, rustig richting zijn waterdomein.
Harry de Daywinner, rondje van Harry want het was tenslotte ruim in borrel en bitterballentijd.
Toch nog een respectabele maat vis op het droge en dit heuglijke feit werd door alle 15 Vistrippers ( Max was intussen per sms op de hoogte gebracht) gevierd aan de grote tafel in de bar. Tot aan het diner werd er niet meer gevist en omdat de volgende morgen de meeste Vistrippers richting Holland zouden vertrekken werd Harry tot Champion 2009 gekroond. Harry deed dan ook met een grote smile gelijk maar zijn Champion rondje in, en werd een toast uitgebracht op de glunderende Champion van de 2009 Vistrip.
Harry zou voor de 3e maal als Champion op de Ad Beunk trofee worden gegraveerd, na Herman en Marc de 3e meest succesvolle Vistripper in 19 jaar Vistrippen.
De namiddagborrel ging eigenlijk geruisloos over in het diner. De kokkin van Moulin de Boiron had een jachtschotel voor ons geserveerd, een stoofpot van Wildzwijn. Als wijnkenner puur sang was Flip intussen in de wijnkaart gedoken en koos de ideale wijn voor de avond, en bood aan de wijn van die avond op zijn rekening te laten plaatsen. En daar werd vanzelfsprekend goedkeurend op getoast door de Vistrippers, en Flip kon de wijn van Moulin de Boiron op zijn eigen typerende wijze bijzonder waarderen.

Flip: “ schitterende wijnen hier in Moulin de Boiron , neem de Merlot 1997....... zweempje fruitig, een vleugje cederhout, chocola en koffie, rijk en vol, past uitstekend bij het wilde zwijn. En dan de Sauvignon Blanc 1999 ..... zou nog een jaartje kunnen rijpen, uitstekend afdronk, prima gebalanceerd, voortreffelijk bij de Steak van Nils.
Eric: “wat vind je de beste wijn op de kaart Flip “?
Flip: “absoluut hoogtepunt is deze fameuze Blanc de Noir 1998,.......samengesteld uit Pinot Noir en Merlot, licht zalmkleurig, de fruitigheid gevangen in rijke gevarieerdheid van smaaknuances, niet weg te denken bij inktvis en koude vleesschotels.

Daar kreeg Flip de Vistrippers toch wel mee stil, ze waren een en al oor. Eindelijk eens een echte kenner die de Vistrippers kon motiveren om eens iets anders te bestellen bij een Vistripdiner dan een pul Bier. In navolging van Flip vroeg Ton om het woord. In zijn toespraak benadrukte Ton nog een keer het bijzondere feit dat hij als eerste met zijn kleinzoon Maikel een Vistrip heeft meegemaakt, en verder bedankte hij Vistriporganisator Eric voor zijn inzet en bood  Eric één van de door Flip geprezen flessen wijn aan.
Na dit dankwoord van Ton vond Flip het na een kleine 5 uur Vistripervaring hoogste tijd om de Vistrippers van het eerste uur te bedanken voor de uitnodiging. Namens P.P. nam Flip het woord en wat met name indruk maakte op de Vistrippers was de opmerking van Flip;

Flip: " een mooie plek als de Vistripplek op het Domein van Moulin de Boiron is geen mooie plek als je geen mooie mensen om je heen hebt”!

Flip kreeg de Vistrippers wederom stil, maar niet al te lang want op deze mooie woorden moest natuurlijk getoast worden ....... SKOL Flip en P.P.... mooi dat jullie gekomen zijn!
Ton en Flip aan het woord, dan kan de Champion van 2009 ook niet blijven zitten en Harry was de 3e Vistripper die voor het hoofdgerecht tegen zijn glas tikte om het woord te vragen. De vrolijke noot van Harry werd niet alleen door de Vistrippers gewaardeerd, ook de overige gasten van Moulin de Boiron luisterden aandachtig naar de toespraken van het trio Vistrippers.
Later op de avond vroegen we Marko of hij klachten of opmerkingen van gasten had ontvangen over het gebeuren in het restaurant eerder die avond.  Marko zei geen klacht te hebben gehad, de gehele week niet, sterker nog. Hij had zijn gasten gevraagd of ze wellicht voor of na  ‘de grote groep vissers’ wilden dineren, en tot onze (en zijn) stomme verbazing hadden gasten aangegeven graag samen met ‘de groep’ te willen eten omdat ze genoten van de verhalen van de Vistrippers.
Wij hadden meer op een reactie gerekend in de trant van ; “zeg moeten die 'Ollanders' niet in Brussel zijn, Manneke pis is zoek en ze zoeken nog een stel zeikerds ”!!!!
Nee, niets van dit alles,......daarentegen één en al waardering voor het optreden van de Vistrippers de afgelopen dagen. 
Na het diner werd bij de thee, cappuccino, koffie en cognac nog een poging gewaagd Maikel in te wijden in de Vistrippersgroep door de ‘truck’ met de trechter, maar helaas had hij tijdens de verhalen van de Vistrippers gehoord over deze truck en faalde deze poging hopeloos, Maikel hield het droog die avond.
Het zou weer een latertje worden deze laatste avond op Belgische bodem. Niet alle Vistrippers hadden al besloten om de volgende morgen te vertrekken, ze zouden hun beslissing af laten hangen van het weer de volgende mogen, maar het overgrote deel van de Vistrippers vertrok vrijdagmorgen na het ontbijt. De gezamenlijke rekening + persoonlijke kamerkaarten werden echter nog voorzien van de nodige strepen achter het Bier en Baco vakje, voordat de laatste Vistrippers hun glazen leegden, ....... het de laatste rondje van de Vistrip.

Afscheid van Moulin de Boiron !

De vorige avond werd er door een aantal Vistrippers nog getwijfeld over een vertrek op deze vrijdagmorgen.

Ze lieten hun vertrek afhangen van het weer en zouden in de loop van de morgen beslissen. Ton, Michel en Maikel hadden de langste trip voor de boeg en hadden besloten kort na het ontbijt in de auto te stappen.
Ton werd deze morgen nog ff bij de poot genomen. Zoals eerder in het verslag van de Vistrip te lezen was had Ton op de dinsdag de terrasstoelen geribt van hun kussen en deze bij Maikel in z’n vistent gelegd zodat dekleinzoon comfortabel de nacht door kon komen.
Marko had het ontbreken van de kussens van diverse Vistripperkamers opgemerkt en Eric gevraagd naar de vermissing van het eigendom van Moulin de Boiron. Eric wist ook van niks maar later die dag konden we  Marko tijdens de borrel informeren over het gebeurde en was deze (min of meer) gerustgesteld.  Omdat elke Vistripper een eigen ‘kamerbon’ had werd Marko direct geadviseerd om de kostenpost van de ontbrekende kussens op de rekening van Ton bij te schrijven. Dat werd dus een leuke verrassing voor Ton deze vrijdagmorgen.

Ton: “UH.....Marko.......8 stoelkussens...... € 320,-- op mijn rekening?...... hoe kom je daarbij!????
Marko: “ ja, dat kosten die dingen bij Jan des Bouvrie “!
Aanwezige Vistrippers met een smile:“.....nooit meer doen hé Ton”!

Nadat het eerste trio was vertrokken namen we nog een bakkie leut aan de stamtafel en waren we in afwachting van Marko die ons die morgen een rondleiding zou geven in het oude gedeelte van Moulin de Boiron. Het hotel was namelijk gevestigd in een fraaie hoeve met een watermolen uit 1828, en dat deel van de hoeve mocht je normaliter niet zonder begeleiding betreden.
Via een smalle ( origineel gammele) wenteltrap daalden we af naar de oude watermolen. In een van de ruimten was een wijnproeverij gecreëerd waar Marko regelmatig geïnteresseerde wijnproevers en kenners uitnodigde. De oude molenstenen van een paar ton gewicht per stuk lagen niet meer op hun originele plek. Marko vertelde dat het wel zijn plan was e.e.a. in te toekomst te restaureren waardoor de watermolen weer in oude glorieuze staat zou worden gebracht.
De ruimte waar de molenstenen lagen bevond zich onder de waterlijn van het grote vismeer en de druk van het water had al eeuwen z’n invloed uitgeoefend op de massieve stenen van het Hotel. Tussen een deel van de voegen sijpelde het water van het meer door de metersdikke dijk + muur.
Interessant verhaal over de historie van Moulin de Boiron en Marko werd bedankt voor z’n extra tijd die hij voor ons had vrijgemaakt op deze toch drukke wisseldag van het Hotel.  De geïnteresseerde lezers van de Vistripperssite kunnen we dan ook niet anders dat adviseren een keer langs te gaan op het domein van Moulin de Boiron , want na een enquête onder de Vistrippers konden de volgende sterren aan Hotel Moulin de Boiron worden uitgedeeld:

Hotel en kamer:
Personeel:
gastvrijheid:
Omgeving:
Gevangen Karper:
	(de oorzaak moet trouwens meer gezocht worden in de kwaliteiten van de Vistrippers,....het ontbreken daarvan wel te verstaan)
Gevangen Zeelt:
Gevangen Voorn:
Gevangen Snoek:
Gastvrouw & gastheer:
Restaurant:
Biertje-Baco-Bitterballen:
Vistripstek:

Omdat we begin deze week erg verwend waren door het prachtige weer, en de hemel boven de Ardennen pot dicht zat besloten alle Vistrippers voor de middag richting Nederland te vertrekken. Nog ff een groepsfoto waarna afscheid werd genomen van gastheer Marko en personeel. Wellicht dat we over een aantal jaren nog eens Gedinne op kwamen zoeken, maar dan wel ff die Karpers africhten zodat ze onze boilies ook lusten.
Zo kwam er een eind aan een bijzonder Vistripjaar, de 19e met een ongekend grote bezetting van 15 Vistrippers …… en een terechte Champion + waardige Champion vis.